II SA/Kr 2290/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2007 r. sprawy ze skargi W.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 5 sierpnia 2003r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stosunków wodnych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego W.F. kwotę 25 zł. (dwadzieścia pięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak: [...] na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r., Nr 115, poz. 1229 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. Burmistrz Miasta i Gminy W. odmówił wydania nakazu przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie działki nr 1 S .W. W uzasadnieniu tej decyzji Burmistrz Miasta i Gminy W. wskazał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek W.F. , który wystąpił o wydanie decyzji nakazującej przywrócenie do stanu pierwotnego stosunków wodnych na działce nr 1 będącej w użytkowaniu S.W. . W.F. w swoim wniosku twierdził, że S.W. zablokował wody opadowe spływające z górnej części gruntów, co spowodowało zalewanie gruntów stanowiących jego własność oraz gruntów sąsiednich. Organ pierwszej instancji podjął zatem czynności zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy, a po ich zakończeniu wydał już decyzję w niniejszej sprawie. Mianowicie w dniu [...] lutego 2001 r. została wydana przez Burmistrza decyzja, znak: [...] , którą nakazał W.F. przywrócenie do stanu pierwotnego gruntu na działkach nr 2 , 3 , 4 przez zasypanie wykonanego rowka. W odwołaniu od powyższej decyzji W.F. podniósł, iż decyzja ta nakazuje mu przywrócenie do stanu pierwotnego stosunków wodnych na gruntach, które nie stanowią jego własności ani nie są w jego władaniu. Postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność odwołania W.F. W wyniku natomiast wniesionego przez niego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzją -z dnia [...] marca 2002 r., nr [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lutego 2001 r., znak [...] , podnosząc w jej uzasadnieniu, że Burmistrz Miasta i Gminy W. błędnie nałożył na W.F. obowiązek przywrócenia do stanu pierwotnego stosunków wodnych na działkach nr 2 , 3 , które są własnością osób trzecich. W tym zakresie Kolegium podzieliło pogląd strony wnoszącej odwołanie. Wskazano również na błędy proceduralne przeprowadzonych oględzin. Od powyższej decyzji odwołał się S.W. żądając ponownego rozpatrzenia sprawy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] , czego skutkiem była konieczność ponownego rozstrzygnięcia tej sprawy. Burmistrz wskazał także, że równolegle do toczącego się przed nim postępowania administracyjnego toczyło się z powództwa W.F. postępowanie cywilne przed Sądem Rejonowym dla K.-P. (sygn. akt [...] o ochronę naruszonego posiadania działki nr 4 z żądaniem nakazania S.W. przywrócenia do stanu poprzedniego działki nr 1 , której jest użytkownikiem w szczególności przez odkopanie rowu odwadniającego na dł. 3 m od granicy z działką nr 4 i przywrócenia poprzednich stosunków wodnych na wyżej wymienionych działkach. Sprawa ta zakończyła się wyrokiem z dnia 26 marca 2002 r., w którym Sąd oddalił powództwo W.F. . W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził miedzy innymi, że obydwie działki nr 4 , 1 są narażone na podtopienia ze względu na konfiguracje terenu i dlatego nie można przyjąć iż zachowanie S.W. polegające na zasypaniu rowka odwadniającego wpłynęło na zakres dotychczasowego posiadania działki przez W.F. . Sąd stwierdził również, że sam W.F. spowodował istotną zmianę stosunków wodnych na swojej działce, a także na działkach nr 2 , 3 pogłębiając istniejące rowki. Sąd stwierdził również, że poprzednio istniejące na działkach rowki pochodziły od wyżłobień spowodowanych przez maszyny rolnicze i pojazdy zostawiające koleiny. W dalszym ciągu uzasadnienia Sąd stwierdza, że to W. F. zmienił istniejące na gruncie stosunki wodne wykopując szeroki i głęboki rów na działce nr 4 stanowiącej jego własność. W dniu 19 listopada 2002 r. W.F. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. ze skargą na bezczynność organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione wyznaczając dodatkowy termin załatwienia sprawy. Organ pierwszej instancji przystępując do rozpoznania sprawy wyznaczył na dzień 26 marca 2003 r. oględziny w terenie na działkach nr: 2 ,3 ,4 ,1 ,5 , których celem było stwierdzenie, czy zarzuty podniesione przez W.F. dotyczące zmiany stosunków wodnych na gruncie przez S.W. są zasadne, o czym strony zostały powiadomione za zwrotnym potwierdzeniem odbioru zawiadomień. W dniu 26 marca 2003 r. w obecności W.F. , S.W. , M.B. , J.N. , S.T. przeprowadzone zostały oględziny, w wyniku których ustalono, że począwszy od działki nr 2 będącej własnością M.B. występuje niewielki rowek - bruzda o szerokości ok. 20 cm, którym spływa woda przez działki nr 3 ,4 ,1 ,5 ,6 do rzeki W. występujący rowek na działce nr 4 jest znacznie szerszy i głębszy niż na działkach nr 2 , 3 co w konsekwencji powoduje, że spływ wody przez działkę nr 1 jest znacznie wolniejszy, stwierdza się występowanie wysięku wód podstokowych nie stwierdzono, aby na działce nr 1 został zmieniony kierunek spływu wód. Po zakończeniu oględzin wezwano strony i osoby uczestniczące do zgłaszania uwag i wniosków. M.B. , jako właścicielka działki nr 2 wyjaśniła, że występujący rowek na części jej działki został udrożniony przez W.F. w 2000 r. na jej prośbę celem przechwycenia spływających wód z terenów wyżej położonych. Rowek ten wcześniej nie był udrażniany. J.N. jako użytkownik działki nr 3 wyjaśniła, że na jej prośbę W.F. w 2000 r. udrożnił rowek celem przechwycenia spływających wód z działek wyżej położonych, wcześniej rowek na swojej działce wykonywała kopaczką. W.F. oświadczył, że podtrzymuje dotychczasowe wnioski i argumenty zgłaszane w pismach dotyczącej sprawy. S.W. , jako użytkownik działki nr 1 wyjaśnił, że na działkach nr 2 , 3 nigdy nie występował rowek natomiast na działce nr 4 rowek był wykonywany pługiem. W 2000 r. w miesiącu listopadzie na działkach nr 2 ,3 W.F. wykonał rowek pługiem natomiast na działce nr 4 rowek jeszcze dodatkowo pogłębił sztychówką. S.T. jako właścicielka działki nr 5 wyjaśniła, że rów na działce tej występuje od niepamiętnych lat, oświadczyła natomiast, że nie udzieli żadnej odpowiedzi co do występowania rowków na działkach nr 2 , 3 , 4 , 1 . Oprócz oględzin w terenie Burmistrz Miasta i Gminy W. dopuścił również jako dowód w sprawie wyrok Sądu Rejonowego dla K.-P. w K. ; sygn. akt [...] z dnia [...] 2002 r. wraz z uzasadnieniem. Organ pierwszej instancji oparł się również na wyjaśnieniach właścicieli i użytkowników działek zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie działek 4 , 1 Po przeprowadzeniu analizy zebranych dowodów Burmistrz ustalił, że zarówno działka 4 stanowiąca własność W.F. , jak i działka nr 1 użytkowana przez S.W. narażone są na podtapianie ze względu na istniejącą konfigurację terenu, gdyż od strony południowej występuje wzgórze. Naturalna konfiguracja terenu powoduje, że wody opadowe szczególnie przy intensywnych opadach spływają z działki nr 4 i wyżej położonych przez działkę nr 1 i dalej przez działki nr 5, 6 do rzeki W. Na działce nr 1 użytkowanej przez S.W. nie stwierdzono, aby wykonane zostały jakiekolwiek roboty odwadniające albo inne zmieniające stosunki wodne na gruncie. Mając powyższe na uwadze Burmistrz nie znalazł przesłanek do nakazania w drodze decyzji S.W. przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Zdaniem Burmistrza przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, aby S.W. dokonał zmiany stanu wody na gruncie, a zwłaszcza zmienił kierunek wody opadowej. Nie zostały zatem spełnione przesłanki ustawowe określone art. 29 ust. 1 i 3 Prawa wodnego uzasadniające wydanie decyzji uwzględniającej wniosek W.F. . Przed wydaniem decyzji zawiadomiono strony o przysługującym prawie zaznajomienia się z aktami sprawy oraz możliwości wnoszenia uwag i wniosków do sprawy - w trybie art. 10 kpa. W wyznaczonym terminie do dnia 14 kwietnia 2003 r. strony nie wniosły do toczącego się postępowania żadnych nowych wniosków, uwag ani dowodów. Wobec tego Burmistrz Miasta i Gminy W. uznał sprawę za dostatecznie wyjaśnioną i wydał decyzję orzekając jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli: W.F. , M.B. i J.N. Odwołujący podali, iż zaskarżona decyzja w ich ocenie jest jednostronna i krzywdząca. W szczególności odwołujący się zarzucili, iż nie został sporządzony protokół z wizji w terenie, nie został on odczytany, ani podpisany, ani też organ l instancji nie wydał kopii protokołu. W odwołaniu podkreślono również, że S.W. "zawalił darniami rowek odwadniający" i zasypał go ziemią, który następnie zarósł, gdyż nie był udrażniany na działce nr 1, a także, że w wyniku zepchnięcia ziemi na działce nr 1 od strony rzeki W. w stronę rowka odwadniającego, zmieniła się konfiguracja terenu, co powoduje zalewanie działek, będących własnością odwołujących się i utrudnia swobodny przepływ wody opadowej. Wskazali również, że S.W. nie posiadał zgody na swoje działania od współwłaścicieli działki nr 1, którymi są A. i S.F. , a S.W. jest jedynie użytkownikiem działki. Odwołujący się stwierdzili, iż Sąd w swoim wyroku przyznał co do zasady rację W.F. , wskazując jednocześnie, że sprawa dotycząca przywrócenia stosunków wodnych na gruncie należy do kompetencji organów administracji i dlatego też Sąd nie może podjąć stosownych działań. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., znak: [...] na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2000 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że art. 29 Prawa wodnego zobowiązuje organ rozstrzygający w sprawie zmiany stanu wody na gruncie do ustalenia, kto jest właścicielem gruntu powodującego zmianę stanu wody na gruncie, jak i kto jest właścicielem gruntu, na którym zmiana stanu wody na gruncie wywołała szkodliwe działanie. Zapisy tego artykułu zobowiązują nadto, do ustalenia przed wydaniem rozstrzygnięcia, czy istotnie nastąpiło odprowadzenie wód lub/i ścieków na grunt sąsiedni, jeżeli tego rodzaju zarzut stanowi przedmiot wniosku o wszczęcie postępowania zmierzającego do wydania nakazu, o którym mowa w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. W przedmiotowej sprawie takie ustalenia zostały dokonane. Organ l instancji przeprowadził bowiem oględziny przedmiotowego terenu z udziałem stron postępowania i z czynności tej został sporządzony - stosownie do art. 67 § 1 pkt. 3 k.p.a. - protokół, z którego wynika kto i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był obecny podczas czynności, jakie ustalenia poczyniono oraz jakie uwagi zgłosiły obecne osoby, a ponadto została sporządzona dokumentacja fotograficzna (12 zdjęć). Protokół ten - jak wynika z akt sprawy -został podpisany przez osoby biorące udział w oględzinach, z wyjątkiem S.T. , która odmówiła podpisania protokołu. Protokół został podpisany w całości, łącznie z wzmianką "Protokół odczytano wszystkim obecnym", a zatem zgłoszony w odwołaniu zarzut w tym zakresie, podobnie jak w przedmiocie tego, iż nie został on przedłożony stronom do podpisu, organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony. Organ odwoławczy zauważył, że podnoszone przez odwołujących się zarzuty dotyczące protokołu z oględzin są ze sobą sprzeczne, ponieważ odwołujący się z jednej strony twierdzą, że protokołu z oględzin w ogóle nie sporządzono, a z drugiej strony zarzucają, iż protokołu nie przedstawiono im do podpisu oraz, ze nie został im odczytany. Jeśli protokół z oględzin istotnie nie zostałby sporządzony, to zarzuty w przedmiocie braku podpisu, czy też nie odczytania protokołu są oczywiście bezprzedmiotowe, bo nie można nie odczytać, czy nie podpisać czegoś, co nie istnieje. Tymczasem materiały sprawy wskazują - co już wyżej wskazano - że protokół został sporządzony, że go odczytano i z wyjątkiem jednej osoby biorącej udział w czynności, podpisano. Organ odwoławczy uznał również, że nie jest uzasadniony zarzut polegający na tym, że organ l instancji nie przekazał kopii protokołu zainteresowanym stronom, w tym również odwołującym się. Takiego wymogu, to jest przesłania z urzędu kserokopii protokołu, względnie jego odpisu stronom postępowania, nie przewidują bowiem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zainteresowane strony mogą natomiast w każdym stadium postępowania przeglądać akta sprawy, w których między innymi znajduje się protokół oraz sporządzać z nich notatki i odpisy (art. 73 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie organ l instancji, kierując się zasadą czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, wyrażoną w art. 10 § 1 k.p.a., wystosował w dniu 31 marca 2003 r. zawiadomienia kierowane do W.F. i S.W. o zakończeniu postępowania dowodowego oraz informujące w związku z tym, o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału. Odnośnie zarzutu dotyczący tego, iż S.W. nie posiadał zgody na swoje działania od współwłaścicieli działki nr 1 tj. A.F. i S.F. , Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że nie może zająć stanowiska w tej kwestii, ponieważ może być ona rozpoznawana tylko w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym w drodze odpowiedniego powództwa o ochronę własności. Z materiałów sprawy wynika, iż co prawda przed Sądem Rejonowym w K. toczyło się postępowanie z powództwa W.F. przeciwko S.W. , ale o ochronę naruszonego posiadania działki nr 4 , będącej własnością W.F. (w toku którego S.W. został uznany za posiadacza działki nr 1 ), a nie o ochronę własności. W wyroku z dnia [...] 2002 r. sygn. akt [...] Sąd uznał żądanie zgłoszone przez W.F. za nieuzasadnione i wskazał w uzasadnieniu, że zarówno działka powoda (nr 4 ), jak i będąca w posiadaniu S.W. (nr 1 ) narażone są na stałe podtopienia ze względu na konfigurację terenu, zaś zaleganie wody na działce powoda oraz pozostałych terenach jest uzależnione od ilości oraz intensywności opadów i nie można przyjąć, iż "zachowanie pozwanego S.W. polegające na zasypaniu istniejącego na działce nr 1 rowka odwadniającego wpłynęło na zakres posiadania powoda". Podobnych ustaleń dokonał organ l instancji w toku wizji na przedmiotowym gruncie, stwierdzając w opisanym na wstępie uzasadnienia protokole, występowanie wysięku wód podstokowych w bezpośrednim sąsiedztwie bruzdy-rowka, a jednocześnie, że nie nastąpiła zmiana kierunku spływu wody. W konsekwencji organ l instancji przyjął, iż na przedmiotowym gruncie nie nastąpiła zmiana stosunków wodnych, a w szczególności zmiana kierunku spływu wód opadowych wskutek wykonania robót odwadniających lub przeprowadzenia innych czynności. Kolegium Odwoławcze wyjaśniło w tym miejscu, iż decyzje podejmowane w trybie art. 29 Prawa wodnego są decyzjami podejmowanymi w ramach uznania administracyjnego, a zatem kontrola organu odwoławczego ogranicza się do ustalenia, czy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, a także czy organ l instancji w sposób wyczerpujący dokonał oceny całego materiału dowodowego zebranego w toku postępowania. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Kolegium, organ l instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające prawidłowo, wskazał jakie dowody brał pod uwagę oraz dokonał ich oceny, a zatem nie zostały naruszone przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego obowiązujące w tej materii, a w rezultacie organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia kwestionowanego rozstrzygnięcia organu l instancji. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 19 września 2003 r. wniósł W.F. . Skarżący podał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jest dla niego krzywdząca. Skarżący po raz kolejny podał, że w wyniku działania S.W. uległ zasypaniu rowek odwadniający na działce nr 1 , co spowodowało zmianę konfiguracji terenu, a w konsekwencji utrudniło swobodny przepływ wody i spowodowało zalewanie działki skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W myśl art. 3 § 1 ustawy o p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą orzekania w niniejszej sprawie był art. 29 Prawa wodnego. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydawania zaskarżonej decyzji, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich, 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. 2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Stosownie natomiast do treści ust. 3 art. 29 Prawa wodnego jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Istotnie, użycie w treści powołanego przepisu ust. 3 art. 29 Prawa wodnego wyrazu: "może" wskazuje na uznaniowy charakter decyzji podejmowanej przez właściwy organ administracji publicznej w tym zakresie. Aby decyzja o tym charakterze nie przekształciła się w rozstrzygnięcie przekraczające granice uznania administracyjnego musi być zatem podjęta z uwzględnieniem dyrektyw ustawowych oraz po zebraniu i rozważeniu całego materiału dowodowego w danej sprawie. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. organ l instancji nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie w myśl postanowień art. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Nie dokonał jednoznacznych ustaleń okoliczności mających znaczenie dla treści rozstrzygnięcia, a to w szczególności, nie przeprowadził dowodu z przesłuchania świadków i stron, na okoliczność zasypania przez S.W. rowka odwadniającego na działce nr 1 i wpływu tej czynności na stosunki wodne, a także poszerzenia znajdujących się rowków na działkach sąsiednich i wpływu tych czynności na stosunki wodne. Organ administracyjny, który jest organem kompetentnym do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie nie może ograniczać się jedynie do oparcia się na dowodach pośrednich bez przeprowadzenia ich jako gospodarz tego postępowania. Owszem ustalenia sądu cywilnego mogą stanowić źródło informacji, ale jedynie posiłkowe i służyć raczej weryfikacji twierdzeń i przeprowadzonych bezpośrednio w postępowaniu administracyjnym dowodów. Zwrócić należy też uwagę, że przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w wyroku sądu cywilnego była ochrona posiadania, a nie zmiana stosunków wodnych. Organ dokonując ustaleń nie może też opierać się na oświadczeniach stron złożonych do protokołu oględzin z dnia [...] marca 2003 r., które nie stanowią środka dowodowego w przeciwieństwie do przesłuchania świadków i stron z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 86 k.p.a. Twierdzenia zatem zawarte w oświadczeniach, pismach zalegających w aktach sprawy, nie zostały przez organ orzekający zweryfikowane w drodze dostępnych środków dowodowych przewidzianych przepisami k.p.a., zwłaszcza, że dotyczą one kwestii spornych, co do istnienia, lub nie istnienia rowków odwadniających, ich udrożnienia oraz określenia wpływu takich działań na stosunki wodne. Twierdzenia te są wzajemnie sprzeczne. W takim stanie rzeczy organ nie może uchylić się od ich rzetelnej i wnikliwej oceny, a tym samym od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.). Oprócz przeprowadzenia oględzin z dnia [...] grudnia 2000 r., a następnie w dniu [...] marca '2003 r., oraz przesłuchania S.W. (vide: protokół z dnia [...] stycznia 2001 r.), Burmistrz Miasta Gminy W. nie przeprowadził żadnego dowodu jako organ rozstrzygający niniejszą sprawę w l instancji. Organy orzekające nie ustaliły jeszcze jednej istotnej okoliczności mającej znaczenie dla prawidłowości ustalenia adresata obowiązku jaki nakłada się decyzją z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, mianowicie właściciela działki nr 1. Organ II instancji wzmiankuje, że współwłaścicielami tej działki (nr 1) są A.F. i S.F.,. W aktach sprawy znajdują się: postanowienie Sądu Rejonowego dla K.-P. z dnia [...] 2001 r., sygn. akt: [...] , z którego wynika, że spadek po zmarłym S.F. na podstawie ustawy nabyli żona W.F. oraz dzieci W.F. , A.C. i J.S.F. każdy po ¼ części, odpis z księgi wieczystej z dnia [...] 2003 r., wykaz zmian gruntowych dla działek nr 7 , 1 , 8 i 9 , z którego wynika, że dotychczasowymi właścicielami działek wchodzących w skład [...] byli A.F. w połowie i S.F. w połowie, a nowym właścicielem działek, w tym nr 1, jest A.W. . Z kolei z wypisów z rejestru gruntów, wynika, że posiadaczem samoistnym wspomnianej działki nr 1 jest A.W. . Z pism S.W. wynika natomiast, że jest on jej użytkownikiem, z uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w K. , (sygn. akt [...] wynika, że S.W. jest jej posiadaczem. Kwestia ta winna być więc jednoznacznie ustalona i należycie udowodniona. Doszło zatem do naruszenia postanowień art. 6, 7, 77 § 1, 80 k.p.a. a co za tym idzie do przekroczenia granic uznania administracyjnego w ramach którego podejmowana jest decyzja z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 ze zm.). O kosztach orzeczono natomiast, w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 ze zm.).