III SO/Lu 2/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.F. w przedmiocie wymierzenia Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa postanawia: postępowanie umorzyć. W dniu 8 maja 2006 r. T.F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na skierowane do niej wezwanie Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. z dnia [...] listopada 2005 r. w przedmiocie obowiązku uzupełnienia wkładu mieszkaniowego. Sprawa została następnie przekazana według właściwości do tutejszego Sądu, który wezwał Spółdzielnię do nadesłania skargi. Wobec opieszałości Spółdzielni, skarżąca w dniu 12 lipca 2006 r. złożyła o wymierzenie grzywny na mocy art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 14 lipca 2006 r. Spółdzielnia złożyła skargę tłumacząc opieszałość błędnym rozumieniem pouczenia udzielonego jej przez WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ppsa - Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 ppsa - w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Uznać należy, że regulacja ta zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej, a wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. Przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (podobnie J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., Warszawa 2004 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 108, oraz A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 151). Skoro zatem postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny stało się bezprzedmiotowe, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.