VI SA/Wa 2307/06
WyrokWSA w Warszawie2007-03-19
Skład orzekający: Jolanta Królikowska - Przewłoka, Dorota Wdowiak, Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zwrocie wniosku o rozszerzenie uprawnień dla stacji diagnostycznej o badanie pojazdów z instalacją gazową, wydane na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. (wniesienie do organu niewłaściwego), jest prawidłowe, gdy organ nie ustalił jednoznacznie rzeczywistej treści żądania strony i nie wykazał, że wniosek został wniesiony do organu niewłaściwego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Transportu oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r., stwierdzając, że naruszają one prawo. Uzasadnienie obu postanowień nie spełniało wymogów art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ organy nie wykazały przesłanek zastosowania art. 66 § 3 k.p.a. (zwrot wniosku do organu niewłaściwego). Sąd podkreślił, że organy miały obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rzeczywistego żądania strony, zgodnie z art. 7 i 8 k.p.a., a błędne ustalenie treści żądania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, jeśli rzeczywistym żądaniem było rozszerzenie uprawnień, właściwym do rozpoznania wniosku był Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, co wykluczałoby zastosowanie art. 66 § 3 k.p.a.Stan faktyczny
A. A. złożył wniosek o rozszerzenie uprawnień dla stacji diagnostycznej o badanie pojazdów z instalacją gazową. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego dwukrotnie wyjaśnił, że takie badania mogą być wykonywane w okręgowych stacjach kontroli pojazdów, a wniosek nie ma umocowania w przepisach prawa materialnego. Minister Transportu zwrócił wniosek na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., uznając go za wniesiony do niewłaściwego organu. Minister Transportu utrzymał w mocy postanowienie o zwrocie wniosku, odrzucając argumenty skarżącego o niezgodności przepisów z Konstytucją. A. A. zaskarżył postanowienie Ministra do WSA, domagając się stwierdzenia jego nieważności i zarzucając naruszenie procedury administracyjnej.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Transportu oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. Stwierdzono, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu. Zasądzono od Ministra Transportu na rzecz A. A. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2007 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie rozszerzenia uprawnień dla stacji diagnostycznej o badanie pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe kategorii "C" 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Transportu na rzecz A. A. 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wydanym na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Minister zwrócił A. A., skarżącemu w niniejszej sprawie jego wniosek z dnia [...] lipca 2006 r. w sprawie rozszerzenia uprawnień dla stacji diagnostycznej o badanie pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe kategorii "c".
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że pismem z dnia [...] marca 2006 r. A. A. zwrócił się do Transportowego Dozoru Technicznego z prośbą o wydanie pozytywnej decyzji na rozszerzenie uprawnień o badanie pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe tj. kat. "c". Dyrektor TDT w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. wyjaśnił, że badanie pojazdów przystosowanych do zasilania gazem mogą być wykonywane w okręgowych stacjach kontroli pojazdów. Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. A. A. ponownie zwrócił się do TDT o wydanie decyzji w sprawie z w/w wniosku. Dyrektor w piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r. podtrzymał swoje stanowisko.
Zdaniem organu żądanie zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2006 r. w sprawie rozszerzenia uprawnień dla stacji diagnostycznej, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym nie może spowodować zarówno wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a., jak i nie może być rozstrzygnięte przez wydanie decyzji administracyjnej zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. Zasada, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji odnosi się jedynie do sytuacji, gdy wydanie decyzji ma oparcie w przepisie prawa materialnego bądź też podstawą prawną jest przepis proceduralny.
Żądanie z w/w wniosku nie ma, co stwierdził organ, umocowania w jakimkolwiek przepisie prawa materialnego, który miałby uprawniać organ do zwolnienia wnioskodawcy, w oparciu o powołane podstawy, z ustawowych wymagań odnoszących się do stacji diagnostycznej.
A. A. wniósł zażalenie do Prezesa Rady Ministrów za pośrednictwem Ministra Transportu na w/w postanowienie zarzucając naruszenie prawa polegające na ustaleniu, iż przedstawione we wniosku żądanie nie ma umocowania w jakimkolwiek przepisie prawa materialnego podczas, gdy w zw. z tym, iż postanowienie art. 83 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym narusza konstytucyjne prawo obywateli określone m. in. w art. 32 i art. 22 Konstytucji RP, przepisy Konstytucji winny mieć bezpośrednie zastosowanie.
Podnosząc powyższy zarzut A. A. wniósł o uchylenie postanowienia i uwzględnienie przedmiotowego wniosku w całości.
Zdaniem A. A. zgodzić się należy z twierdzeniem, że przepisy powołanej ustawy nie dają możliwości przyznawania przedmiotowych uprawnień ale są one sprzeczne z Konstytucją RP. Umożliwienie wykonywania badań pojazdów przystosowanych do zasilania gazem stacjom, które posiadały zezwolenie starostwa na wykonywanie takich badań przed wejściem w życie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie gospodarczej, a uniemożliwienie podmiotom ubiegania się o takie zezwolenie po tej dacie narusza Konstytucję RP. W związku z tym celowym, w jego ocenie, jest wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym o zgodność w/w przepisów z Konstytucją. Istnieje też możliwość zastosowania przepisów Konstytucji wprost. Tym samym chybione jest twierdzenie, że żaden przepis prawa materialnego nie umożliwia podjęcia decyzji administracyjnej w tej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Minister Transportu działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Zdaniem organu nie można podzielić poglądu, iż art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b powołanej ustawy narusza art. 22 Konstytucji RP ponieważ powołany przepis jest normą i w tym zakresie jest zgodny z Konstytucją RP, ponieważ art. 22 Konstytucji RP stanowi, że ograniczenie wolności działalności jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy. Nie można również zgodzić się, iż powołany przepis narusza art. 32 Konstytucji RP, ponieważ wszystkie podmioty nie spełniające przesłanek określonych w tym przepisie, nie mogą przeprowadzać niektórych badań technicznych i w omawianym zakresie równość traktowania podmiotów pozostaje zachowana.
Wniosek o wystąpienie z zapytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego nie może być zrealizowany, bo zgodnie z art. 193 Konstytucji RP jedynie sąd może przedstawić Trybunałowi pytanie co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją.
Organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu i stwierdził, iż zażalenie nie przedstawia żadnych nowych aspektów mogących wpłynąć na jego zmianę.
W skardze na to postanowienie A. A. wniósł o stwierdzenie jego nieważności w zw. z zaistnieniem przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Nadto zarzucił naruszenie art. 104 § 1 i § 2 k.p.a., art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zachowanie organu nie znajduje oparcia w obowiązującej procedurze administracyjnej. Postępowanie winno być zakończone wydaniem decyzji. Jeżeli Minister Transportu uważa, że nie jest właściwy rzeczowo to winien przesłać wniosek do właściwego organu. Art. 66 § 3 k.p.a. nie ma zastosowania, bo z wniosku wyraźnie wynika, że sprawa dotyczy wydania decyzji w sprawie uprawnień do badania pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe kategorii "c".
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 powołanego artykułu ta kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zw. p.p.s.a.).
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Stosownie do art. 107 § 1 i 3 k.p.a. integralnym składnikiem decyzji jest uzasadnienie faktyczne i prawne, którego zadaniem jest wszechstronne wyjaśnienie zawartego w niej rozstrzygnięcia. Powołane przepisy z mocy art. 126 k.p.a. mają odpowiednie zastosowanie do postanowień. Tym samym więc Minister Transportu podejmując zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie z dnia [...] października 2006 r. był zobowiązany do uzasadnienia tych aktów zgodnie w wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie każdego z w/w postanowień tych wymogów nie spełnia.
Skoro bowiem postanowienia zostały podjęte na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. obowiązkiem organów było wykazanie, iż w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające jego zastosowanie. Uzasadnienie obu postanowień w istocie sprowadza się do zawartego w jednym zdaniu ogólnego stwierdzenia, iż żądanie nie ma umocowania w jakimkolwiek przepisie prawa materialnego, który miałby uprawniać organ do zwolnienia skarżącego z ustawowych wymagań odnoszących się do stacji diagnostycznej. Takie tylko stwierdzenie w świetle art. 107 § 3 k.p.a. nie może skutkować przyjęciem wypełnienia przez organ wymogu określonego w tym przepisie. Należy przy tym podnieść, iż przedmiotowy wniosek obejmował żądanie rozszerzenia uprawnień dla stacji diagnostycznej o badanie pojazdów wyposażonych w instalacje gazowe kategorii "c". Jego treść w świetle przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym (w szczególności art. 83) jak i przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie gospodarczej działalności, zgodnie z którym, z dniem 21 sierpnia 2004 r. działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością regulowaną, mogła budzić wątpliwości co do rzeczywistej woli i intencji strony w takim żądaniu zwłaszcza w świetle okoliczności poprzedzających złożenie wniosku do Ministra Transportu i działań podjętych przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, które zostały przez organ dostrzeżone i wskazane w zaskarżonych postanowieniach. Dyrektor, co jednoznacznie wynika z jego pism z dnia [...] marca 2006 r. i [...] kwietnia 2006 r. uznał, iż wniosek w istocie zawiera żądanie poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów w zakresie badań "c". Skarżący nie zakwestionował takiego sposobu odczytania jego woli tylko domagał się wydania decyzji w tym przedmiocie nie godząc się z wyrażonym stanowiskiem w w/w pismach co do tego, iż w obecnym stanie prawnym podstawowa stacja kontroli pojazdów nie może przeprowadzać badań pojazdów przystosowanych do zasilania gazem i dlatego brak podstawy prawnej zezwalającej skarżącemu na ubieganie się o uzyskanie poświadczenia o spełnieniu wymagań w zakresie badań oznaczonych literą "c". Bezskuteczność jego żądania wydania decyzji w tej sprawie przez Dyrektora Transportu Dozoru Technicznego skutkowała, co wynika z jego wniosku skierowanego do Ministra Transportu ponowieniem żądania złożonego uprzednio do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego. Obowiązkiem organu było zatem podjęcie czynności zmierzającej do ustalenia rzeczywistego żądania strony. W tym względzie należy mieć bowiem na uwadze, iż zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Obowiązkiem organów administracji publicznej jest przy tym prowadzenie postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 k.p.a.). Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy obejmuje również ustalenie przez te organy treści rzeczywistego żądania strony (por. wyrok NSA z dnia 26 listopada 1999 r. sygn. akt I SA/Łd 1592/97). W tym zakresie organ sprawy w sposób prawidłowy niewyjaśnił dowolnie, w zaistniałym stanie rzeczy odczytując wolę strony, a powyższe uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Jeżeli bowiem rzeczywistym żądaniem strony, jak przyjął Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, a pełnomocnik skarżącego na rozprawie potwierdziła trafność stanowiska Dyrektora w tym względzie to należy mieć na uwadze, iż stosownie do art. 83 ust. 4 prawo o ruchu drogowym właściwym do rozpoznania wniosku jest Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego i tej właściwości nie niweczy okoliczność, iż w jego ocenie nie może być wydana pozytywna decyzja. W takim zatem przypadku brak byłoby przesłanek z art. 66 § 3 k.p.a. do zwrotu wniosku. Z powołanego przepisu wynika bowiem wprost, iż zwrot wniosku (podania) następuje tylko wówczas, gdy wniesiono go do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania (druga przesłanka z oczywistych względów nie zachodzi).
Gdyby jednak rzeczywista treść żądania strony wskazywałaby na zaistnienie przesłanki z art. 66 § 3 k.p.a. to rzeczą organu będzie rozstrzygnięcie na podstawie powołanego przepisu z uwzględnieniem jednak obowiązku uzasadnienia i rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.
Mając powyższe na względzie Sąd zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 na podstawie art. 152 p.p.s.a., a w pkt 3 po myśli art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło