II FSK 470/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Nowak (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia del. WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, Protokolant Justyna Bluszko - Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Andrzeja L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/LU 101/05 w sprawie ze skargi Andrzeja L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 stycznia 2005 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie restrukturyzacji należności 1) umarza postępowanie sądowe ze skargi kasacyjnej Andrzeja L., 2) zarządza zwrot - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - kwoty 100 (słownie: sto) złotych stanowiącej połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005 r., I SA/Lu 101/05, wydanym na podstawie art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Andrzeja L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 stycznia tego roku, (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie restrukturyzacji należności. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie Andrzej L. wniósł o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 27 marca 2007 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę kasacyjną, informując, że w toczącym się równocześnie postępowaniu w sprawie o przywrócenie terminu o uiszczenie wpisu Andrzej L. uzyskał pozytywne rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził w sprawie istnienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 183 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Tym samym powyższe oświadczenie woli jest dla niego wiążące, stosownie do art. 183 par. 1 powołanej ustawy. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 par. 1 pkt 1 i par. 2 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.