II SA/Go 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi J.W. na Prezydent Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłata dodatkowa z tytułu postoju w strefie płatnego parkowania Publikacja orzeczenia odroczona z dnia 22 marca 2007 r. Oddalono skargę Uzasadnienie. Na podstawie wezwania-raportu nr [...] z dnia [...] września 2006r., J.W. został wezwany do uregulowania opłaty dodatkowej w wysokości 50 zł, za nieuiszczenie opłaty za parkowanie samochodu marki [...] nr rej. [...] w strefie płatnego parkowania, w dniu [...] września 2006r. W dniu [...] września 2006r. J.W. złożył reklamację w Zakładzie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, w której kwestionował zasadność obciążenia go opłatą dodatkową za nieopłacony postój pojazdu samochodowego w dniu [...] września 2006r. W formularzu reklamacyjnym J.W. stwierdził, że po zaparkowaniu pojazdu udał się, aby rozmienić banknot, i wykupić bilet w parkometrze. Po powrocie na miejsce postoju pojazdu, czyli po około 10-15 minutach, pod wycieraczką szyby pojazdu znajdowało się, opisane na wstępie, wezwanie – raport. J.W. wniósł o anulowanie tegoż wezwania-raportu. W odpowiedzi na reklamację w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2006r. (data doręczenia stronie – 11 pażdziernika 2006r.) Zastępca Dyrektora Działu Usług Komunalnych Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, powołując się na treść Uchwały Rady Miasta z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] stwierdził, że nie znaleziono podstaw do anulowania opłaty dodatkowej. W piśmie zawarto pouczenie, że w przypadku nieuwzględnienia reklamacji strona ma prawo złożenia odwołania, w terminie 7 dni, do Prezydenta Miasta. W dniu [...] pażdziernika 2006r. J.W. wniósł odwołanie do Prezydenta Miasta w sprawie opłaty dodatkowej nałożonej wskazanym na wstępie wezwaniem-raportem. W odwołaniu zarzucił, że ze względu na pospieszne działanie kontrolera strefy, uniemożliwiono mu wypełnienie obowiązku polegającego na dokonaniu opłaty za postój pojazdu. Odwołujący się stwierdził, że z dowodów na które powołano się w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2006r. wynika, że samochód pozostawał na parkingu bez wymaganej opłaty przez siedem minut. Dalej odwołujący się wyjaśniał, że w celu wykupienia biletu parkingowego udał się do pobliskich sklepów, aby rozmienić banknot stuzłotowy, a wymiana pieniędzy oraz zakup biletu parkingowego trwały w sumie około piętnastu minut. W ocenie odwołującego się nazbyt pospieszne wystawienie wezwania-raportu było przyczyną niewywiązania się z obowiązku zapłacenia za postój pojazdu. W piśmie z dnia [...] pażdziernika 2006r. (data doręczenia stronie- 13 listopada 2006r.) Prezydent Miasta odmówił stronie anulowania opłaty dodatkowej z tytułu nieziszczenia opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania w dniu [...] września 2006r. J.W. wniósł skargę. W skardze skarżący przytoczył argumentację zawartą w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta Miasta wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie, powołując się na treść przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U.z 2002r. Nr 153 poz. 1269), należy stwierdzić, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, a samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której wyżej mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z tak określoną kognicją, sąd administracyjny jest władny uwzględnić skargę i uchylić zaskarżony akt lub czynność, gdy stwierdzi że zostały wydane z naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby nałożenie na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej poprzez wystawienie wezwania –raportu, za nieopłacony postój pojazdu w dniu [...] września 2006r., naruszało przepisy prawa, skutkujące uchylenie tegoż aktu. Nałożenie na podmiot obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania, stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a. , i w myśl wskazanego tu przepisu podlega kontroli sądu administracyjnego. Analizując tryb wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Sąd stwierdził iż skarga została wniesiona z zachowaniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast zgodnie z treścią art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, stosownie do pouczeń zawartych w wezwaniu – raporcie oraz piśmie z dnia [...] pażdziernika 2006r. stanowiącym odpowiedź na jego reklamację, skierował reklamcję, a następnie odwołanie do Prezydenta Miasta. Pisma te wniesione zostały w terminach zakreślonych w pouczeniach, a wynikających z Uchwały Rada Miasta z dnia [...] lipca 2006r. nr [...]. Sąd uznał, że wprawdzie wnoszone przez skarżącego pisma terminologicznie nie odpowiadały treści § 3 art. 52, jednak z ich treści wynika, iż skarżący domagał się usunięcia naruszenia prawa, a nadto wnoszone były w trybie określonym w Uchwale oraz zgodnie z pouczeniami organu kierowanymi do skarżącego, dlatego w ocenie Sądu należało przyjąć,że tryb określony w art. 52 § 3 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie zachowany. Uprawnienie organu do obciążenia opłatą dodatkową za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdu w strefie płatnego parkowania, wynika z przepisu art. 13f ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (DZ.U. z 2004 Nr 204 poz. 2086 ze zm.) –zwaną dalej ustawą. Stosownie do treści wskazanego tu przepisu ustawy, za nieuiszczenie opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się opłatę dodatkową (ust. 1). Wysokość opłaty dodatkowej oraz sposób jej pobierania określa rada gminy (rada miasta). Wysokość opłaty dodatkowej nie może przekroczyć 50 zł. (ust. 2). Opłatę dodatkową pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku zarządca drogi (ust. 3). Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. W dniu [...] lipca 2006r. Rada Miasta podjęła Uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia Strefy Płatnego Parkowania i wysokości stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w tej strefie. W § 10 pkt 1 uchwały, niezależnie od obowiązku uiszczenia opłaty za parkowanie, ustalono opłatę dodatkową w wysokości 50 zł za parkowanie bez wniesionej opłaty. W dniu [...] września 2006r. skarżący zaparkował w strefie płatnego parkowania pojazd samochodowy marki [...] nr rej. [...]. Na okoliczność, że skarżący nie wniósł opłaty za parkowanie, w godzinach – 11. 02 i 11. 09, kontrolerzy strefy wykonali zdjęcia pojazdu. Okoliczność, że skarżący – pomimo obowiązku wynikającego z wyżej wskazanej Uchwały Rady Miasta - nie opłacił parkingu, jest w sprawie bezsporna (jednoznacznie stwierdził to skarżący na rozprawie w dniu 22 marca 2007r.). W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego przyczyny nieopłacenia postoju, nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania administracyjnego. Według twierdzeń skarżącego nieopłacony postój pojazdu trwał do 15 minut ( patrz - strona 2 odwołania z dnia 13 pażdziernika 2006r.), w tym też czasie kontrolerzy strefy wykonali zdjęcia pojazdu. A zatem, w myśl przytoczonego powyżej przepisu art. 13 f ust. 1 ustawy, stan faktyczny niniejszej sprawy uzasadniał obciążenie skarżącego opłatą dodatkową. Zarzut zbyt pośpiesznego działania kontrolerów strefy, również nie mógł być uwzględniony, gdyż to w interesie osoby parkującej jest dopilnowanie, aby opłata za parkowanie została uiszczona oraz – w razie zaistnienia takiej sytuacji – informowanie na bieżąco kontrolera strefy o tym, że osoba parkująca jest w trakcie wykupu biletu parkingowego. Sąd uwzględnił również i tę okoliczność w sprawie, że pomimo wymiany banknotu na bilon, skarżący nie w wykupił biletu parkingowego za postój pojazdu w dniu [...] września 2006r. Rozpatrując niniejszą sprawę, Sąd nie stwierdził, aby podjęta przez organ czynność wystawienia raportu – wezwania, na mocy której skarżący obciążony został opłatą dodatkową w wysokości 50 zł, za parkowanie pojazdu w strefie płatnego parkowania bez wniesienia opłaty, naruszała przepisy prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Asesor WSA Sędzia WSA Sędzia WSA J. Brzezińska G. Staniszewska I. Fornalik Str.5. Str.5.