I SA/Wa 51/07
WyrokWSA w Warszawie2007-03-07
Skład orzekający: sędzia NSA Ewa Dzbeńska, asesor WSA Joanna Skiba, asesor WSA Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasiłek macierzyński wypłacany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, uzyskany w okresie pozostawania w stosunku pracy, stanowi dochód utracony w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zasiłek macierzyński wypłacany przez ZUS, jeśli został uzyskany w okresie pozostawania w stosunku pracy, stanowi dochód utracony w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organy administracji błędnie zinterpretowały pojęcie dochodu utraconego, nie wyjaśniły wszechstronnie stanu faktycznego, co doprowadziło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.Stan faktyczny
D. D. złożył wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do niego. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczeń, uznając, że dochód rodziny przekroczył kryterium dochodowe, ponieważ za dochód utracony nie uznano zasiłku macierzyńskiego wypłacanego przez ZUS. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. D. D. zaskarżył decyzję SKO, kwestionując prawidłowość obliczenia dochodu utraconego.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ż. i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska asesor WSA Joanna Skiba asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Irena Wronka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2007 r. ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ż. z dnia [...] września 2006 r., Nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D. D. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ż. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania D. D. zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
D. D. wnioskiem z dnia 17 lipca 2006 r. wystąpił o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na czwórkę dzieci oraz dodatków do tego zasiłku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (w odniesieniu do A. D., J. D. oraz M. D.), z tytułu wychowywania w rodzinie wielodzietnej oraz z tytułu podjęcia nauki przez M. D. poza miejscem zamieszkania.
Burmistrz Miasta i Gminy Ż. decyzją z dnia [...] września 2006 r. odmówił przyznania D. D. zasiłku rodzinnego oraz wnioskowanych dodatków. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż podstawą odmowy przyznania świadczeń było przekroczenie kryterium dochodowego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U Nr 228, poz. 2255 ze zm.), ponieważ wyniósł on [...] zł na osobę. Wyjaśniając taki sposób obliczenia dochodu, organ wskazał, że stosownie do treści art. 5 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, za dochód utracony M. D. uznano wynagrodzenie otrzymane od spółki S. sp. z o. o. oraz świadczenia uzyskane z Państwowego Urzędu Pracy w G. Natomiast zasiłek pieniężny wypłacony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w S. w wysokości [...] zł brutto nie może być uznany za dochód utracony.
Od powyższej decyzji D. D. wniósł odwołanie, kwestionując prawidłowość obliczenia dochodu utraconego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. utrzymało w mocy powołaną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ż. z dnia [...] września 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ przytaczając treść art. 3 pkt 23 oraz pkt 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych definiujących pojęcia "dochodu utraconego" oraz "dochodu uzyskanego, wyjaśnił iż sporna w sprawie kwestia wysokości dochodu utraconego M. D. została prawidłowo ustalona przez organ pierwszej instancji, ponieważ pobierany przez M. D. zasiłek pieniężny z ZUS w S. nie stanowi dochodu utraconego i prawidłowo został uwzględniony przy ustalaniu dochodu rodziny.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi D. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazano, że nieprawidłowo organy ustaliły wysokość dochodu, ponieważ zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Urząd Skarbowy w G. dochód rodziny wyniósł w 2005 r. [...] zł czyli [...] zł na osobę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany granicami skargi.
Warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ich ustalania, przyznawania i wypłacania określa ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.). Zgodnie z art. 2 tej ustawy świadczeniami rodzinnymi są zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego, a także świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie pielęgnacyjne.
W przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma ocena czy w prawidłowy sposób organy obu instancji ustaliły wysokość dochodu utraconego M. D. za 2005 r.
Zgodnie z art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez utratę dochodów należy rozumieć utratę spowodowaną: a) uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego, b) utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium w wysokości zasiłku dla bezrobotnych, c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, z wyłączeniem pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło, d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem rent przyznanych rolnikom w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego, e) nieotrzymywaniem części albo całości zasądzonych świadczeń alimentacyjnych, f) wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy czym stosownie do treści art. 5 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych w przypadku utraty dochodu prawo do zasiłku rodzinnego ustala się na wniosek osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2, na podstawie dochodu rodziny lub dochodu osoby uczącej się pomniejszonego o utracony dochód.
W świetle powołanych przepisów na gruncie przedmiotowej sprawy, spór sprowadza się w istocie do oceny czy dochód uzyskany przez M. D. z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. stanowi dochód utracony. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż organy obu instancji w ogóle nie ustaliły o jakie świadczenie pieniężne w tym przypadku chodzi. Z treści skargi oraz całości materiału dowodowego wynika, że w dniu 1 stycznia 2005 r. M. D. urodziła córkę J. i od tego czasu pobierała zasiłek macierzyński.
Skoro M. D. pobierała zasiłek macierzyński, to obowiązkiem organu było wyjaśnienie czy w dniu 1 stycznia 2005 r. tj. dniu narodzin J. D., pozostawała w stosunku pracy. Jeżeli tak było, to dochód uzyskany z zasiłku macierzyńskiego nie może być traktowany w oderwaniu od tego stosunku pracy, był z nim bowiem bezpośrednio związany.
Cytowany powyżej art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych mówi o "utracie dochodu spowodowanego utratą zatrudnienia", a więc nie ogranicza zakresu tego pojęcia wyłączenie do wynagrodzenia otrzymywanego od pracodawcy, ale zdaniem Sądu mieszczą się w tym pojęciu również zasiłki wypłacane z ubezpieczenia społecznego związane z tym stosunkiem pracy. W tym kontekście nie ma żadnego znaczenia okoliczność, iż wypłaty tego świadczenia dokonał Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Stosownie do treści art. 61 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267 ze zm.) podmiotami wypłacającymi ten zasiłek są bądź pracodawca bądź ZUS.
Przekładając to na wymiar praktyczny w sytuacji, kiedy zasiłek macierzyński wypłacałby pracodawca, a później dana osoba utraciłaby pracę, zasiłek ten byłby wykazany w dokumentach podatkowych jako świadczenie wypłacone przez pracodawcę i traktowany jako dochód utracony, natomiast w sytuacji wypłaty zasiłku przez ZUS z racji odrębnego PITU byłby to dochód nie stanowiący dochodu utraconego. Taka interpretacja byłaby niedopuszczalna i prowadziłaby to nierównego traktowania osób pobierających zasiłek macierzyński.
W świetle powyższych ustaleń, należy stwierdzić że jeżeli M. D. w dniu 1 stycznia 2005 r. pozostawała w stosunku pracy i pobierała później zasiłek macierzyński, to dochód uzyskany z ZUS będzie stanowił dochód utracony w rozumieniu art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
W związku z tym stwierdzić należy, że zarówno organ I jak i II instancji rozstrzygając sprawę zasiłku oraz dodatków do zasiłku niewłaściwie zinterpretowały pojęcie "dochodu utraconego" i nie wyjaśniły sprawy wszechstronnie, co doprowadziło do naruszenia art. 5 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 Kpa. Z tego względu zaskarżoną decyzja i poprzedzająca ją decyzji organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło