II SA/Sz 1269/06
WyrokWSA w Szczecinie2007-03-08
Skład orzekający: Barbara Gebel, Katarzyna Grzegorczyk - Meder, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek ujawnić w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany granic i powierzchni użytku gruntowego "las", jeśli te zmiany nie wynikają z obowiązującego planu urządzenia lasu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków zmian granic i powierzchni użytku gruntowego "las" jest możliwe tylko wtedy, gdy te zmiany wynikają z obowiązującego planu urządzenia lasu. Przepis art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do ogólnych zasad aktualizacji ewidencji, wiążąc znaczenie dla ustalenia zasięgu użytku gruntowego "las" z ustaleniami planów urządzenia lasów.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian granic i powierzchni użytku gruntowego "las". Starosta odmówił ujawnienia, wskazując na sprzeczność z planem urządzenia lasu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał decyzję w mocy. Zarząd Infrastruktury złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i obowiązek aktualizacji ewidencji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2007r. sprawy ze skargi Zarządu Infrastruktury na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian granic i powierzchni użytku gruntowego o d d a l a skargę
Decyzją z dnia [...]., numer [...], Starosta [...] , na podstawie art. 7d pkt 1, art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ( Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435 z późn. zm.) odmówił ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...], granic i powierzchni użytku gruntowego "las" zawartego w operacie pomiarowym [...], w konturze numer [...] działki numer [...].. W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że w planie urządzania lasu Nadleśnictwa [...], zatwierdzonym decyzją Ministra Środowiska z dnia [...]r. nr [...] kontur numer [...]-las w działce numer [...] zawiera się w pododdziale "[...]". Wymieniony pododdział w planie urządzenia lasu wykazany jest w powierzchni gruntów nieleśnych i stanowi wrzosowiska zadrzewione, dla których brak jest jakichkolwiek wskazań gospodarczych. W świetle powyższego, dokonanie w ewidencji gruntów i budynków zmiany granic i powierzchni użytku gruntowego las według przedłożonego operatu, nastąpiłoby wbrew ustaleniom planu urządzenia lasu i w sprzeczności z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach oraz art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Użytkownik przedmiotowych gruntów Zarząd Infrastruktury
w [...] złożył od tej decyzji odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] podnosząc, że organ I instancji naruszył przepisy prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 23 ust. 1 ustawy o lasach. W ocenie odwołującego się , przepisy zobowiązują do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków i do niezwłocznego ujawniania zmian stanów faktycznych. Plan urządzenia lasu jest, co do zasady, planem gospodarczym wykorzystania zasobów leśnych na oznaczonym terenie i jego zapisy nie mogą stanowić podstawy do zmian w ewidencji gruntów i budynków i do jakichkolwiek ustaleń geodezyjnych.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...], decyzją z dnia [...]r., nr [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 Kpa., art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał treść przepisów stanowiących podstawę swojej decyzji
i stwierdził, że w obowiązującym planie urządzenia lasu zatwierdzonym decyzją Ministra Środowiska z dnia [...]r., nr [...] będące przedmiotem sprawy grunty wykazane są jako grunty nieleśne – wrzosowisko – bez wskazań gospodarczych. Żądanie zatem ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków nowego zasięgu użytku "las" jest niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu
i w związku z tym z wymogami wynikającymi z treści art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 20 ust. 2 ustawy o lasach.
Zdaniem organu odwoławczego, w świetle aktualnych przepisów, staje się oczywiste, że najpierw musi zaistnieć plan urządzenia lasu, aby ustalenia w nim zawarte mogły być uwzględnione w ewidencji gruntów.
Wnioski o ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków zmian danych ewidencyjnych w wyniku zalesień i wylesień oparte są, jak wynika to z treści art. 18 ustawy o lasach, właśnie o ustalenia planu urządzenia lasu, które zgodnie z treścią art. 20 ust. 2 tej ustawy, należy uwzględnić w urzędowej ewidencji gruntów
i budynków. Ujawniane są więc tylko dane stanowiące już zrealizowane ustalenia planu, a nie zamierzenia.
Jako niezasadny organ uznał również zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 23 ust. 1 ustawy o lasach. Obowiązek zgłaszania prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków wszelkich zmian danych objętych tą ewidencją i dostarczenia mu odpowiednich dokumentów (art. 22 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne), może być zawsze zweryfikowany przez ten organ w trybie art. 22 ust. 3 w/w ustawy i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...]r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez żądanie, jeśli organ uzna to za konieczne, dodatkowych dowodów - w tym przypadku, aktu prawnego potwierdzającego zmianę planu urządzenia lasu.
W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, dopóki ustalenia planu urządzenia lasu dla spornych gruntów nie będą zmienione lub uzupełnione, wniosek o ujawnienie zmiany danych ewidencyjnych dotyczących granic i powierzchni lasu, nie może być uwzględniony.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie wniósł, w imieniu Skarbu Państwa - Zarząd Infrastruktury
w [...] wnosząc o jej uchylenie w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego polegające na:
- nie zastosowaniu art.2 pkt 8 w związku z art.20 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez przyjęcie, że Starosta [...] nie miał obowiązku ujawnienia zgłoszonych mu zmian danych w ewidencji w ramach systematycznej aktualizacji zbioru danych o gruntach;
- niewłaściwym zastosowaniu art.20 ust.3a oraz art.20 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art.20 ust.2 ustawy o lasach, poprzez przyjęcie, iż przepisy te uniemożliwiły Staroście [...] ujawnienie zgłoszonych mu zmian w ewidencji gruntów i budynków;
- nie zastosowaniu art.3 ustawy o lasach wskutek przyjęcia, iż prawidłowe było działanie Starosty [...] polegające na odmowie ujawnienia w ewidencji zgłoszonej przez skarżącego zmiany użytków gruntowych polegającej na przekwalifikowaniu przedmiotowej działki z kategorii użytków gruntowych (Tr) "tereny różne" do kategorii użytków gruntowych (Ls) "las".
Zdaniem strony skarżącej, kwestionowana decyzja nie uwzględnia art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 3 ust. 1 ustawy
o lasach. Ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się
z uwzględnieniem przepisów o lasach, w sytuacji zaś gdy dany teren spełnia wymogi określone w ustawie o lasach, to w ewidencji gruntów powinien być oznaczony jako las. W uzasadnieniu skargi strona powtórzyła także argumentację stanowiącą podstawę wniesionego wcześniej odwołania
Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( DZ.U. Nr 153, poz.1269) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270
z późn.zm. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie
w sprawach skarg na decyzje organów administracyjnych. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Generalnym aktem regulującym sprawy ewidencji gruntów i budynków jest ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( DZ.U. z 2005 r. Nr 240,poz.2027 z późn.zm. ). Zgodnie z art. 20 ust. 3a tej ustawy, ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach.
Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach ( DZ.U. z 2005 r. Nr 45, poz.435
z późn.zm. ) w art. 20 ust. 2 wskazuje jako zasadę, że dla powszechnej ewidencji gruntów i budynków, przy ustalaniu zasięgu użytku gruntowego pod nazwą "las", wiążące znaczenie mają ustalenia planów urządzenia lasów dotyczące ich granic
i powierzchni. A contrario, nie jest możliwe uwzględnienie w powszechnej ewidencji gruntów i budynków granic i powierzchni lasu, które to nie wynikają z planu urządzenia danego lasu.
Wskazany art. 20 ust. 2 należy uznać jako przepis szczególny, stanowiący lex specialis w stosunku do ogólnych zasad dotyczących sposobu uwzględniania
i wprowadzania zmian w powszechnej ewidencji gruntów i budynków. Ma on jednak odpowiednie umocowanie, wynikające bezpośrednio z art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Z treści wskazanych przepisów nie wynika brak możliwości dokonywania zmian w planach urządzenia lasu bez dokonania zmian w ewidencji. Art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi tylko o niemożności przeprowadzenia swobodnych zmian
w zakresie ustalenia granic i powierzchni lasu, które nie są zgodne z planem urządzenia lasu. Co do zmiany granic i charakteru pozostałych gruntów zastosowanie mają ogólne zasady wynikające z ustawy Prawo geodezyjne
i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Nr 38, poz.454 ). W tym zakresie odpowiednie właściwe podmioty mają nie tylko prawo, ale
i obowiązek, zgłaszać organowi wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, zgodnie z przepisami dotyczącymi powszechnej ewidencji gruntów
i budynków.
Jeśli chodzi o kwestie związane z zalesieniami, wylesieniami i zmianami dotyczącymi granic i powierzchni lasów, to sprawy te powinny wynikać właśnie
z planu urządzenia lasu. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu, to właśnie w części planistycznej planu urządzenia lasu określa się m.in. grunty przeznaczone do zalesienia, odnowienia oraz do wylesień z tytułu zmian przeznaczenia gruntu.
Zgodnie z art.2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji
o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ewidencja gruntów odzwierciedla więc w oparciu o dokumenty istniejący stan faktyczny, natomiast plan zagospodarowania przestrzennego ustala przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby zagospodarowania i warunki zabudowy terenu, a więc określa możliwości zagospodarowania gruntów
w przyszłości.
W niniejszym przypadku dokumentem stanowiącym podstawę zmian wpisu do ewidencji gruntów i budynków granic i powierzchni lasu jest plan urządzenia lasu sporządzony dla Nadleśnictwa [...], zatwierdzony decyzją Ministra Środowiska
z dnia [...]r.
Reasumując, Sąd uznał, że wydając zaskarżoną decyzję organ prawidłowo dokonał interpretacji obowiązujących przepisów prawa, swoje stanowisko w sposób wyczerpujący przedstawił w uzasadnieniu decyzji spełniającym wymogi wynikające
z art. 107 Kpa, w związku z czym Sąd nie podzielił zarzutów skargi, iż decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło