II SAB/Wa 4/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-02-01
Skład orzekający: Asesor WSA Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego jest niedopuszczalna, ponieważ czynności te mają charakter cywilnoprawny i nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ nie był zobligowany do wydania aktu podlegającego takiej kontroli.Stan faktyczny
Skarżący K. S., A. S. i J. S. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dotyczącego zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Skarga dotyczyła braku złożenia przez organ oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi K. S., A. S., J. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego [...] dotyczącego zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia - odrzucić skargę -
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem ( § 2 powołanego artykułu).
Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
1. wydawania decyzji administracyjnych,
2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący K. S., A. S. oraz J. S. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezydenta [...] w zakresie złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Kwestie zarówno oferty jak i zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego regulowane są przepisami Kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( Dz. U. Nr 31, poz. 266 z późń. zm.). podkreślić należy, iż są to czynności o charakterze cywilnoprawnym, ze swej natury wykluczające właściwość sądów administracyjnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 547/04).
Postępowanie prowadzone na skutek wniesienia pisma K. S. oraz J. S. z dnia [...] listopada 2005 r. skierowanego do Burmistrza Dzielnicy [...] zawierającego wniosek o przydzielenie lokalu socjalnego L. S., A. S., C. S., B. S., B. S. oraz B. S. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z tym, że organ nie był w tym przypadku zobligowany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło