III SA/Gd 42/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 8 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 8 listopada 2006 r. nr [...] w oparciu o art. 134 i 44 k.p.a. stwierdził, że odwołanie J. T. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 2 sierpnia 2006 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie przyznania stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. i pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w/w decyzję doręczono J. T. w trybie art. 44 k.p.a., ze skutkiem na dzień 23 sierpnia 2006 r., zaś odwołanie od tej decyzji strona złożyła w dniu 16 października 2006 r. z uchybieniem 14-dniowgo terminu. Za pośrednictwem organu J. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przedmiotowe postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca podniosła, iż w związku z orzeczeniem Sądu Rejonowego w G. winna otrzymać zasiłek dla bezrobotnych za 180 dni. Jednocześnie wskazała, iż twierdzenia Wojewody [...] o zostawieniu awiza w skrzynce na listy są zaskakujące w kontekście wcześniejszych tłumaczeń o pomyłce w adresie. Decyzją z dnia 28 grudnia 2006r. nr [...] Wojewoda [...] działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przyznania J. T. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z otrzymaniem w/w decyzji J. T. skierowała do Wojewody [...] w dniu 11 stycznia 2007r. pismo, które ten potraktował jako skargę na wydaną przez siebie w dniu 28 grudnia 2006r. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny sprawy, jak również wskazał na okoliczności podjęcia decyzji z dnia 28 grudnia 2006r. W całości też podtrzymał stanowisko w sprawie przedstawione w rozstrzygnięciu i uzasadnieniu w/w decyzji, wskazując na brak podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia czy jej pismo z dnia 11 stycznia 2007 r. (przesłane przez Wojewodę [...] wraz z aktami administracyjnymi) stanowi skargę na decyzję z dnia 28 grudnia 2006 r. pod rygorem uznania tego pisma wyłącznie za wniosek o przesłanie do sądu administracyjnego skargi z dnia 7 grudnia 2006 r. na postanowienie z dnia 8 listopada 2006 r. Jednocześnie Sąd poinformował, że skarga z dnia 7 grudnia 2006 r. nie może być uznana za skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 grudnia 2006 r. nr [...], gdyż skarga nie może pochodzić z daty wcześniejszej niż zaskarżony akt. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca - w piśmie z dnia 9 lutego 2007 r. – stwierdziła m.in., że pismo wysłane do Wojewody [...] w dniu 11 styczna 2007 r. nie jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, lecz skargą do Wojewody. Zadała również pytanie, dlaczego po wysłaniu jej skargi w dniu 7 grudnia 2006 r. otrzymała drugą decyzję Wojewody [...] i ponownie ma się odwoływać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu wskazanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania sądowoadministacyjnego, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostanie pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowania kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej albo wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji itp. (por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 495). Przedmiotem zaskarżenia do Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewody [...] z dnia 8 listopada 2006 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ odwoławczy decyzją z dnia z dnia 28 grudnia 2006r. nr [...] podjętą na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił w całości postanowienie własne z dnia 8 listopada 2006r. oraz orzekł merytorycznie w sprawie. Należy zatem przyjąć, że na skutek utraty bytu prawnego zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli przewidzianej przepisem art. 54 § 3 powołanej wyżej ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, wobec czego postępowanie przed Sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Na marginesie Sąd pragnie wyjaśnić skarżącej, że w przypadku uchylenia przez organ swojego postanowienia w związku ze złożoną na nie skargą do sądu administracyjnego, skarżący nie może domagać się jej ponownego rozpatrzenia przez sąd, a to z tej przyczyny, że skarga ta straciła swój byt. Sąd mógłby ją rozpoznać jedynie w przypadku uchylenia przez tenże decyzji wydanej w omawianym trybie, co powoduje, że odżywa zarówno zaskarżone orzeczenie organu, jak i skarga złożona na nie do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści wniesionych przez skarżącą pism procesowych bezspornie nie wniosła ona skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 grudnia 2006r., tym samym Sąd nie mógł dokonać kontroli legalności tej decyzji, lecz umorzył postępowanie wszczęte skargą z dnia 7 grudnia 2006r. na postanowienie Wojewody z dnia 8 listopada 2006r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.