I SA/Wa 1393/06

Dnia 19 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku [...] Okręgowego Zarządu w P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważność decyzji wywłaszczeniowej postanawia odrzucić skargę. Polski Związek [...] Okręgowy Zarząd w P., reprezentowany przez radcę prawnego M. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta P. z dnia [...] września 1968 r. nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...], objętej księgą wieczystą [...], stanowiącej własność M. R.. Od skargi sporządzonej i wniesionej przez pełnomocnika strony skarżącego w dniu 24 sierpnia 2006 r. został uiszczony wpis w wysokości 200 zł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z treści przytoczonych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek prawidłowego wniesienia opłaty stałej, który w wypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcy prawni, opatrzony jest rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. Uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu takiej opłaty w terminie lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) lub rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jak i na opłaceniu jej w niewłaściwy sposób np. w znakach opłaty sądowej. W rozpatrywanej sprawie złożona przez profesjonalnego pełnomocnika skarga podlegała wpisowi stałemu (art. 231 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w wysokości 200 zł (§2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, składając skargę miał obowiązek opłacić gotówką - do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu – bez wezwania, wpis od skargi w tej wysokości. Prawidłowość takiego stanowiska potwierdzona została wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05, publ. Dz. U. Nr 45, poz. 322). W pkt 3 tego orzeczenia Trybunał stwierdził, że §5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Budownictwa została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 lipca 2006 r. natomiast wpis został uiszczony dopiero w dniu 24 sierpnia 2006 r., a więc już po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Oznacza to, że skarga z dnia 24 lipca 2006 r. sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego nie została należycie opłacona w terminie, dlatego też podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowił jak w sentencji.