II SA/Sz 1305/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. i J. S. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru oddania do użytkowania budynku o d d a l a skargę U Z A S A D N I E N I E: Zawiadomieniem z dnia [...]r. K.i J. S. poinformowali Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o zakończeniu budowy budynku usług [...], który został zrealizowany na działkach nr [...] , na podstawie decyzji Wojewody [...]Nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. Nr [...], zmienionej decyzją Starosty [...]z dnia [...]r. Nr [...]. Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...]. Nr [...] działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (DZ. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) zgłosił sprzeciw do użytkowania przedmiotowego budynku usług [...]. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że stosownie do art. 55 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, do użytkowania przedmiotowego obiektu, który został zaliczony w decyzji o pozwoleniu na budowę do kategorii XVII – można przystąpić po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W odwołaniu od powyższej decyzji K. i J. S. wnieśli o uchylenie decyzji oraz zezwolenie na użytkowanie budynku. Nadto skarżący podnieśli, że zawiadomili organ o zakończeniu budowy, zgodnie z zapisem zawartym w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Zdaniem skarżących przywołana w decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] treść przepisu art. 55 Prawa budowlanego, pochodzi z ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, która weszła w życie dopiero w dniu [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że przedmiotowy obiekt został zrealizowany na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku usług [...] kat. obiektu [...] na działkach nr [...] w [...]oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...]., Nr [...], zmieniającej w/w decyzję Wojewody w części dot. zakresu robót budowlanych. Ponadto organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 54 ustawy Prawo budowlane do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji. W niniejszej sprawie organ odwoławczy uznał wniesienie sprzeciwu przez organu pierwszej instancji za prawidłowe, gdyż stosownie do art. 55 ustawy Prawo budowlane przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego zaliczonego do kategorii [...] , należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że przywołany w decyzji przepis art. 55 Prawa budowlanego, w brzemieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji (od dnia 31 maja 2004 r. na mocy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane – Dz. U. Nr 93, poz. 888) stanowi w pkt 1, że przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na jego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii [...]. Wobec powyższego organ odwoławczy podkreślił, że użytkowanie przedmiotowego budynku usług [...] zaliczonego do kategorii [...]będzie możliwe po uzyskaniu stosownej decyzji od Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], natomiast nie ma znaczenia, iż pozwolenie na budowę inwestycji zostało wydane przed wydaniem ww. ustawy zmieniającej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł działający w imieniu K. i J. S. adwokat P. W., wnosząc o jej uchylenie, względnie o uznanie ją za nieważną. Pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonej decyzji wydanie jej z naruszeniem: - art. 7 K.p.a. poprzez nie wyjaśnienie przez organy obu instancji stanu faktycznego; - art. 8 K.p.a.; - art. 9 K.p.a. polegający na nienależytym informowaniu skarżących przez organy o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, a także wyrządzeniu skarżącym szkody w skutek udzielenia im błędnych wyjaśnień; - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego przez organy administracji; - art. 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., - art. 2 Konstytucji RP poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji faktu, iż wszystkie decyzje i postanowienia w procesie inwestycyjnym skarżących są ostateczne, natomiast w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę z dnia [...]r., Nr [...], wydanej przez Wojewodę [...]wykreślone zostały pkt 2,3,4 i 5 – m.in. uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego; - art. 54 i 55 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie przez Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji wnoszącej sprzeciw wobec zamiaru oddania do użytku budynku położonego na działkach [...], mimo że inwestorzy zostali z niego zwolnieni decyzją z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Przeprowadzona pod tym kątem kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie przepisu art. 54 w związku z art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepisu art. 54 stanowi, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od doręczenia zawiadomienia, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji. W przedmiotowej sprawie sprzeciw taki organ wniósł uznając, że zgodnie z obecnym brzmieniem przepisu art. 55 ustawy Prawo budowlane skarżący, przed przystąpieniem do użytkowania wybudowanego obiektu, jako zaliczonego do kategorii [...], obowiązani są uzyskać pozwolenie na jego użytkowanie, a nie tylko dokonać zgłoszenia o zakończeniu budowy. Ustawa prawo budowlane w ostatnim czasie ulegała kilkakrotnym nowelizacją. Między innymi ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) zmieniono art. 55 i wprowadzono zasadę, że przed przystąpieniem do użytkowania wymienionych w tym przepisie obiektów budowlanych należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Od tej nowelizacji obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie nie wynika już z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz wprost z przepisu prawa. Organ administracji publicznej wydający decyzje zobowiązany jest opierać się o stan prawny obowiązujący w dacie orzekania, chybże z przepisów przejściowych ustawy zmieniającej wynika odmienny obowiązek. W przepisach przejściowych ww. ustawy zmieniającej nie zawarto żadnego zapisu, który upoważniałby organ do stosowania do pozwoleń na budowę wydanych przed wejściem w życie ustawy zmieniającej przepisów dotychczasowych. Organ zobowiązany jest również honorować uprawnienia strony wypływające z wcześniej wydanych decyzji administracyjnych, jednak tylko te, które wynikają z rozstrzygnięcia decyzji. W decyzji z dnia [...]r., Nr [...], udzielającej skarżącym pozwolenia na budowę budynku usług [...] (kategoria obiektu – [...]) na działkach nr [...] przy ul. [...], znalazł się zapis, zgodnie z którym skarżący zobowiązani byli zawiadomić właściwy organ, co najmniej 21 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania, o zakończeniu budowy. Jednak w świetle przepisu art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, określającego dodatkowe elementy decyzji o pozwoleniu na budowę, zawarcie w decyzji o pozwoleniu na budowę informacji o obowiązkach i warunkach wynikających z art. 54 lub art. 55, nie może być traktowane jako element rozstrzygnięcia decyzji oraz nabycie przez skarżących uprawnień. Ta część decyzji posiada charakter informacyjny i nie może być wiążąca dla organu orzekającego, jeżeli w międzyczasie doszło do takiej zmiany przepisów, że zawarta w decyzji informacja stała się nieaktualna. Oznacza to, że nawet jeżeli w pozwoleniu na budowę zawarta była informacja o obowiązku dokonania przez skarżących zgłoszenia zakończenia budowy, to i tak zobowiązani są w chwili obecnej uzyskać, przed przystąpieniem do użytkowania, ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie wybudowanego obiektu, skoro obecnie obowiązujący przepisy art. 55 ustawy Prawo budowlane nakłada taki obowiązek w stosunku do inwestorów, którzy wznieśli obiekt budowlany zaliczony do kategorii [...[. W tej sytuacji należało uznać, że zasadnym było wydanie decyzji zgłaszającej sprzeciw do złożonego przez skarżących zawiadomienia o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania wybudowanego obiektu budowlanego. Sąd uznał również, że zgłoszony decyzją organu pierwszej instancji sprzeciw wniesiony został z zachowaniem terminu przewidzianego w przepisie art. 54 ustawy Prawo budowlane. Decyzja w tym przedmiocie została bowiem nadana przez organ w urzędzie pocztowym w dniu [...]r., tj. w terminie 7 dni od daty wpłynięcia zawiadomienia do organu. Zgodnie z przepisem art. 57 § 5 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wobec uznania, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.