VII SA/Wa 1784/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2007 r. sprawy ze skargi G. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. VII SA / Wa 1784/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. Znak: [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 1999r. Nr [...] wydanej przez Burmistrza Gminy W., zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej M. i K. B. na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego na terenie działki Nr ew. [...], z obr. [...], przy ul. [...] w W. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] złożył G. T. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r. Znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie G. T. od decyzji organu I instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa. Organ wskazał, iż z akt postępowania wynika, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu 23 maja 2006r. i termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 czerwca 2006r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 7 czerwca 2006r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył G. T., wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. Podniósł, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł zakończyć ostatecznym postanowieniem postępowania "(...) którego nie było na poziomie I Instancji (...), tym samym nie mogło być kontynuowane i prawidłowo zakończone (...)". W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie nastąpiły, dlatego skarga została oddalona. Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie ocena przez Sąd legalności zaskarżonego postanowienia, tj. postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że zarzuty podnoszone przez G. T. w skardze dotyczące decyzji organu I instancji nie podlegają ocenie Sądu. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997r., sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004). Rozpoznanie merytoryczne odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony oznaczałoby, iż organ podjął działania bez podstawy prawnej, a wydane przez niego rozstrzygnięcie dotknięte jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Niedotrzymanie zawitego terminu wynikającego z treści w/w przepisu powoduje ujemne skutki procesowe, w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Szczecinie z dnia 23 maja 1995r., sygn. akt: SA/Sz 274/95, Nr LEX 26915). Organ odwoławczy zobowiązany jest każdorazowo w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Nie wniesienie odwołania w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa powoduje, że decyzja staje się ostateczna ze wszystkimi skutkami z tego wynikającymi. Z akt postępowania wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Burmistrza Gminy W. z dnia [...] września 1999r. została doręczona skarżącemu G. T. w dniu 23 maja 2006r. Od tego dnia biegł dla strony postępowania termin do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 6 czerwca 2006r. Niewadliwie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, iż odwołanie G. T. od decyzji organu I instancji złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu bowiem jak wynika z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zostało ono nadane w dniu 7 czerwca 2006r. W tym stanie rzeczy skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.