VII SA/Wa 1629/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 marca 2006 r. sprawy ze skargi R. i J. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie dotyczącej położenia nieruchomości skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił R. i J. R. wydania zaświadczenia w sprawie położenia nieruchomości oznaczonych nr [...] i [...] karta mapy [...] dod [...] obręb [...]. Organ wskazał, że w ramach prowadzonej działalności nie prowadzi ewidencji ani rejestrów dotyczących położenia działek i tym samym nie mógł wydać żądanego zaświadczenia. Zażalenie na ww. postanowienie złożyli R. i J. R.. Wnieśli o uchylenie przedmiotowego postanowienia i o nakazanie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wydanie zaświadczenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując zażalenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podniósł, że organy nadzoru budowlanego nie prowadzą ewidencji ani rejestrów dotyczących sposobu użytkowania nieruchomości, nie mają również kompetencji do ustalania danych dotyczących ewidencji gruntów, a w szczególności czyją własnością lub w czyim użytkowaniu te nieruchomości pozostają. Wskazane przez skarżących postępowanie dotyczy pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego i nie obejmuje danych dotyczących nieruchomości na których zlokalizowany jest obiekt budowlany, nie obejmuje ustaleń dotyczących danych objętych ewidencją gruntów czy też księgami wieczystymi, a w szczególności nie obejmuje ustaleń dotyczących granic pasa drogowego. W konsekwencji organ stwierdził, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest właściwy w sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli R. i J. R.. Wnieśli o stwierdzenie nieważności lub uchylenie postanowień obu instancji administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 12710). W niniejszej sprawie tego rodzaju uchybienia nie wystąpiły stąd skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Ww. przepis wskazuje, że organ może wydać zaświadczenie tylko w przypadku, gdy prowadzi ewidencję lub rejestr, który może potwierdzić fakt lub stan prawny o zaświadczenie którego strona wnosi. Organ ma również obowiązek wydać zaświadczenie jeżeli z posiadanych przez siebie danych, uzyskanych w toku prowadzonej działalności, może stwierdzić dane żądane przez stronę we wniosku o wydanie zaświadczenia. W sprawie skarżący wnieśli o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, bądź przeczącego, że w toku postępowania stwierdzono, iż ich nieruchomość znajduje się poza prawnie ustaloną granicą pasa drogowego. Zaświadczenie skarżącym potrzebne jest do postępowania podatkowego dotyczącego podatku od nieruchomości. Zadania i kompetencje organów nadzoru budowlanego, do jakich należą wojewódzcy inspektorzy nadzoru budowlanego, określają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) - art. 80 i następne. Do ich zadań nie należy prowadzenie ewidencji i rejestrów związanych z ewidencją gruntów. Nie mają również kompetencji do określania czy dana nieruchomość znajduje się w granicy pasa drogowego, gdyż z charakteru prowadzonej działalności faktów takich nie mogą zaświadczyć. W tym stanie rzeczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł wydać zaświadczenia o treści żądanej przez skarżących i słusznie - stosownie do art. 219 k.p.a. -odmówił wydania zaświadczenia. W konsekwencji postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji jest również prawidłowe. Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.