VI SA/Wa 617/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2007 r. sprawy ze skarg Banku Spółdzielczego w T. na uchwały Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] lutego 2006 r. 1) nr [...] przedmiocie uchylenia decyzji nr [...] w sprawie powierzenia M. w W. obowiązku pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T. oraz 2) nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia funkcji kuratora S. C. oddala skargi Przedmiotem skarg wniesionych do tutejszego Sądu przez Bank Spółdzielczy w T. były dwie uchwały Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] lutego 2006 r.: 1) Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Komisji Nadzoru Bankowego Nr [...] w sprawie powierzenia M. w W. obowiązku pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T. (sygn. akt sądowych VI SA/Wa 618/06) oraz 2) Nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T. - S. C. (sygn. akt sądowych VI SA/Wa 617/06) Powyższe skargi zostały zarejestrowane w tutejszym Sądzie pod sygn. VI SA/Wa 617/06 oraz VI SA/Wa 618/06. Następnie sprawy te zostały połączone przez Sąd do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz dalszego prowadzenia pod numerem VI SA/Wa 617/06. (v. protokół rozprawy w dniu 3 listopada 2006 r. – k. 86 akt sądowych) Do wydania powyższych uchwał doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym : Bank Spółdzielczy w T. (dalej powoływany jako: BS w T.) pismem Przewodniczącego Komisji Nadzoru Bankowego (KNB) z dnia [...] marca 2004 r. został zobowiązany do opracowania programu postępowania naprawczego z uwagi na stwierdzone w toku inspekcji wg stanu na [...] września 2003 r. zagrożenie powstania straty bilansowej. W okresie do kwietnia 2004 r. były przedstawione cztery wersje programu postępowania naprawczego BS w T.. Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] Komisja Nadzoru Bankowego na podstawie art. 144 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe ustanowiła z dniem [...] czerwca 2005 r. kuratora nadzorującego wykonanie programu postępowania naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T., zobowiązała kuratora do składania Komisji Nadzoru Bankowego kwartalnych sprawozdań ze swojej działalności oraz wskazała na jego uprawnienia sformułowane w art. 144 ust.2 - 4 Prawa bankowego. Decyzją z tego samego dnia, Nr [...] na podstawie art. 144 ust.1 Prawa bankowego, Komisja Nadzoru Bankowego powierzyła pełnienie funkcji kuratora, określonej w/w decyzją Nr [...] – M. SA w W. oraz ustaliła, że pełnienie funkcji kuratora jest nieodpłatne. Decyzje z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] i Nr [...] nie zostały zaskarżone przez Bank Spółdzielczy w T.. Dnia [...] grudnia 2005 r. odbyło się spotkanie pracowników Generalnego Inspektoratu Nadzoru Bankowego z organami Statutowymi Banku Spółdzielczego w T. oraz przedstawicielami kuratora nadzorującego wykonanie postępowania naprawczego na którym omówiono sytuację banku i przebieg wykonania założeń programu postępowania naprawczego. W trakcie tego spotkania Prezes Zarządu BS w T. nie zgodziła się z niektórymi krytycznymi uwagami kuratora. Ponadto przedstawiciel banku nadzorującego stwierdził, że M. SA w W. rozważa możliwość rezygnacji z funkcji kuratora mając na uwadze przebieg dotychczasowej współpracy z organami statutowymi BS w T. (v. notatka [...]). W sprawozdaniu z przebiegu realizacji programu naprawczego BS w T. z dnia [...] stycznia 2006 r. znak : [...], M. SA w W. stwierdził m.in. że w IV kwartale 2005 r. miał utrudniony dostęp do istotnych informacji i materiałów omawianych na posiedzeniach Zarządu nadzorowanego banku, ponadto odmówiono kuratorowi wglądu do zaleceń polustracyjnych Związku Rewizyjnego. W omawianym sprawozdaniu sformułowano szereg krytycznych uwag odnośnie działań podejmowanych przez Zarząd i Radę Nadzorczą BS w T.. Kurator podniósł, że brak pełnej realizacji założeń planu finansowego odnotowano w zakresie: należności od sektora niefinansowego, zobowiązań wobec budżetu, funduszy własnych i wyniku finansowego W konkluzji stwierdzono, że "problemy występujące w realizacji programu naprawczego, pogłębia brak woli współpracy Zarządu Banku Spółdzielczego z kuratorem, której przejawy zostały przedstawione w pierwszej części sprawozdania". Uchwałą z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...], na podstawie art. 144 ust.9 Prawa bankowego Komisja Nadzoru Bankowego postanowiła uchylić z dniem [...] lutego 2006 r. swoją decyzję Nr [...] w sprawie w sprawie powierzenia M. w W. obowiązku pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T.. Ponadto, uchwałą z dnia [...] lutego 2005 r. Komisja Nadzoru Bankowego Nr [...], na podstawie art. 144 ust.1 w zw z ust.6 Prawa bankowego powierzyła z dniem [...] lutego 2006 r. pełnienie funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T., określonej decyzją KNB z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] - S. C.. Ponadto, na podstawie art. 144 ust.8 Prawa bankowego ustaliła miesięczne wynagrodzenie kuratora w wysokości 8 500 złotych wskazując, że koszty związane z wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działania nadzorowanego banku. W uzasadnieniu pierwszej z wymienionych uchwał organ wskazując na treść sprawozdania kuratora za IV kwartał 2005 r. stwierdził, że w opinii M., Zarząd BS w T. nie daje rękojmi zrealizowania programu naprawczego ani sprawnego kierowania bankiem. KNB przywołał treść uchwał Nr [...], [...] i [...] podjętych przez Zarząd BS w T., które zdaniem organu, wskazują na nieprawidłowo układającą się współpracę pomiędzy kuratorem i nadzorowanym bankiem. W ocenie KNB niewłaściwa współpraca oraz w/w trzy uchwały wskazują na konieczność zmiany osoby kuratora stosownie do art. 144 ust.9 Prawa bankowego. W uzasadnieniu uchwały Nr [...] organ stwierdził, że funkcje kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Pani S. C. od 1986 r. związana jest z sektorem bankowym, gdzie zajmowała kluczowe stanowiska. Ponadto KNB trzykrotnie powierzała jej funkcję przewodniczącego zarządów komisarycznych. Wieloletnie doświadczenie w sektorze bankowym uzasadnia, zdaniem KNB, powierzenie w/w osobie funkcje kuratora nadzorującego wykonywanie postępowania naprawczego. Z uchwałami Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] oraz Nr [...] nie zgodził się Bank Spółdzielczy w T., który zaskarżył w/w uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uchwale Nr [...] zarzucił naruszenie art. 7,10,77 §1 i 81 k.p.a poprzez: - niedokładne wyjaśnienie sprawy oraz nieuwzględnienie słusznego interesu strony - nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenie się , co do zebranych dowodowo i materiałów. Bank Spółdzielczy podniósł, iż KNB nie poinformowała skarżącego o wszczęciu i prowadzeniu postępowania w sprawie zmiany kuratora. Zarzucił, że KNB nie dała nadzorowanemu bankowi możliwości zapoznania się ze sprawozdaniem kuratora z wykonania postępowania naprawczego za IV kwartał 2005 r., co do treści którego Bank Spółdzielczy ma zastrzeżenia. Ponadto ustalenie wynagrodzenia kuratora na kwotę 8500 złotych całkowicie pomijało sytuacje finansową banku. Powyższe zarzuty zostały ponowione w skardze na uchwałę Nr [...] a dodatkowo w skardze tej podniesiono, że art. 144 ust.8 Prawa bankowego wskazując na maksymalną kwotę wynagrodzenia dla kuratora nie pozwala na całkowitą dowolność przy ustalaniu wysokości tego wynagrodzenia. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skargach Komisja Nadzoru Bankowego stwierdziła, że nie są one uzasadnione ponieważ art. 11 Prawa bankowego daje możliwość władczego wkraczania w działalność banku, gdy dobro i interes deponentów jest zagrożony. W rozpatrywanej sprawie, co jest bezsporne, Bank Spółdzielczy w T. jest objęty procedurą naprawczą , co stanowi zgodnie z art. 144 ust.1 Prawa bankowego przesłankę ustanowienia kuratora. Organ stwierdził, że ustawowym celem KNB jest podejmowanie działań w najlepiej pojętym interesie społecznym tj. w celu ochrony zgromadzonych w bankach depozytów a w skarżącym Banku, te depozyty są zagrożone. W ocenie organu, zarzut niedokładnego wyjaśnienia sprawy jest również niezasadny. KNB przypomniała, iż program naprawczy został opracowany na okres od 31 grudnia 2004 r. do 31 grudnia 2006 r. a w uzasadnieniu skargi nie wskazano, że zachodzą przesłanki do skrócenia okresu realizacji programu naprawczego. Zdaniem KNB, gdy w ocenie kuratora nadzorującego pojawiają się akcenty odnoszące się negatywnie do współpracy z bankiem (a tak było w rozpatrywanej sprawie) sytuacja taka zawsze będzie przedmiotem szczególnego zainteresowania ze strony KNB. Tymczasem fakt konfliktu znajduje potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach. Odpierając zarzut nie udostępnienia bankowi sprawozdania kuratora za IV kwartał 2005 r. organ stwierdził, że nie ma to znaczenia dla sprawy ponieważ adresatem tego dokumentu jest Komisja Nadzoru Bankowego. Dodatkowo, w odniesieniu do uchwały Nr [...] organ stwierdził, że przypisanie skarżącemu bankowi statusu strony może być dyskusyjne. Organ zwrócił uwagę na przedmiot tej uchwały, która jedynie uchyla uchwalę o powierzeniu M. obowiązku pełnienia funkcji kuratora. Tymczasem decyzja KNB z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] o ustanowieniu kuratora dla skarżącego banku pozostaje w mocy (nie została przez bank zaskarżona). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kompetencja sądu wyraża się w możliwości zastosowania środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności organów administracji publicznej wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Przedmiotem skarg są dwie uchwały Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] lutego 2005 r. : 1) Nr [...] na mocy której uchylona została z dniem [...] lutego 2006 r. decyzja tego organu z dnia [...]czerwca 2005 r. Nr [...] w sprawie powierzenia M. w W. obowiązku pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T. oraz 2) Nr [...] powierzająca z dniem [...] lutego 2006 r. pełnienie funkcji kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez Bank Spółdzielczy w T., określonego decyzją KNB z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] Pani S. C. oraz ustalająca miesięczne wynagrodzenie kuratora na kwotę 8 500 złotych W myśl art. 144 ust.1 ustawy Prawo bankowe, Komisja Nadzoru Bankowego, z zastrzeżeniem art. 20a ustawy, o której mowa w art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. h), może podjąć decyzję o ustanowieniu kuratora nadzorującego wykonanie programu naprawczego przez bank. 2. Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów banku oraz prawo do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji. 3. Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i rady nadzorczej banku. Oświadczenie o zamiarze wniesienia sprzeciwu zgłoszone na posiedzeniu rady nadzorczej lub zarządu wstrzymuje wykonanie uchwały lub decyzji. 3a. Sprzeciw, o którym mowa w ust. 3, kurator wnosi do właściwego sądu gospodarczego w terminie 14 dni od daty powzięcia uchwały lub decyzji zarządu lub rady nadzorczej. 3b. W przypadku braku wniesienia sprzeciwu do sądu w terminie, o którym mowa w ust. 3a, lub w przypadku oświadczenia kuratora, że nie będzie zgłaszał sprzeciwu, uchwała lub decyzja, o której mowa w ust. 3, może zostać wykonana. 4. Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy lub uchwałę walnego zgromadzenia banku spółdzielczego, które naruszają interes banku. W sprawach tych kuratorowi przysługuje uprawnienie przewidziane w art. 422 i art. 424 Kodeksu spółek handlowych, a w odniesieniu do banków spółdzielczych - w art. 42 Prawa spółdzielczego. 5. Od decyzji o ustanowieniu kuratora bank może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. 6. Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być również osoba prawna. 7. Kurator składa Komisji Nadzoru Bankowego kwartalne sprawozdania ze swojej działalności zawierające ocenę realizacji przez zarząd banku programu naprawczego. 8. Wynagrodzenie kuratora ustala Komisja Nadzoru Bankowego, z tym że nie może ono być wyższe niż wynagrodzenie prezesa banku, w którym ustanowiono kuratora. Koszty związane z wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku. 9. Komisja Nadzoru Bankowego może odwołać kuratora nadzorującego wykonywanie programu naprawczego przez bank w przypadku jego rezygnacji, niewłaściwego wykonywania funkcji lub też innych względów uniemożliwiających mu należyte wykonywanie tej funkcji. Odpierając zarzut Komisji Nadzoru Bankowego sformułowany w odpowiedzi na skargę, co do braku – po stronie Banku Spółdzielczego w T. - legitymacji czynnej do zaskarżenia uchwały Nr [...] należy wskazać, iż: W przepisach ustawy Prawo bankowe (Pr. b.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zarówno decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r. jak i zaskarżonych uchwał nie określono wprost treści decyzji Komisji Nadzoru Bankowego o ustanowieniu kuratora. Jednakże biorąc pod uwagę treść art. 144 Pr.b należy stwierdzić, że decyzja ta powinna zawierać m.in.: –postanowienie o ustanowieniu kuratora wraz z podaniem podstawy prawnej - określenie banku objętego kuratelą - określenie kuratora (osoba fizyczna lub prawna) - czas ustanowienia kuratora -określenie wynagrodzenia Wymienione składniki należałoby, zdaniem Sądu, zaliczyć do elementów obligatoryjnych decyzji o ustanowieniu kuratora. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie prawomocne decyzje Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] oraz Nr [...] dopiero gdy odczytamy je łącznie, zawierają elementy obligatoryjne decyzji o ustanowieniu kuratora (v. Mirosław Bączyk, komentarz do art. 144 Pr.b. /w:/Prawo bankowe. Komentarz. Warszawa 2005r. wyd. Lexis Nexis). Zabieg dokonany przez Komisję Nadzoru Bankowego polegający na "rozdzieleniu" decyzji o ustanowieniu kuratora nadzorującego program naprawczy Banku Spółdzielczego w T. na dwie decyzje ([...] i [...]) nie jest niezgodny z Prawem bankowym, jednakże dopiero suma wymienionych wyżej elementów obligatoryjnych zamieszczonych w obydwu decyzjach wyznacza możliwy zakres zaskarżenia decyzji o ustanowieniu kuratora. Z powyższego wynika, że nie można podzielić stanowiska organu, który podnosi, że "decyzja KNB z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] o ustanowieniu kuratora nie została przez Bank Spółdzielczy zaskarżona i nadal pozostaje w mocy, wobec czego należy zastanowić się czy uchwała KNB Nr [...] rodzi po stronie tego banku jakiekolwiek obowiązki w porównaniu do stanu już istniejącego w chwili wydania tej uchwały". W ocenie Sądu, nie ma żadnych wątpliwości, że BS w T. miał legitymację czynną do zaskarżenia w/w uchwały Nr [...] do sądu administracyjnego. Organ "rozdzielając" powołanie kuratora nadzorującego wykonanie postępowania naprawczego na dwie decyzje: Nr [...] i [...] spowodował, że w konsekwencji uchwały KNB nr [...] i [...] były w istocie uchwałami zmieniającymi treść decyzji o ustanowieniu kuratora. Zdaniem Sądu, zmiana treści decyzji o ustanowieniu kuratora jest dopuszczalna. Przy czym chodzi tu o zmianę zasadniczych elementów decyzji, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Kwestią otwartą pozostaje natomiast zaskarżalność takiej decyzji zmieniającej do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, takiej możliwości nie można wykluczać w terminie i w sposób przewidziany w art. 144 ust.5 Pr b., przy czym dopuszczalnośc skargi należałoby uzależnić od prawnej materii decyzji zmieniającej, np. możliwość zaskarżenia decyzji przedłużającej pierwotnie określony czas trwania mandatu kuratora (tak np. Mirosław Bączyk, /w:/Prawo bankowe. Komentarz. Warszawa 2005 r. wyd. Lexis Nexis). Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie BS w T. miał legitymację do wniesienia skargi zarówno na uchwałę Nr [...] jak również na uchwalę Nr [...], ponieważ obydwie te uchwały dotykały najistotniejszych kwestii z punktu widzenia banku. Uchwały te w nowy sposób regulowały sytuację banku, na ich podstawie zmieniono bowiem osobę kuratora oraz ustalono dla niego wynagrodzenie obciążając nim koszty działania BS w T. (poprzedni kurator wykonywał funkcję nieodpłatnie). W tym stanie rzeczy zapewnienie nadzorowanemu bankowi możliwości sądowej kontroli podjętych przez KNB w/w rozstrzygnięć jest wyrazem praworządności i zabezpieczenia banku przed samowolnymi, nieuzasadnionymi decyzjami organów nadzoru. Nie zmienia tej oceny fakt, że Komisja Nadzoru Bankowego ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą za szkody spowodowane wydaniem decyzji nadzorczych z naruszeniem prawa (szerzej o tym problemie vide: Andrzej Skoczylas "Środki ochrony banku w postępowaniu przed Komisją Nadzoru Bankowego", Prawo Bankowe Nr 2/ 2002). Dokonując sądowej kontroli zaskarżonych uchwał należy stwierdzić, że uchwały były zgodne z prawem materialnym a w toku postępowania organ nie naruszył przepisów procedury administracyjnej a w szczególności art. 7,10,77 § 1 i 81 k.p.a w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zaakcentowania wymaga, że sądowa kontrola decyzji administracyjnych obejmuje wyłącznie badanie ich zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd nie może wkraczać w sferę oceny słuszności czy celowości podjętego rozstrzygnięcia. W związku z tym w rozpoznawanej sprawie sądowa kontrola legalności sprowadza się, poza badaniem podstaw prawnych i faktycznych decyzji, do zbadania czy organ w sposób wszechstronny wyjaśnił stan faktyczny sprawy oraz czy uzasadnił swoje stanowisko w sposób jasny i logiczny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca pozostawił organowi nadzoru bankowego znaczny zakres władzy dyskrecjonalnej. Wynika to zarówno z nieostrości użytych w przepisach Prawa bankowego przesłanek, jak i wprowadzenia instytucji uznania administracyjnego np. w art. 144 ust.1. Stąd ocenie sądu administracyjnego podlegała w rozpatrywanej sprawie kwestia, czy organ nadzoru nie przekroczył granic dopuszczalnej swobody, w szczególności zaś nie podjął rozstrzygnięć w sposób arbitralny, czy dowolny. Sam wybór rozstrzygnięcia, dokonywany w kryteriach słuszności i celowości, pozostaje już poza kontrolą sądowo-administracyjną. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zostały przekroczone granice uznania administracyjnego. Na wstępie należy podkreślić, że w dacie podejmowania kwestionowanych uchwał w Banku Spółdzielczym w T. nadal był prowadzony program naprawczy a zatem Komisja Nadzoru Bankowego posiadała uprawnienie do podjęcia decyzji o ustanowieniu kuratora, a więc także mogła decydować o zmianie osoby kuratora. Odwołując dotychczasowego kuratora (M.) Komisja Nadzoru Bankowego skorzystała z uprawnienia wynikającego z art. 144 ust.9 Pr. B. ponieważ wystąpiły okoliczności uniemożliwiające kuratorowi prawidłowe wykonywanie programu naprawczego. Pogląd KNB zaprezentowany w zaskarżonej uchwale Nr [...] znajduje odzwierciedlenie w nadesłanych aktach administracyjnych a w szczególności w omówionym w pierwszej części niniejszego uzasadnienia sprawozdaniu M. SA w W. z [...] stycznia 2006 r. znak : [...], za IV kwartał 2005 r. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w sytuacji gdy kurator nadzorujący wykonanie programu naprawczego wskazuje na problemy we współpracy z nadzorowanym bankiem winiąc za taki stan rzeczy organy statutowe Banku, Komisja Nadzoru Bankowego miała prawo podjąć działania zmierzające do zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu sanacyjnego. Skorzystanie więc w niniejszej sprawie z możliwości zagwarantowanej w art. 144 ust.9 Pr.b. nie stanowi, zdaniem Sądu, przejawu arbitralnego podjęcia decyzji. Na podkreślenie zasługuje również okoliczność, że organy statutowe BS w T. miały wiedzę o zarzutach jakie stawia im M. SA w W., co wynika z notatki sporządzonej po spotkaniu, które odbyło się [...] grudnia 2005 r. To, że BS w T. nie podzielał w tym sporze argumentacji kuratora nie może mieć przesądzającego znaczenia dla przyjęcia odmiennej oceny współpracy pomiędzy kuratorem i nadzorowanym bankiem. Nie jest kwestionowane, że fakt konfliktu znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy. Tak więc dokonanej przez KNB oceny, iż zaistniała sytuacja nieprawidłowo układającej się współpracy pomiędzy kuratorem i nadzorowanym bankiem nie można uznać za dowolną. W ocenie Sądu, nie zapoznanie skarżącego ze sprawozdaniem kuratora za IV kwartał 2005 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia uchwały Nr [...] ponieważ nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że zgodnie z art. 144 ust.7 Pr b. adresatem sprawozdań kuratora jest Komisja Nadzoru Bankowego a nie bank w którym prowadzone jest postępowanie naprawcze. Należy podkreślić, że przepis art. 144 ust.9 Pr b. pozwala na odwołanie kuratora ze sprawowanej funkcji, gdy wystąpią względy uniemożliwiające mu należyte wykonanie tej funkcji a z taką sytuacją, z powodów podanych wyżej, mieliśmy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy. Zgodnie z art. 144 ust. 6 Pr b. funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być także osoba prawna. Komisja Nadzoru Bankowego powierzając funkcje kuratora Pani B. C. uzasadniła, że w/w osoba ma wieloletnie doświadczenie w pracy w sektorze bankowym, gdzie zajmowała kluczowe stanowiska. Komisja podkreślila, że trzykrotnie decydowała o powierzeniu Pani B. C. funkcji przewodniczącego zarządów komisarycznych. W ocenie Sądu, nie nosi cech dowolności powierzenie funkcji kuratora osobie z wieloletnim doświadczeniem w zakresie bankowości. Tym bardziej, że jeżeli kuratela nie będzie środkiem wystarczającym do sanacji banku, to następstwem tego będzie obowiązek i konieczność ustanowienia zarządu komisarycznego. Skoro Pani B. C. ma również doświadczenie na stanowisku przewodniczącej zarządu komisarycznego to nie jest wykluczone, że osoba ta niejako w sposób naturalny zostanie powołana do funkcji w zarządzie komisarycznym. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, nie można postawić KNB zarzutu naruszenia art. 144 ust. 6 Pr.b. przy powołaniu w/w osoby do pełnienia funkcji kuratora nadzorującego wykonanie postępowania naprawczego w BS w T.. Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący bank w żaden sposób nie zakwestionował kwalifikacji i doświadczenia zawodowego nowo powołanego kuratora. W myśl art. 144 ust.8 Pr.b. wynagrodzenie kuratora ustala Komisja Nadzoru Bankowego z tym, że nie może ono być wyższe niż wynagrodzenie prezesa banku, w którym ustanowiono kuratora. Koszty związane z wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku. Należy przyznać skarżącemu, że mankamentem uchwały Nr [...] jest brak szczegółowego uzasadnienia wysokości ustalonego wynagrodzenia dla kuratora, co stanowi niewątpliwie naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Jednakże, co należy podkreślić, ustalone wynagrodzenie mieści się w granicach określonych w art. 144 ust.8 Pr.b. i nie było to kwestionowane przez BS w T.. W nadesłanych aktach administracyjnych znajduje się protokół posiedzenia Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] z którego wynika, że Komisja przed podjęciem uchwały określającej wysokość wynagrodzenia kuratora dokonała wszechstronnej analizy w tym zakresie odnosząc wysokość wynagrodzenia do kwalifikacji kuratora oraz sytuacji finansowej banku. W tej sytuacji decyzji w tym przedmiocie nie można uznać, zdaniem Sądu, za arbitralną i nie opartą o ustalony stan faktyczny sprawy. W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a nie może zostać uwzględniony jako podstawa uchylenia uchwały Nr [...] ponieważ nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd skargi oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a jako nie znajdujące usprawiedliwionych podstaw.