II SA/Wr 1101/99

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, położonego w L. przy ul. P. [...], dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...]nr [...]ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, położonego w L. przy ul. P. [...], dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wnieśli K. i J. C. domagając się jej uchylenia. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie w związku ze śmiercią strony, K. C. Pismami z dnia [...] i [...]tut. Sąd zwracał się dwukrotnie do J. C. o nadesłanie pisemnej informacji, czy zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po zmarłej marce K. C., a jeśli tak – o nadesłanie prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej, oraz wskazanie kręgu jej następców prawnych. Pisma te dwukrotnie awizowano J.C. pod wskazany przez niego w skardze adres, lecz nie zostało ono skutecznie podjęte przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do treści art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. W rozpatrywanej sprawie mimo dwukrotnego wzywania skarżącego o nadesłanie informacji dotyczących postępowania spadkowego po K. C., działanie Sądu nie spotkało się z jakimkolwiek odzewem z jego strony. Stąd też biorąc pod uwagę powyższe oraz treść art. 130 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie umorzyć. Z tych powodów należało orzec jak w sentencji.