II GSK 222/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Marzeny M. i Mariusza M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 135/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Marzeny M. i Mariusza M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 31 maja 2006 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji stwierdzającej ustanie ubezpieczenia społecznego rolników postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 31 maja 2006 r., nr [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w C. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 lipca 2006 r., wnieśli małżonkowie Marzena M. i Mariusz M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 135/07 odrzucił skargę Marzeny M.i Mariusza M. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, stwierdzającej ustanie ubezpieczenia społecznego rolników. W uzasadnieniu podano, że wobec braku zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia oraz braku dowodu nadania skargi nie jest możliwe ustalenie czy skarżący zachowali 30 dniowy termin do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazali w sposób nie budzący wątpliwości wniesienia skargi w ustawowym terminie od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący w dniu 2 maja 2007 r. wnieśli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego postanowienia. Zarzucając mu naruszenie następujących przepisów postępowania: - art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przez brak zastosowania tych przepisów oraz zaniechanie rozpoznania skargi na postanowienie Prezesa KRUS, co było konsekwencją wadliwych ustaleń faktycznych, zwłaszcza zaś tego, że Marzena M. i Mariusz M. wnieśli skargę z uchybieniem terminu, pomimo że to strona przeciwna uniemożliwiła weryfikację daty doręczenia zaskarżonego postanowienia naruszając zasady doręczeń przewidziane w art. 39 k.p.a.; - art. 134 § 1 p.p.s.a. przez brak zastosowania tego przepisu oraz zaniechanie badania prawidłowości doręczenia skarżącym postanowienia Prezesa KRUS; - art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. przez wadliwe zastosowanie tych przepisów oraz odrzucenie skargi przy braku podstaw do przyjęcia, że wniesiono ją z uchybieniem 30-dniowego terminu. Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezasadnie Sąd I instancji przyjął, że to na skarżących spoczywa ciężar dowodu w zakresie udowodnienia wniesienia skargi w ustawowym terminie wobec braku zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia w aktach administracyjnych sprawy, ponieważ to organ administracji publicznej zobowiązany jest na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. do przekazania skargi Sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy, co oznacza, że winny one zawierać także zwrotne potwierdzenie nadania zaskarżonego postanowienia, co pozwoliłoby Sądowi ustalić terminowość wniesienia skargi przez skarżących. Wobec braku powyższego potwierdzenia Sąd winien zwrócić się o uzupełnienie akt do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w C., aby przedstawiła dowód doręczenia skargi skarżącym a jeśli nie posiada powyższego, aby wszczęła postępowanie reklamacyjne w Urzędzie Pocztowym w C. Skarżący załączyli do akt sprawy kopię skargi opatrzoną prezentatą Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Rejonowy w C. z której wynika, że skarga wpłynęła do organu administracji publicznej w dniu 4 lipca 2006 r. W takiej sytuacji brak przesłanki do odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, a zaskarżane orzeczenie należało uchylić. W tym stanie rzeczy skarżących nie można obciążać konsekwencjami nie wykonania wezwania Sądu skoro nadesłali posiadaną kopię skargi złożoną bezpośrednio w siedzibie organu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.