I FZ 50/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-02-26

Skład orzekający: Sędzia NSA Krzysztof Stanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny, gdy postępowanie sądowe, w którym strona mogłaby z niego skorzystać, zostało już prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny tylko wówczas, gdy toczy się postępowanie sądowe, w którym strona mogłaby skorzystać z przyznanego prawa pomocy. Skoro postępowanie sądowe zostało prawomocnie zakończone, dalsze postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Teresa N. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie podatku VAT za 1997 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę prawomocnym postanowieniem. Następnie Teresa N. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który WSA w Łodzi umorzył, uznając postępowanie za bezprzedmiotowe. Teresa N. złożyła zażalenie na postanowienie o umorzeniu, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego oraz nierozpoznanie istoty sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Teresy N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1042/05 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ze skargi Teresy N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30 maja 2005 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za 1997 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30.10.2007 r., sygn. I SA/Łd 1042/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej "popsa" postępowanie z wniosku Teresy N. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu do tego postanowienia Sąd wskazał, że postępowanie wszczęte skargą Teresy N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30.05.2005 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za 1997 r. zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 22.03.2007 r. o odrzuceniu skargi. W związku z tym nie toczy się postępowanie sądowe, w którym strona mogłaby skutecznie ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy, a więc w tym zakresie dalsze postępowanie jest bezprzedmiotowe. Od powyższego postanowienia skarżąca złożyła w terminie zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia, albowiem w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, przepisów prawa materialnego, a także nierozpoznanie istoty sprawy. Po rozpoznaniu wniesionej skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. Oczywistym jest, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalnym tylko w sytuacji, gdy toczy się postępowanie sądowe, w którym strona, w razie pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia o prawie pomocy, będzie mogła z tego przywileju skorzystać. Skoro, tak jak w rozpoznawanej sprawie, nie toczy się postępowanie sądowe, w którym stroną jest żaląca, rozpoznanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym oceniane postanowienie jest w pełni zasadne. Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 popsa w związku z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło