I SA/Łd 2089/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 20 grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo pełnomocnika J. Z. – doradcy podatkowego A. J., mające stanowić uzupełnienie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Niniejsza decyzja została skarżącej doręczona w dniu 10 października 2006 r. Zgodnie z pismem pełnomocnika, skarga na w. w. decyzję była złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu 2 listopada 2006 r. Przedmiotowej skargi brak jest w aktach sprawy. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2007 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania dowodu nadania w urzędzie pocztowym w dniu 2 listopada 2006 r. przedmiotowej skargi oraz nadesłania jej odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 stycznia 2007 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik strony skarżącej w dniu 31 stycznia 2007 r. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odpisy skargi oraz potwierdzony notarialnie dowód jej nadania z dnia 2 listopada 2006 r. oraz potwierdzenie jej odbioru z dnia 6 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od dnia 10 października 2006 r. i upłynął w dniu 9 listopada 2006 r. Skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. miała być złożona przez pełnomocnika strony skarżącej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 2 listopada 2006 r. Informacje te wynikają z pisma pełnomocnika strony skarżącej zatytułowane "Uzupełnienie skargi" zostało potraktowane przez Sąd jako skarga. Niniejsze pismo zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz terminie i sposobie jej wniesienia. Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym o jakim mowa w art. 53 ust. 1 powołanej wyżej ustawy jest terminem ustawowym, prekluzyjnym i procesowym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie, przewidziane w art. 84 ustawy, odnoszą się tylko do terminów sądowych. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu, jednakże skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, a Sąd nie ma możliwości domniemywać takich intencji strony skarżącej. Jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Skarga J. Z., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.