IV SAB/Wr 38/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie udzielenia informacji i ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w Ś. Wydział VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznał sprawę T. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. ze skargi na bezczynność organu rentowego uznając się niewłaściwym rzeczowo i przekazując sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że T. S. domagał się zobowiązania organu rentowego do załatwienia wniosku z dnia [...]r., którego treścią jest żądanie wskazania nazwisk orzekających o stanie zdrowia wyżej wymienionego lekarzy orzeczników oraz zarzuty dotyczące zachowania jednego z lekarzy. W skardze T. S. zarzucił Dyrektorowi ZUS w W. naruszenie art. 237 § 1 w zw. z art. 244 § 1 kpa przez rażące przekroczenie terminu załatwienia sprawy w postępowaniu skargowym i wniósł o zobowiązanie Dyrektora ZUS w W. do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...]r. w terminie czternastu dni od daty wydania wyroku, a także zobowiązania Dyrektora ZUS w W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę organ rentowy wskazał, że treścią powyższego wniosku jest żądanie wskazania nazwisk orzekających o stanie zdrowia skarżącego lekarzy orzeczników oraz zarzuty dotyczące zachowania jednego z lekarzy orzeczników. Podniósł, że pismo z dnia [...]r. jest jednym z szeregu pism w obfitej korespondencji dotyczącej zmiany terminu badania skarżącego przez lekarza konsultanta, co podlegało szczegółowemu postępowaniu wyjaśniającemu wewnątrz organu rentowego. Nadto organ rentowy podał, że udzielono T. S. odpowiedzi na pisma z dnia [...]r. i [...]r. niezwłocznie po zwrocie akt rentowych z Sądu Okręgowego z chwilą ukończenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) mówi, że do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych, a w szczególności orzekanie przez lekarzy orzeczników Zakładu oraz komisje lekarskie Zakładu dla potrzeb ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Sprawy dotyczące lekarzy orzeczników stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, gdy organ bezczynny sam usunie stan bezczynności podejmując określoną czynność. Jak wynika z akt badanej sprawy skarżący otrzymał odpowiedź na wniosek z dnia [...]r. (data wpływu) w części dotyczącej udzielenia informacji na temat nazwisk lekarzy przeprowadzających badanie i lekarzy orzekających w jego sprawie. Wprawdzie nastąpiło to dopiero pismem z dnia [...]r., jednakże fakt ten znajduje uzasadnienie w tym, że całość dokumentacji rentowej dotyczącej skarżącego znajdowała się w Sądzie Okręgowym w Ś. w związku ze złożonym przez T. S. odwołaniem od decyzji organu rentowego z dnia [...]r. znak [...]. Wobec tego, że żądana informacja została skarżącemu udzielona przed rozpatrzeniem przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu rentowego, postępowanie w tej części stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu, co na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono w sentencji postanowienia. W związku z powyzszym bezprzedmiotową staje się również kwestia ukarania pracownika "winnego niezałatwienia sprawy w terminie". Sąd bowiem uznał, że skarżący żądał wyciągnięcia konsekwencji względem osoby, która nie udzieliła odpowiedzi na jego pismo wniesione dnia [...]r.