VI SO/Wa 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi A.K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] października 2006 r. w przedmiocie wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia umorzyć postępowanie Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2007 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pan A.K., powołując się na przepisy art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002.153.1270) wniósł o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy, z powodu niezastosowania się organu do obowiązku przekazania Sądowi skargi z dnia [...] listopada 2006 r. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] października 2006 r., utrzymującą w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów [...] Izby Adwokackiej. W uzasadnieniu wniosku Pan A.K. podał, że w dniu [...] listopada 2006 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] października 2006 r., utrzymującą w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów [...] Izby Adwokackiej. Skarga ta doręczona została wskazanemu organowi w dniu [...] listopada 2006 r. Do chwili wniesienia niniejszego wniosku organ mimo upływu 30-dniowego terminu nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Naczelna Rada Adwokacka w Warszawie w piśmie z dnia [...] lutego 2007 r. wyjaśniła, że zwłoka w przekazaniu skargi wraz z aktami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie była spowodowana tym, że akta osobowe skarżącego wpłynęły do Biura Naczelnej Rady Adwokackiej w dniu [...] stycznia 2007 r. Opóźnienie wynikało z faktu, iż akta były poprzednio badane przez Ministra Sprawiedliwości i zostały zwrócone nie do Naczelnej Rady Adwokackiej a do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] i dopiero na żądanie Naczelnej Rady Adwokackiej zostały przesłane przez Okręgową Radę Adwokacką we wskazanym wyżej terminie. Ustosunkowując się do powyższego pisma, Pan A.K. w piśmie z [...] marca 2007 r. podniósł, że w świetle art. 54 § 2 p.p.s.a., organ był zobowiązany do przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W tej sytuacji, skierowanie przez Naczelną Radę Adwokacką odwołania skarżącego wraz z aktami sprawy do Ministra Sprawiedliwości przy jednoczesnym wstrzymaniu się z przekazaniem do Sądu złożonej przez niego skargi nie może stanowić usprawiedliwienia dla naruszenia wymienionego obowiązku, gdyż przesłanie akt do Ministra Sprawiedliwości było wyłączną konsekwencją błędnego stanowiska organu w przedmiocie służących autorowi skargi środków odwoławczych oraz trybu ich wnoszenia. Organ ten przyjął bowiem, iż skarżącemu służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, powielając tym samym oczywiście nietrafny pogląd organu I instancji i to pomimo, iż był on już kwestionowany przez autora skargi w odwołaniu od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Regulacja zawarta w przepisie art. 55 p.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej zaś wymierzenie grzywny służy realizacji tego celu. W niniejszej sprawie Naczelna Rada Adwokacka uchybiła terminowi, zawartemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże przekazanie przez nią Sądowi skargi i rozpoznanie tej skargi przez Sąd nastąpiło przed rozpoznaniem przez Sąd niniejszego wniosku (vide wyrok z dnia 25. IV. 2007 r., wydany w sprawie VI SA/Wa 174/07). W tej sytuacji postępowanie o wymierzenie grzywny stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (J. P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi, str. 108, B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, str. 145). Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.