II SA/Bk 526/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi Z. D.-D. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. W wyniku rozpoznania wniosku złożonego przez M. W., Wójt Gminy Sz. decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budowli rolniczych związanych z produkcją hodowlaną: zamkniętego, podziemnego szczelnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce o pojemności około [...] m³, płyty gnojowej o powierzchni [...] m² na zasadzie dobudowy do istniejącego budynku gospodarskiego - z przeznaczeniem do hodowli zwierząt o łącznej obsadzie [...] DJP, na nieruchomości oznaczonej nr geod. [...], położonej na terenie zabudowy zagrodowej wsi Sz. J. [...], gm. Sz., w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego. Organ I instancji wskazał, iż na terenie objętym wnioskiem brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, stąd zamierzona inwestycja wymagała ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. Nadto podkreślono, iż przedmiotem inwestycji nie jest nową zabudowa, a jedynie realizacja budowli rolniczych (płyty gnojowej, zbiornika na gnojówkę) w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego, wobec czego w konkretnym przypadku nie mają zastosowania przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) odnoszące się do przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Warunki zabudowy należało zatem określić w oparciu o istniejącą funkcję i zagospodarowanie przedmiotowego terenu. W tym stanie rzeczy analizując wniosek inwestora oraz obszar sąsiedni, charakterystyczny dla zabudowy zagrodowej wiejskiej, tzn. zabudowany budynkiem mieszkalnym z budynkami gospodarskimi, inwentarskimi, oborami, stodołami, magazynami maszyn rolniczych i podobnymi urządzeniami rolniczymi stwierdzono, iż projektowana inwestycja będzie uzupełnieniem i rozszerzeniem istniejącego zagospodarowania terenu i jako inwestycja pokrewna do formy istniejącego na terenie wsi Sz. J. typu zabudowy - nie będzie kolidować z funkcją i sposobem zagospodarowania sąsiednich nieruchomości związanych z istniejącą na tym terenie zabudową zagrodową wsi. Zgodnie zaś z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) wnioskowana inwestycja polegająca na realizacji zamkniętego, szczelnego zbiornika na gnojówkę o pojemności około [...] m³, płyty obornikowej o pow. do [...] m², z przeznaczeniem do hodowli zwierząt o łącznej obsadzie [...] DJP tzn. poniżej [...] DJP - nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Projekt decyzji stosownie do treści art. 53 ust. 4 ustawy uzgodniono natomiast z właściwymi organami. W tych uwarunkowaniach po przeanalizowaniu wszystkich zgromadzonych podczas postępowania dokumentów i ustaleniu, że spełnione zostały warunki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy, podjęto decyzję ustalającą warunki zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji. Nie godząc się z tą decyzją J. G. - współwłaściciel sąsiedniej nieruchomości wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. odwołanie podnosząc, iż teren, na którym planowana jest budowa jest zdrenowany, przez co nastąpi przenikanie gnojowicy do wód gruntowych. Ponadto wskazał na liczne naruszenia prawa przez wnioskodawcę przy budowie kilku budynków na działce objętej postępowaniem. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie podzieliło zarzutów w nim podniesionych i decyzją z dnia z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w przypadku jego braku - w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2), przy czym sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji innych niż lokalizacja celu publicznego ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy wskazał, iż w niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, iż obszar, na którym położona jest działka nr [...] nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej, 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1, 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Przepisy odrębne, o których mowa w tym artykule, to regulacje prawne dotyczące ograniczeń w zabudowie terenów objętych na ich podstawie różnymi formami ochrony (środowisko przyrodnicze, rezerwaty przyrody, parki narodowe i krajobrazowe, lasy, wody, tereny uzdrowiskowe, zabytki itp. oraz autostrady i drogi krajowe). W ustalonym stanie faktycznym i prawnym w ocenie Kolegium nie budzi wątpliwości fakt zgodności zamierzenia z wymogami art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5, co zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ww. ustawy powoduje, iż organ nie może w takim przypadku odmówić ustalenia warunków zabudowy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu stwierdzono, iż budowa urządzeń stanowiących przedmiot postępowania ma na celu uporządkowanie i doprowadzenie do zgodności z wymogami prawa sposobu gromadzenia i przechowywania obornika i płynnych odchodów zwierzęcych. Celem budowy jest między innymi ochrona przed przenikaniem tych odchodów do gruntu i wód. Jednocześnie zauważono, iż Kolegium nie jest organem właściwym w przedmiocie rozstrzygania o naruszaniach przepisów ustawy - Prawo budowlane, albowiem sprawy te należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Od powyższej decyzji J. G. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której powtórzył zarzuty zgłaszane w postępowaniach przed organami administracyjnymi pierwszej i drugiej instancji, wskazując, iż budowa zbiornika na gruntach drenowanych w bezpośredniej łączności z jego gruntami ornymi spowoduje zanieczyszczenie wód gruntowych. Skarżący podniósł ponadto, iż wnioskodawca wybudował swoje pomieszczenia bez zezwolenia, co jest sprzeczne z przepisami prawa budowlanego. Odnosząc się do tak sformułowanej skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł podtrzymało argumentację zaprezentowaną w kwestionowanej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty skargi są niezasadne. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego. Przede wszystkim w ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz prawny istniejący w chwili wydawania decyzji w niniejszej sprawie. Wobec braku na terenie inwestycji obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego właściwie wskazano, iż zgodnie z treścią art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, zamierzona inwestycja wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. W świetle powołanej ustawy zasadą jest bowiem, iż podstawowym instrumentem zagospodarowania przestrzeni jest tworzenie miejscowych planów, a w przypadku ich braku, ustalenie warunków zabudowy i zasad zagospodarowania terenu wymaga wydania decyzji administracyjnej. W tym miejscu podkreślić także należy, iż wyznacznikiem rozstrzygnięcia merytorycznego tego rodzaju decyzji jest zgodność projektowanej inwestycji z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Skoro treść tej decyzji determinują przepisy prawa, to stwierdzić również należy, iż w/w decyzja nie jest uznaniową. Przeciwnie zgodnie z utrwalonym już w doktrynie poglądem - decyzja o warunkach zabudowy jest typowym przykładem aktów związanych, czyli takich, w których organ bada jakiś stan faktyczny pod kątem zgodności z przepisami prawa. Stąd, jeśli stwierdzi niezgodność, to zobowiązany jest wydać decyzję odmowną, jeśli zaś jej nie stwierdzi - ma obowiązek wydać decyzję zgodną z żądaniem wnioskodawcy. Inaczej mówiąc zgodność z normami prawa powszechnie obowiązującymi jest warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jeżeli żaden przepis prawa nie sprzeciwia się zamierzeniu inwestycyjnemu, to organ zobligowany jest do wydania pozytywnej decyzji - art. 56 ustawy (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz pod redakcją Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, Wyd. 2. str. 453). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy uznać należy, iż przyjęcie przez organy obu instancji, iż zamierzona inwestycja nie narusza prawa nie budzi wątpliwości. Podjęte decyzje oparte są na racjonalnych przesłankach wynikających z analizy faktycznych okoliczności sprawy oraz stanu prawnego odnoszącego się do terenu, na którym projektowana jest inwestycja. Stąd ustalenie, iż przedmiotowa inwestycja spełnia łącznie wszystkie wymogi, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy odpowiada prawy. Przedstawiona zaś przez organy administracji w tej mierze argumentacja znajduje swoje odzwierciedlenie w zgromadzonych w niniejszej sprawie materiale dowodowym. Stosownie do treści art. 53 ust. 4 ustawy, projekt decyzji został uzgodniony z właściwymi organami, to jest: w zakresie ochrony gruntów rolnych ze Starostwem Powiatowym w W. M. – postanowienie z dnia [...] maja 2006r., w zakresie melioracji wodnych z Marszałkiem Województwa P. - postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o drogach publicznych odstąpiono od uzgodnienia projektu decyzji z zarządcą drogi, do której przylega teren objęty wnioskiem, ponieważ funkcję organu uzgadniającego i wydającego decyzję pełni ten sam organ. Przy wydawaniu niniejszych decyzji organy administracji nie naruszyły również przepisów prawa procesowego, w szczególności organ I instancji pismem z dnia [...] lutego 2006r. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego osoby legitymowane jako jego strony, zaś pismem z dnia [...] maja 2006r. poinformowano uczestników postępowania o prawach przysługujących na mocy art. 10 § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do zarzutów podnoszonych w skardze, stwierdzić należy, iż pozostają one całkowicie niezasadne. Przede wszystkim decyzja o warunkach zabudowy, o czym już wspomniano na wstępie stanowi jedynie o możliwości zagospodarowania terenu, na którym nie obowiązuje plan miejscowy, poprzez wskazanie, że dany teren może być wykorzystany w ściśle określony sposób i pod określonymi tam warunkami. Rolą tej decyzji jest przede wszystkim gwarantowanie zgodności zamierzeń z ustawodawstwem. Decyzja ta nie przesądza natomiast o realizacji inwestycji, a tym bardziej szczegółów lokalizacji obiektów czy też urządzeń im towarzyszących. Powyższe kwestie są przedmiotem odrębnych analiz organów administracji architektoniczno – budowlanej w postępowaniu o pozwolenie na budowę. W szczególności zauważyć należy, iż w pkt 8 decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji zatytułowanym "Wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich" powołując art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) organ wyraźnie wskazał, iż w projekcie budowlanym należy szczegółowo rozwiązać odprowadzanie wód powierzchniowych w sposób zapewniający ochronę gruntów sąsiednich. Nadto na etapie projektowania należy przedłożyć do uzgodnienia projekt rozwiązań przebudowy urządzeń melioracyjnych, łącznie z opinią spółki wodnej (na działce [...] występują urządzenia melioracji wodnych) do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w B., Biuro Terenowe w Ł. W tych uwarunkowaniach przyjąć należy, iż organ odwoławczy słusznie ocenił zarzuty skarżącego jako przedwczesne na obecnym etapie postępowania. Nie budzi również wątpliwości stanowisko organów obu instancji o braku podstaw do zajmowania się kwestią naruszeń przepisów prawa budowlanego przez wnioskodawcę, gdyż nie należy to do kompetencji tych organów. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2006r. odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie. O kosztach orzeczono zaś zgodnie z art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 i 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) Zarządzenie Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi strony skarżącej bez obowiązku pouczania o przysługujących środkach zaskarżania. 19.02.2007r.