VI SA/Wa 201/07

Dnia 25 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Bartłomiej Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006 r. 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego W. K. kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez W. K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000,- złotych – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ I instancji rozpoznając ponownie sprawę w wyniku uchylenia - decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego - decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2006 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 500 złotych ustalił, iż w chwili kontroli przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2006 r. W. K. nie posiadał licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką na pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Z protokołu przesłuchania wynika, iż W. K. wniosek o wydanie nowej licencji złożył w dniu 21 czerwca 2006 r. i został poinformowany o możliwości wykonywania transportu drogowego taksówką do czasu uzyskania licencji na nowo zakupiony pojazd. Licencję na kontrolowany pojazd odebrał w dniu 12 września 2006 r. około godziny 14 tj. po przeprowadzeniu kontroli drogowej. W ocenie organu udzielona licencja miała moc wiążącą dopiero od chwili jej wręczenia co w konsekwencji prowadzi do uznania, iż kierowca kontrolowanego pojazdu wykonywał transport drogowy osób taksówką bez wymaganej licencji Powyższe stanowi naruszenie przepisów art. 6 i 87 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Stosownie do treści art. 92 ust. 1 w związku z treścią 1p. 1.3. załącznika do w/w ustawy wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji sankcjonuje kara pieniężna w wysokości 3000 złotych. Nadto organ, powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r. FPS 2/98, ONSA 1998, nr 3, poz. 79, zaznaczył, iż art. 139 k.p.a. nie ma zastosowania do decyzji organu I instancji wydanej w postępowaniu toczącym się w następstwie kasacyjnej decyzji organu odwoławczego wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W odwołaniu od tej decyzji W. K. podniósł, iż posiadał licencję ważną do dnia 24 czerwca 2053 r. na samochód marki [...]. Taki długi okres ważności wskazuje na założenie przez ustawodawcę wielokrotnych zmian środków transportu. Żaden przepis nie mówi o zakazie posługiwania się licencją do czasu uzyskania nowej ze zmienionymi danymi dotyczącymi pojazdu. Dodał, iż informację taką uzyskał w Urzędzie Miejskim. Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy nie podzielił zarzutów W. K. i podtrzymał argumentację organu I instancji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. K., zwany dalej skarżącym, wniósł o umorzenie nałożonej kary lub znaczne jej zmniejszenie. Uzasadniając skargę ponowił argumenty jak w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, krajowy transport drogowy oznacza podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi. W myśl art. 5 ust. 1 cyt. ustawy podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 i 4 w/w ustawy, na wykonywanie transportu drogowego taksówką wymagana jest licencja, która udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar, obejmujący stosowną gminę. W niniejszej sprawie organy inspekcji transportu drogowego obu instancji prawidłowo ustaliły, że kontrolowanym w dniu [...] czerwca 2006 r. pojazdem o nr rej. [...] wykonywany był transport drogowy taksówką, zaś okazana licencja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. udzielona była skarżącemu na wykonywanie transportu drogowego taksówką na pojazd samochodowy o nr rej. [...]. W tej sytuacji nie budzi jakiegokolwiek sporu fakt, iż skontrolowany transport wykonywany był innym, niż wskazany w treści okazanego formularza licencji – pojazdem. Zdaniem Sądu nie oznacza to jednak, iż skarżący nie dysponował w dacie kontroli ważną licencją na wykonywanie przedmiotowego transportu drogowego. Nie oznacza to tym samym, że skarżący skutkiem zmiany pojazdu pierwotnie wpisanego do licencji na inny, wykonywał tym innym pojazdem transport drogowy taksówką bez licencji – jak przyjęto w sprawie – skoro legitymował się licencją na wykonywanie tego transportu, udzieloną w 2003 r. z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2053 r. (czyli na 50 lat). W świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym należy przyjąć, iż nieodnotowania w licencji, w drodze zmiany jej treści, numeru rejestracyjnego pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, nie można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji. Brak ten nie wpływa bowiem na istnienie licencji, tylko dotyczy jej treści. Można uznać, że w sytuacji, gdy przewoźnik posługuje się w prowadzonej działalności innym pojazdem, niż pierwotnie wymieniony w licencji na tę działalność, to wówczas dochodzi do naruszenia istotnego warunku licencji, którym jest wykonywanie transportu wymienionym w licencji pojazdem. Jednak samo naruszenie warunków licencji nie oznacza, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu zastosowanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy. Z powodu naruszenia warunków licencji ustawa przewiduje inne konsekwencje prawne, niż kara pieniężna zastrzeżona dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji. Jednakże wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący wystąpił w dniu 21 czerwca 2006 r. z wnioskiem o dokonanie zmiany w licencji na pojazd o nr rejestracyjnym [...]. Według art. 8 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który winien zawierać m.in. rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca; przedsiębiorca obowiązany jest dołączyć do wniosku m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku, gdy nie jest właścicielem pojazdu – również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 cyt. ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji, co też, jak wskazano wyżej, skarżący uczynił. W świetle przytoczonych unormowań ustawy z dnia 6 września 2001 r. uprawnione jest stwierdzenie, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym, że wymienienie tego pojazdu przez wpis w licencji numeru rejestracyjnego i numeru podwozia jest wyłącznie elementem treści licencji, który sam w sobie nie przesądza o istnieniu licencji w sytuacji, gdy przedsiębiorca zmieni pojazd. Stosowne do art. 87 ust. 4 ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Skarżący, jak ustalono, licencję miał i okazał kontrolującym. Na marginesie wypada jedynie zauważyć, iż w wyniku dokonania uaktualnienia treści licencji skarżący otrzymał w dniu 12 września 2006 r. zmienioną licencję, która opatrzona była tym samym numerem i datami wydania i ważności, co licencja okazana w toku kontroli. W tej sytuacji trudno uznać więc, iż po dokonaniu zmiany treści licencji polegającej na wpisaniu nowego pojazdu samochodowego, licencję taką należy uznawać za nową. Jest to ta sama licencja, którą skarżący otrzymał w sierpniu 2003 r. z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2053 r. Świadczyć to może jedynie dodatkowo o tym, iż w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, iż wykonywanie przez przedsiębiorcę transportu drogowego taksówką innym pojazdem, niż wskazany w treści decyzji o udzieleniu licencji, stanowi o braku stosownej licencji. Reasumując uznać należy, iż nakładając na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000,- złotych – za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 i 4 oraz art. 93 ust. 1 w zw. z art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w zw. z l.p. 1.3 załącznika do cyt. ustawy Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Jednocześnie rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obu instancji do czasu uprawomocnienia się wyroku, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd postanowił w myśl art. 200 p.p.s.a.