II SA/Wa 1336/06

WyrokWSA w Warszawie2007-03-09

Skład orzekający: Iwona Dąbrowska, Anna Mierzejewska, Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy funkcjonariusz Policji, który rozpoczął budowę domu jednorodzinnego, ale nie uzyskał jeszcze pozwolenia na jego użytkowanie, może być uprawniony do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego?
Ratio decidendi
Funkcjonariusz Policji nie może być uprawniony do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, jeśli obiekt budowlany, w którym zamieszkuje, nie uzyskał jeszcze pozwolenia na użytkowanie. Prawo do równoważnika jest powiązane z faktycznym zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, co jest możliwe dopiero po spełnieniu wymogów Prawa budowlanego, w tym uzyskaniu zezwolenia na użytkowanie obiektu.
Stan faktyczny
Skarżąca, funkcjonariuszka Policji, wniosła skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji utrzymującą w mocy decyzję o zwrocie pobranego przez nią równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2003. Organ uznał, że skarżąca nie spełniała warunków do przyznania tego świadczenia na dzień 1 stycznia 2003 r., ponieważ budowany przez nią dom jednorodzinny nie posiadał jeszcze pozwolenia na użytkowanie, a dziennik budowy został dostarczony z opóźnieniem. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa, twierdząc, że podstawą przyznania równoważnika jest faktyczne zajmowanie domu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pobranego równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2003 oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 97 ust. 5 i art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 ze zm.) § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), § 1, § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Pani K. D. od decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. wydanej z upoważnienia Komendanta [...] Policji orzekającej zwrot pobranego przez Panią K. D. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2003 r. w kwocie 455,60 zł – brutto, podatek – 86,60 zł, do wypłaty 369,00 zł, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Pani K. D., jest funkcjonariuszem Komendy Rejonowej Policji W. W dniu 16 marca 2003 r. złożyła oświadczenie mieszkaniowe w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, w którym wykazała że wraz z rodziną: mężem A. D. oraz dziećmi M. i P. zamieszkują w lokalu mieszkalnym przy ulicy [...] w W.. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. przyznano ww. przedmiotowe świadczenie z uwzględnieniem 4 norm zaludnienia. Niniejsza decyzja została w 2004 r. zmieniona w ten sposób, iż cofnięto stronie uprawnienia do dotychczasowej wysokości równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i przyznano uprawnienia do 5 norm zaludnienia w związku z nabyciem przez Pana A. D. dodatkowej normy należnej z tytułu zaszeregowania. Rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2006 r. Pani K. D. została przeniesiona do dalszego pełnienia służby w Komedzie Rejonowej Policji W.. Decyzją Nr [...] Komendanta Rejonowego Policji W., uchylono decyzję [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. W dniu 23 marca 2006 r. Komendant [...] Policji w trybie art. 61 kpa powiadomił ww. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie orzeczenia o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2003. W konsekwencji decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Komendant [...] Policji orzekł zwrot pobranego przez Panią K. D. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2003r. Od decyzji Pani K. D. wniosła odwołanie. Organ utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję podkreślił, że na mocy art. 88 ust. 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. "policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". Następnie wskazał, że z art. 91 ust. 1 cyt ustawy "policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". Natomiast szczegółowe zasady przyznawania przedmiotowego świadczenia regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919). Zgodnie z § 3 ust. 2 wysokość równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego ustala się według norm zaludnienia przysługujących policjantowi oraz zamieszkałym z nim członkom rodziny na dzień 1 stycznia danego roku na podstawie corocznie składanego przez niego oświadczenia mieszkaniowego. Z przestawionych w sprawie dokumentów wynika, że na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 1997 r. państwo D. od 1997 r. realizowali budowę domu mieszkalnego przy ul. [...] w W., Gmina [...]. Zgodnie z art. 54 ust. 1 Prawa Budowlanego (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do wniosku o zakończeniu budowy i pozwoleniu na użytkowanie inwestor obowiązany jest dołączyć m. in. oryginał dziennika budowy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika że dziennik budowy został dostarczony dopiero 7 kwietnia 2003 r. Organ podkreślił, że z powyższego wynika, że od dnia uprawomocnienia się przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy Państwo K i A. D. mają prawo do użytkowania budynku mieszkalnego w W. w Dzielnicy [...] przy ulicy [...]. Dopiero spełnienie określonych wymagań, kwalifikuje uznanie obiektu budowlanego za dom mieszkalny. Wobec poczynionych ustaleń organ wskazał, że na dzień 1 stycznia 2003 r. Pani D. nie spełniała warunków określonych w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) do przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W oświadczeniu z dnia 16 czerwca 2003 r. podała nieprawdziwe dane, że posiada dom przy ulicy [...] w W.. Zgodnie z § 7 wyżej powołanego rozporządzenia decyzję o zwrocie przedmiotowego świadczenia wydaje się w przypadku nienależnego pobrania na skutek nie poinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Podkreśliła, że podstawą przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu jest faktyczne zajmowanie domu będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 Nr 7, poz. 58) policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Artykuł 89 cytowanej ustawy wskazuje, że członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym: 1. małżonek, 2. dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 25 lat życia, 3. rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia, za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające. Natomiast zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi, który zajmuje: 1. lokal mieszkalny przydzielony na podstawie decyzji administracyjnej, 2. spółdzielczy lokal mieszkalny, 3. lokal mieszkalny, na podstawie umowy najmu, pozostający w mieszkaniowym zasobie gminy, 4. lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, inny niż wymieniony w pkt 3 za który płaci czynsz regulowany, 5. dom jednorodzinny, dom mieszkalno-pensjonatowy lub lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, do której policjant lub członkowie jego rodziny posiadają tytuł prawny. Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 Nr 170, poz. 1217) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Natomiast art. 57 ustawy Prawo budowlane enumeratywnie wymienia co należy dołączyć do powyższego zawiadomienia i w pkt 1 wymienia oryginał dziennika budowy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga w istocie sprowadza się do zarzutu błędnego przyjęcia przez organ, że na dzień 1 stycznia 2003 roku Pani K. D. nie spełniała przesłanek do przyznania równoważnika na remont zajmowanego lokalu. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że Państwo D. na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 1997 r. Burmistrza Gminy [...] przystąpili do realizacji budowy domu mieszkalnego. Również bezsporne jest, że dziennik budowy został dostarczony dopiero w dniu 7 kwietnia 2003 r. – okoliczność ta znalazła potwierdzenie w piśmie z dnia 10 kwietnia 2003 r. Prezydenta W. Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 54 Prawa Budowlanego do użytkowania obiektu budowlanego na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z art. 57 cyt ustawy wynika, że do zawiadomienia musi być dołączony dziennik budowy. Z powyższego wypływa wniosek, że od dnia uprawomocnienia się przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy Państwo K i A. D. mają prawo do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego. Dopiero wydanie przez właściwy organ ww. potwierdzenia, a co za tym idzie spełnienie określonych wymagań kwalifikuje uznanie obiektu budowlanego za dom mieszkalny. W ocenie Sądu nie można zgodzić się ze skarżącą, że sam fakt zajmowania domu w W. przy ulicy [...] był podstawą dla przyznania równoważnika za remont lokalu. W orzecznictwie przyjmuje się, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi, które wraz z pomieszczeniami służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Pojęcie służenia zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w znaczeniu tego przepisu może być spełnione w odniesieniu do lokalu mieszkalnego wówczas, gdy udzielone zostało zezwolenie na użytkowanie budynku, w którym lokal się znajduje. Zdaniem Sądu można przyznać równoważnik na remont tylko takiego lokalu, który służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a więc w odniesieniu do którego zostało wydane zezwolenie na jego użytkowanie, czyli zostały spełnione przesłanki z art. 54 Prawa budowlanego. Skoro w stosunku do lokalu nie zostało wydane zezwolenie na jego użytkowanie i wobec tego nie służy zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza to nie można mówić o remoncie takiego lokalu, a co za tym idzie nabyciu prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. W tym stanie sprawy organ słusznie stwierdził, że zajmowanego przez Panią K. D. wraz z rodziną obiektu budowlanego nie można uznać na dzień 1 stycznia 2003 r. za dom jednorodzinny służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a tym samym skarżąca nie spełniała warunków określonych w ww. rozporządzeniu do przyznania przedmiotowego świadczenia. W takiej sytuacji prawidłowo, na podstawie § 7 rozporządzenia MSWiA o zwrocie przedmiotowego świadczenia, wydał decyzję o jego zwrocie na wskutek nie poinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych, w oświadczeniu o którym mowa w § 3 ust. 2, mających wpływ na istnienie uprawnień do tego równoważnika lub na jego wysokość. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło