II SA/Lu 1034/06
WyrokWSA w Lublinie2007-03-06
Skład orzekający: Witold Falczyński, Grażyna Pawlos-Janusz, Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, gdy strona uchybiła termin z powodu sprawowania opieki nad chorymi dziećmi?Ratio decidendi
Organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Przedłożone zaświadczenia lekarskie nie potwierdzały, że choroby dzieci miały miejsce w czasie biegu terminu do wniesienia odwołania, ani że uniemożliwiły one skarżącej sporządzenie i wniesienie odwołania. Ponadto, wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie ustawowego terminu.Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił D. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę wiaty. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 30 grudnia 2004 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął 13 stycznia 2005 r. Skarżąca złożyła odwołanie 14 stycznia 2005 r., a następnie wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na opiekę nad chorymi dziećmi. Organ uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy i złożyła wniosek po terminie.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 marca 2007 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
II SA/Lu 1034/06
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił D. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . z dnia [...]., nakazującej N. R. wykonanie rozbiórki otwartej wiaty o wymiarach 10,35 m x 6,00 m, dobudowanej
do istniejącej stodoły na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości B..
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że powołana wyżej decyzja organu pierwszej instancji została doręczona D. S.w dniu 30 grudnia 2004 r. W tym bowiem dniu pismo odebrała matka wnioskodawczyni N. R., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma (k. 16 akt I instancji). Zatem, jak podkreślił organ, termin przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. do wniesienia odwołania upłynął w dniu 13 stycznia 2005 r. Odwołanie noszące datę 10 stycznia 2005 r. D. S. złożyła osobiście w dniu 14 stycznia 2005 r., a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowo przewidzianego terminu do jego wniesienia. W dniu 9 marca 2005 r. złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, wskazując,
iż uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na sprawowaną przez nią osobistą opiekę nad chorymi dziećmi. Do wniosku załączyła dwa zaświadczenia lekarskie wydane
w dniu 24 lutego 2005 r., stwierdzające częste infekcje dróg oddechowych w 2005 r. u dzieci: M. S., ur. [...] r. oraz M. S.,
ur. [...] r.
Zdaniem organu, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła stosownie
do art. 58 § 1 k.p.a. okoliczności uzasadniających, że uchybienie terminu
do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nastąpiło bez jej winy, bowiem przedłożone zaświadczenia lekarskie nie wskazują na okoliczności, które miałyby istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie. Organ wskazał również, iż D. S. sporządziła odwołanie w dniu 10 stycznia 2005 r., a więc przed upływem terminu do wniesienia odwołania, a ponadto ostatni dzień terminu, to jest dzień 13 stycznia 2005 r., nie był dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.
Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła D. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż w jej ocenie spełniła ona wymogi określone w art. 58 § 1 k.p.a., których realizacja warunkuje przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie. Skarżąca wskazała,
że przedłożyła na dowód braku swojej winy zaświadczenia lekarskie, informujące,
iż jej synowie M. S. i M. S., w czasie, gdy upływał termin
do wniesienia odwołania, mieli infekcje dróg oddechowych. Skarżąca podkreśliła również, że infekcje dróg oddechowych stanowią choroby zakaźne, których wystąpienie powoduje konieczność izolacji osób chorych w celu zapobieżenia epidemii. Tym samym zdaniem skarżącej, z powodu sprawowania opieki nad dziećmi, nie mogła ona w terminie złożyć odwołania, a to z kolei oznacza,
iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Strona skarżąca wyjaśniła także, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wprowadzają żadnych ograniczeń w zakresie dokonywania przez organ oceny, czy został uprawdopodobniony brak winy. Dlatego też, skoro wnosząc o przywrócenie terminu zrealizowała ona również drugą przesłankę określoną w art. 58 § 1 k.p.a., to organ administracji winien był uwzględnić jej prośbę i uchybiony termin przywrócić.
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów ustawy – kodeks postępowania administracyjnego.
Organ drugiej instancji prawidłowo ocenił, że w świetle przepisu art. 58 k.p.a. brak podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]
Przepis art. 58 k.p.a. stanowi: "W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2)".
Z przytoczonego przepisu wynika, że organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.
W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przy ocenie braku winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako przykłady takiej przeszkody podaje się w orzecznictwie obłożną chorobę strony, działającej w sprawie osobiście, uniemożliwiającą jej dokonanie czynności procesowej. Musi to być jednak choroba powodująca stan wyłączający możliwość dokonania czynności przez stronę. Przyjmuje się, że samo zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, jeśli istniała możliwość sporządzenia odwołania przez stronę i nadania go osobiście bądź przy pomocy domownika w urzędzie pocztowym.
Obowiązkiem wnoszącego prośbę o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie. Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżąca wskazała jako przyczynę niedochowania terminu konieczność zajmowania się chorymi dziećmi i na potwierdzenie tej okoliczności przedstawiła dwa zaświadczenia lekarskie z dnia 24 lutego 2005 r., z których wynika, że w 2005 r. u M. S. i M. S. często rozpoznawane były infekcje górnych dróg oddechowych. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, że w chwili upływu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji rzeczywiście istniała niezależna od niej przeszkoda, uniemożliwiająca sporządzenie i wniesienie w terminie odwołania od tej decyzji. Przede wszystkim z dołączonych do wniosku zaświadczeń lekarskich nie wynika nawet, że choroby dzieci skarżącej miały miejsce w czasie biegu terminu do wniesienia odwołania. Przypomnieć w tym momencie należy, że decyzja organu pierwszej instancji doręczona została skarżącej w dniu 30 grudnia 2004 r., termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 13 stycznia 2005 r., zaświadczenia lekarskie wystawione zostały natomiast 24 lutego 2005 r. Ponadto z zaświadczeń tych nie wynika, że infekcje górnych dróg oddechowych dzieci skarżącej uniemożliwić miały skarżącej (która nie była w tym czasie chora) dokonanie czynności polegającej na sporządzeniu odwołania.
Prawidłowo zatem ocenił organ administracji, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Podniesiony w skardze zarzut, że osoby chore i osoby stykające się z nimi "powinny być izolowane w celu zapobieżenia epidemii" nie daje podstaw do odmiennej oceny. W żaden bowiem sposób nie uprawdopodobniła skarżąca, że konieczność izolacji, wykluczającej jednocześnie możliwość dokonania przez nią czynności polegającej na wniesieniu odwołania, rzeczywiście istniała w czasie, gdy czynność miała być dokonana.
Niespełnienie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu uzasadniało odmowę przywrócenia terminu.
Ponadto prośbę o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca nie wskazała w ogóle, kiedy w jej ocenie ustała przyczyna uchybienia terminu, należy jednak zauważyć, że w dniu 14 stycznia 2005 r. skarżąca wniosła do organu pierwszej instancji sporządzone przez siebie osobiście odwołanie, a następnie w dniu 3 lutego 2005 r. złożyła osobiście w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo procesowe w sprawie dotyczącej rozbiórki budynku gospodarczego, co wskazywałoby na to, że żadne przeszkody do wniesienia odwołania wówczas nie istniały. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu złożyła skarżąca dopiero w dniu 9 marca 2005 r. Ponadto w dniu 21 lutego 2005 r. skarżąca otrzymała postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Gdyby zatem od tej daty liczyć termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., [...]), wniosek złożony byłby również po upływie siedmiodniowego terminu, określonego w art. 58 k.p.a.
Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło