II SA/Wr 573/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie dniu 7 lutego 2007r. sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Dl Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę budynku składowego(stodoły) na nieruchomości oznaczonej nr [...] położonej w S. nr [...] i [...] oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 67 ust. 1, oraz art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 roku Nr 207 poz. 2016 z późniejszymi zmianami) w związku z § 6, § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawie rozbiórek nie użytkowanych, zniszczonych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198 poz. 2043) oraz art. 104 k.p.a, nakazał S. i B. Z., J. i M. Z., K. i B. D. rozebrać budynek składowy (stodoła) położony na posesji S. nr [...] i [...] (działka o numerze ewidencyjnym gruntu [...]) ustalając termin przystąpienia do rozbiórki na dzień [...] roku, a zakończenie prac rozbiórkowych na dzień [...] roku. W kolejnych punktach części wstępnej decyzji organ pierwszej instancji nakazał wymienionym wyżej osobom zabezpieczyć przed dostępem osób postronnych z chwilą otrzymania niniejszej decyzji do czasu przystąpienia do rozbiórki - budynek składowy (stodoła) bez konstrukcji dachu przeznaczony do rozbiórki zobowiązując jednocześnie inwestora do prowadzenia robót rozbiórkowych pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane. W złożonym przez K. D. w dniu [...]r. piśmie noszącym znamiona odwołania od powyższej decyzji ( doręczonej odwołującemu się w dniu [...]r. ) K. D. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kwestionując zasadność nałożonego przez Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Z. Ś. nakazu rozbiórki budynku składowego (stodoła) położonego na posesji S. nr [...] i [...] (działka o numerze ewidencyjnym gruntu [...]). Postanowieniem Nr [...]z dnia [...]r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., działając w oparciu o przepis art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu odwołania podniósł, iż powołana na wstępie decyzja Nr [...]z dnia [...]r., została doręczona K. i B. D. w dniu [...]r. W tym też kontekście zaznaczyć należy, iż do organu odwoławczego wpłynęła w dniu [...]r. skarga nosząca Sygn. akt II SA/Wr 573/06 znamiona odwołania od kilku rozstrzygnięć Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś., m.in. od ww. decyzji Nr [...]z dnia [...]r. Pismem z dnia [...] r. o znaku [...]organ odwoławczy wezwał K. D. do sprecyzowania podania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W konsekwencji w dniu [...] r. skarżący złożył pismo w którym wyraził niezadowolenie z decyzji organu I instancji Nr [...]z dnia [...] r. Należy zatem stwierdzić, iż wnoszący odwołanie od decyzji organu I instancji (biorąc pod uwagę datę [...]r. jako dzień złożenia odwołania) nie zachował wynikającego z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego 14-to dniowego terminu do wniesienia odwołania, o którym został prawidłowo pouczony przez organ I instancji. Postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu K. D. podtrzymując swoje zarzuty zawarte w odwołaniu a odnoszące się do zasadności wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. decyzji nakazującej rozbiórkę budynku składowego (stodoła) położonego na posesji S. nr [...] i [...] (działka o numerze ewidencyjnym gruntu [...]). W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. nie znajdując okoliczności, które świadczyłyby o naruszeniu prawa w wydanym przez siebie postanowieniu, wniósł o oddalenie skargi K. D., podtrzymując w pełni argumentację zawartą w uzasadnieniu zakwestionowanego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega uwzględnieniu i jako taka podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr153,poz.1269), Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czyniąc to wedle stanu prawnego i na Sygn. akt II SA/Wr 573/06 podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W zaskarżonym rozstrzygnięciu będącym przedmiotem kontroli Sądu takie wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego też skarga nie może być uwzględniona. Rozważenia w niniejszej sprawie wymagała przede wszystkim kwestia prawidłowości oceny dokonanej przez organ odwoławczy w zakresie nieterminowości wniesienia przez skarżącego K. D. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. z dnia [...]r. Nr [...] Problematykę terminów wnoszenia odwołań od decyzji w administracyjnym toku instancji regulują przepisy art. 129 § 1 -3 kpa, które stanowią, iż odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie, o ile przepisy szczególne nie przewidują innych terminów do wniesienia odwołania. Następstwem wniesienia przez stronę odwołania z uchybieniem 14 dniowego terminu jest przewidziana art. 134 kpa konieczność stwierdzenia przez organ odwoławczy w formie postanowienia niedopuszczalności takiego odwołania. Takie zaś postanowienie staje się z chwilą jego wydania ostateczne w administracyjnym toku instancji. W tym kontekście należy zgodzić się z zawartym w zaskarżonym postanowieniu stanowiskiem organu odwoławczego i argumentacją przytoczoną przez tenże organ na jego uzasadnienie - wskazujących na fakt wniesienia przez skarżącego odwołania z uchybieniem ustawowego terminu. Sygn. akt II SA/Wr 573/06 Jak wynika z akt niniejszej sprawy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Ś. z dnia [...]r. Nr [...] doręczona została skarżącemu w dniu [...] r., co zostało przez niego potwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej wysłanej na jego adres. Jednocześnie w treści powyższej decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie o terminie, w jakim strona może złożyć odwołanie. Wnoszący odwołanie od decyzji oznaczył je datą [...]r, podczas gdy wniesione zostało ( data na pieczątce wpływu do organu ) w dniu [...]r. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania przez K. D. był dzień [...]r. Odwołanie więc jak słusznie ocenił to organ odwoławczy złożone zostało przez skarżącego po upływie terminu przewidzianego do wniesienia odwołania, który stosownie do treści art. 129 § 2 kpa wynosi 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Dodać przy tym należy, iż wnoszący odwołanie nie wystąpił o przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa, podnoszone zaś przez niego okoliczności zarówno na etapie składanego odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej jaki później w samej skardze od zaskarżonego postanowienia dotyczyły jedynie merytorycznych aspektów wiążących się z wydaniem decyzji organu pierwszej instancji, i nie wskazywały na istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przyczyn, powodujących złożenie odwołania z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa . Reasumując uznać należy, iż organ odwoławczy prawidłowo nie rozpatrywał tak eksponowanej przez skarżącego zarówno w administracyjnym toku instancji jak i na etapie postępowania sądowoadministracyjnego - merytorycznej zasadności nakazu rozbiórki spornego obiektu. Organ odwoławczy bowiem, dokonując wstępnie obszernej analizy uchybienia przez K. D. terminu do wniesienia odwołania (art. 129 § 2 kpa) w oparciu o aktualnie posiadane dowody i dochodząc do trafnego wniosku, iż podmiot ten uchybił terminowi zakreślonemu w art. 129 § 2 kpa wydał słusznie rozstrzygnięcie w trybie art. 134 kpa. Należy przy tym zaznaczyć, iż skarżący kwestionując prawidłowość zaskarżonego postanowienia nie przedstawił zarówno w odwołaniu jak i w skardze dowodów , które wykazywałyby złożenie przez niego odwołania w innym terminie, a tym samym na jego zachowanie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie przez odwołującego się ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest Sygn. akt II SA/Wr 573/06 ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest w takim przypadku, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, przeprowadzić postępowanie wstępne badając, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem przewidzianego przepisami prawa terminu, czego jak wynika to z treści wniesionej skargi niewątpliwie oczekiwał od organu drugiej instancji skarżący, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Oznaczałoby to bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa). Wobec więc negatywnego wyniku czynności podjętych przez skarżącego w postępowaniu wstępnym D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął prawidłowe rozstrzygnięcie w świetle obowiązujących przepisów prawa wydając w dniu [...] r w trybie art. 134 kpa postanowienie stwierdzające uchybienie przez K. D. terminu do wniesienia odwołania. Z związku z tym prawidłowe zastosowanie prawa materialnego w toku postępowania administracyjnego, przeprowadzonego z poprawnym wykorzystaniem procedury administracyjnej, powoduje, że zaskarżona decyzja mieści się w ramach obowiązującego porządku prawnego. W konsekwencji, na zasadzie art. 151 p.p.s.a skarga podlega oddaleniu. P.K