I GZ 42/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 813/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn akt V SA/Wa 813/06 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 813/06 odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. w Warszawie od wyroku tegoż Sądu z dnia 3 sierpnia 2006 r. w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 27 lutego 2006 r., nr [...]w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Sąd stwierdził, że z nieczytelnego odcisku stempla pocztowego nie wynika w jakiej dacie złożono w polskim urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą nr R-044023 zawierającej skargę kasacyjną. Stąd też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2006 r. oraz z dnia 3 listopada 2006 r. pełnomocnik procesowy skarżącej został wezwany pod rygorem skutków prawnych do złożenia dowodu nadania przesyłki poleconej nr R-044023, a następnie kserokopii książki nadawczej potwierdzającej nadanie tej przesyłki. W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że nie dysponuje pojedynczym dowodem nadania przesyłki oraz nadesłał kserokopię książki nadawczej, która nie obejmowała spornej przesyłki. Zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 11 września 2006 r., a skarga kasacyjna wpłynęła do Sądu w dniu 16 października 2006 r. Wobec tego, że pełnomocnik skarżącej nie udokumentował kiedy przesyłka nr R-044023 została nadana, Sąd uznał, że skarga kasacyjna została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, iż stanowisko prezentowane przez Sąd I instancji jest niezgodne z prawem i narusza konstytucyjną zasadę prawa do sądu wyrażoną w art. 45 ust 1 Konstytucji oraz rażąco narusza przepis art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w zakresie, w jakim rozstrzyga on o odrzuceniu skargi kasacyjnej Spółki wyłącznie w oparciu o przypuszczenia i niewiarygodne dowody, a właściwie brak dowodów. Zdaniem skarżącej, jeżeli istniała wątpliwość co do daty nadania przesyłki, to nie powstała ona z winy Spółki, a Sąd I instancji powinien wyczerpać dostępne środki zmierzające do wyjaśnienia tej daty. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu, iż Spółka nie uzupełniła braków skargi kasacyjnej w terminie, do czego wezwał ją Sąd I instancji. Strona wskazała w zażaleniu, iż co prawda nie przedstawiła WSA żądanych dowodów, jednakże podniosła, że Sąd I instancji nie wzywał jej do wystąpienia do urzędu pocztowego o potwierdzenie daty nadania przesyłki. Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że Sąd I instancji powinien był wyczerpać dostępne środki zmierzające do wyjaśnienia wątpliwości zaistniałych w sprawie i ustalić czy skarga została złożona z przekroczeniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał wyrok w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji wskazał, iż w sprawie istniała uzasadniona wątpliwość co do terminu wniesienia skargi kasacyjnej i dlatego też dwukrotnie wzywał stronę do nadesłania dowodu potwierdzającego, że skarga kasacyjna została złożona w terminie. Pierwsze wezwanie z dnia 18 października 2006 r. (k. - 102) dotyczyło złożenia dowodu nadania przesyłki poleconej nr R-044023, drugie zaś z dnia 6 listopada 2006 r. (k. - 107) dotyczyło nadesłania kserokopii książki nadawczej potwierdzającej datę nadania przesyłki nr R-044023. Wskazane wezwania Sądu obligowały Spółkę do udokumentowania daty nadania przesyłki zawierającej skargę kasacyjną przez złożenie dowodu nadania tej przesyłki. W sytuacji, gdy strona nie posiadała takiego dowodu prawidłowe wykonanie wezwania wymagało zwrócenia się do urzędu pocztowego o wystawienie dokumentu potwierdzającego datę nadania tej przesyłki. Było to konieczne, ponieważ wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia powoduje negatywne skutki określone w art. 178 p.p.s.a. Z uwagi na to, iż pełnomocnik strony nie przedłożył dowodu potwierdzającego fakt wniesienia skargi w terminie określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a., Sąd I instancji trafnie odrzucił skargę kasacyjną. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.