IV SA/Wa 208/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnienia z zakresu ochrony środowiska - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) października 2006 r. Nr (...) Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r. o odmowie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie składowiska odpadów zawierających azbest na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...), obręb (...), którego inwestorem jest I. Sp. z o.o. z siedzibą w O. przy ul. (...). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono, iż według Raportu o oddziaływaniu na środowisko składowiska odpadów zawierających azbest w O. oraz Dokumentacji geologiczno-inżynierskiej i warunków hydrogeologicznych, w związku z planowaną budową "Zakładu utylizacji odpadów przemysłowych i recyklingu w O.", planowane składowisko usytuowane zostało na terenie podmokłym, w dolinie rz. (...). Składowiska takie nie mogą być jednak lokalizowane w dolinach rzek i na terenach podmokłych, co wynika z przepisu §3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (Dz.U. Nr 61, poz. 549). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) października 2006 r. złożyła I. Sp. z o.o. z siedzibą w O., zarzucając rażące naruszenie prawa przez organ wydający postanowienie, tj. §20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów oraz art. 145 §1 pkt 2 kpa. w zw. z uchwałą Rady Miasta O. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w O. przy ul (...). W uzasadnieniu skargi odniesiono się do zarzutów zgłoszonych w postanowieniu organu pierwszej instancji z dnia (...) kwietnia 2006 r. wskazując w szczególności, że w postanowieniu tym podniesiono argumenty nie odpowiadające faktom przedstawionym w dokumentacji zleconej przez skarżącą. Postanowieniu organu drugiej instancji zarzucono nieprawdziwość tezy, że składowisko leży na terenach podmokłych. Wskazano również, że przepis §20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów, nie ma w sprawie zastosowania, skoro dla istniejącego już składowiska odpadów na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...), Prezydent Miasta O. wydał w dniu (...)lipca 2000 r. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę zakładu utylizacji odpadów przemysłowych oraz 1 Sygn. akt IV SA/Wa 208/07 recyklingu, przed dniem wejścia w życie powołanego rozporządzenia, zwłaszcza, że we wskazanym §20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. nie rozróżnia się typów składowisk. W skardze wniesiono alternatywnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 §1 pkt 1 kpa, gdyż ustalenie Ministra Środowiska, że lokalizacja składowiska na terenie podmokłym w dolinie rzeki jest fałszywe. Przywołana przez Ministra Środowiska dokumentacja geologiczna i Raport sankcjonowały lokalizację na tym terenie składowiska i stały się podstawą wydania decyzji pozwolenia na budowę. O dopuszczalności lokalizacji składowisk na terenie przy ul. (...) w O. przesądza przyjęty w dniu (...) września 2005 r. plan miejscowy, uzgodniony z urzędem wojewódzkim woj. (...), który graniczące ze składowiskiem skarżącej tereny w kierunku koryta rzeki (...) przeznacza na składowiska, a tereny oznaczone symbolami 2.0 i 3.0 na składowiska odpadów niebezpiecznych. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy zaskarżonego postanowienia oraz wskazując, że wydana w dniu (...)lipca 2000 r. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wyklucza wykorzystywanie lub unieszkodliwianie (składowanie) odpadów niebezpiecznych, do których w dacie jej wydania, jak również obecnie, zaliczają się odpady zawierające azbest. Jednocześnie wskazano w niej, że ze względu na niekorzystne warunki geologiczne, kwatery dla zneutralizowanych odpadów zostaną wykonane z zachowaniem standardów obowiązujących przy budowie składowisk odpadów niebezpiecznych. Ponadto, Minister Środowiska wskazał na niekorzystną geologicznie charakterystykę terenu planowanego składowiska odpadów zawierających azbest, wynikającą z "Dokumentacji geologiczno -inżynierskiej i warunków hydrogeologicznych w związku z planowaną budowa zakładu utylizacji odpadów przemysłowych i recyklingu w O.", sporządzoną w marcu 2001 r. oraz Raportu o oddziaływaniu na środowisko składowiska odpadów zawierających azbest w O. Obecnie zamiarem Spółki jest zmiana sposobu przeznaczenia przedmiotowego terenu, w miejsce zakładu utylizacji odpadów przemysłowych oraz recyklingu, wybudowanie składowiska odpadów niebezpiecznych odpadów przemysłowych zawierających azbest, co jest zupełnie innym przedsięwzięciem. Teren, na którym zaplanowano budowę przedsięwzięcia nie został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego Spółka powinna uzyskać decyzję o warunkach zabudowy, o co Spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta O. w dniu (...) lutego 2006 r. Dlatego też, w pierwszej kolejności Minister Środowiska dokonał w zaskarżonym postanowieniu oceny dopuszczalności lokalizacji składowiska odpadów niebezpiecznych na przedmiotowej działce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. 2 Sygn. akt IV SA/Wa 208/07 Zaskarżone postanowienie wydane zostało w procedurze uregulowanej w art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627, ze zm.), z którego wynika, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia organ, mający wydać decyzję, uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, z organem ochrony środowiska. Minister Środowiska, działając jako organ drugiej instancji w procedurze uzgodnieniowej, wskazał na niedopuszczalność lokalizowania wnioskowanego składowiska odpadów niebezpiecznych na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...), wynikającą z §3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów. Zgodnie z §3 ust. 1 pkt 4 powołanego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r., składowiska odpadów niebezpiecznych oraz składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne nie mogą być lokalizowane w dolinach rzek, w pobliżu zbiorników wód śródlądowych, na terenach źródliskowych, bagiennych i podmokłych, w obszarach mis jeziornych i ich strefach krawędziowych, na obszarach bezpośredniego bądź potencjalnego zagrożenia powodzią w rozumieniu przepisów prawa wodnego. Stosownie do §20 powołanego rozporządzenia, wymagań określonych w §3 nie stosuje się do składowisk odpadów, dla których warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Omawiane rozporządzenie weszło zaś w życie w dniu 25 kwietnia 2003 r. W rozpatrywanej sprawie, decyzją Prezydenta Miasta O. z dnia (...) lipca 2000 r. ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowy zakładu utylizacji odpadów przemysłowych oraz recyklingu na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...). W charakterystyce inwestycji zawartej w decyzji stwierdzono m.in., że ze względu na niekorzystne warunki geologiczne, kwatery dla odpadów zostaną wykonane z zachowaniem standardów obowiązujących przy budowie składowisk odpadów niebezpiecznych. W pkt. 4 wytycznych projektowych i realizacyjnych decyzji wskazano natomiast na wykluczenie stosowania technologii pirolizy oraz wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych. Oznacza to, iż omawianą decyzją z dnia (...) lipca 2000 r. ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla składowiska odpadów w technologii, jak dla odpadów niebezpiecznych ze względu na niekorzystne warunki geologiczne terenu projektowanej inwestycji, lecz z jednoczesnym wykluczeniem wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych. W świetle przepisu §20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów, omawiana decyzja z dnia (...) lipca 2000 r. nie stanowi, w ocenie Sądu, ustalenia warunków zabudowy i 3 Sygn. akt IV SAM/a 208/07 zagospodarowania terenu przed wejściem w życie tego rozporządzenia, dla składowiska odpadów niebezpiecznych. Powołany przepis §20 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. należy bowiem odnosić do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przed wejściem w życie tego rozporządzenia, dla takiego składowiska odpadów, dla którego ustalenie obecnie warunków zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest wymagane, ze względu na ich ustalenie w przeszłości, i jako nadal obowiązujące. Tymczasem, skarżąca spółka nie dysponuje decyzją o ustaleniu warunków zabudowy dla składowiska odpadów niebezpiecznych, wydaną przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 24 marca 2003 r. skoro, jak wynika z akt, wystąpiła o nie do Prezydenta Miasta O. dopiero wnioskiem z dnia 1 lutego 2006 r., jako dla składowiska odpadów zawierających azbest. Według zaś pozycji C25 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628, ze zm.), azbest, stanowiący składnik odpadu w postaci pyłu lub włókien, kwalifikuje taki odpad, jako niebezpieczny. Ustalenie Ministra Środowiska w zaskarżonym postanowieniu o zastosowaniu w rozpatrywanej sprawie przepisów rozporządzenia z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów, jest zatem prawidłowe. W pkt 2 - Lokalizacja i ogólna budowa geologiczna terenu zawartym w Ocenie oddziaływania na środowisko, opracowanej w ramach Zakładu G. w K. w 2000 r. stwierdzono m.in., że omawiany obszar jest położony na terasie (...), jest zawodniony, a na powierzchni terenu obserwuje się liczne zastoiska wody. Również w "Uwarunkowaniach dotyczących realizacji inwestycji", zawartych w Dokumentacji geologiczno-inżynierskiej i warunków hydrogeologicznych w związku z planowaną budową "Zakładu utylizacji odpadów przemysłowych i recyklingu" w O., opracowanej w 2001 r. przez G. spółka z o.o. w B. stwierdzono m.in., że cały teren jest podmokły, a w okresach intensywnych opadów zwierciadło wody może występować bezpośrednio na powierzchni. Powyższe wskazuje, że teren wnioskowanej inwestycji jest podmokły. Na aprobatę zasługuje także ocena Ministra Środowiska struktury budowy geologicznej tego terenu, opisana w powołanej Dokumentacji geologiczno-inżynierskiej i warunków hydrogeologicznych, a także w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko składowiska odpadów zawierających azbest w O. - opracowanym w 2005 r, jako terenu położonego w dolinie rzeki (...). Oznacza to, iż w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie przepis §3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. w sprawie wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów. Minister Środowiska nie mógł zatem odstąpić 4 Sygn. akt IV SA/Wa 208/07 od wskazania w zaskarżonym postanowieniu na prawnie określony zakaz lokalizacji składowiska odpadów niebezpiecznych na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...), jako położonej w dolinie rzeki (...) na terenie podmokłym. Ustalenie zaistnienia przesłanki z §3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003 r. było wystarczające do odmowy uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie składowiska odpadów zawierających azbest na działce nr (...) położonej w O. przy ul. (...), dlatego brak rozważań organu drugiej instancji wobec pozostałych zarzutów skarżącej spółki w zażaleniu od pierwszoinstancyjnego postanowienia Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2006 r., pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Nie mają przy tym znaczenia prawnego w rozpatrywanej sprawie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą Nr (...) Rady Miasta O. z dnia (...)września 2005 r. (Dz.Urz. Woj. (...)), obejmującego sąsiednie tereny wobec działki nr (...) położonej w O. przy ul. (...), w tym ustalenia dot. przeznaczenia niektórych obszarów pod składowiska odpadów niebezpiecznych, oraz okoliczność pozytywnego uzgadniania ich lokalizacji przez Wojewodę (...), skoro plan ten nie obejmuje przedmiotowej działki gruntu, jak również nie jest on przedmiotem zaskarżonych rozstrzygnięć organów administracji, ocenianych przez Sąd w niniejszym postępowaniu. Jakkolwiek, ustalenie przeznaczenia w powołanym planie miejscowym niektórych terenów pod składowiska odpadów niebezpiecznych, położonych w mniejszej odległości wobec koryta rzeki (...), niż działka skarżącej spółki, mogło być dokonane za uprzednim uzgodnieniem z Wojewodą (...), to jednak okoliczności udzielenia takiego uzgodnienia przez Wojewodę (...) nie rzutują na dopuszczalność pozytywnego uzgodnienia w rozpatrywanej sprawie, jako odrębnej od sprawy dotyczącej uzgodnienia projektu wskazanego planu miejscowego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.