II SAB/Wa 183/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej postanawia - odrzucić skargę - Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 171/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej, polegającą na zwłoce w przeniesieniu go, jako członka korpusu służby cywilnej z Ministerstwa Skarbu Państwa do Ministerstwa Zdrowia, na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...]., na które został wyłoniony w drodze konkursu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przeniesienie uregulowane w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 483 ze zm.), w myśl którego członka korpusu służby cywilnej (a więc zarówno pracownika, jak i urzędnika), który został wyłoniony w drodze konkursu na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, Szef Służby Cywilnej przenosi na to stanowisko i określa wysokość wynagrodzenia przysługującego na tym stanowisku, nie ma charakteru decyzji, albowiem w istocie chodzi o "skonsumowanie" wyniku konkursu, czyli wdrożenie ustaleń konkursowych na płaszczyznę zatrudnieniową. Taka konstrukcja z kolei może sugerować, że omawiane przeniesienie winno nastąpić w drodze innego aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, przeniesienie, o którym mowa w powyższym przepisie, jest niczym innym, tylko obsadzeniem na wakującym stanowisku członka korpusu służby cywilnej, który wygrał postępowanie konkursowe. O ile od wyniku postępowania konkursowego, które jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, ustawodawca zapewnił jego uczestnikom możliwość złożenia odwołania do Szefa Służby Cywilnej (rozpoznanie odwołania, jako indywidualnej sprawy, następuje w drodze decyzji administracyjnej, która - po wyczerpaniu środków zaskarżenia - podlega kontroli sądu administracyjnego), to w przypadku przeniesienia (obsadzenia) na wakujące stanowisko, bądź też nieobsadzenia stanowiska, nie przewidziano środków kontroli w administracyjnym toku instancji. Od powyższego postanowienia A. S. złożył skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 1606/06 oddalił, podzielając argumentację Sądu pierwszej instancji w przedmiocie braku kognicji sądu administracyjnego do rozpoznania skargi. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przeniesienie członka korpusu służby cywilnej nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Podstawy do załatwienia sprawy "przeniesienia" w drodze decyzji nie można upatrywać w samym brzmieniu art. 48 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. Przepis ten, nakazując przeniesienie osoby, która "wygrała" konkurs na stanowisko, o które ubiegała się, nie określa charakteru czynności jak również działania Szefa Służby Cywilnej. Ponadto Sąd wskazał na charakter prawny postępowania konkursowego i podejmowanych w jego ramach rozstrzygnięć, od których przyznano uczestnikom środki prawne, a po ich wyczerpaniu możliwość poddania tych rozstrzygnięć kontroli sądu administracyjnego od sytuacji, w której postępowanie konkursowe zostało zakończone wynikiem pozytywnym dla uczestnika. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, akcentując brak środków odwołania od pozytywnego wyniku konkursu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo wyprowadził wniosek o przynależności tego stadium postępowania do sfery prawa pracy. Chodzi bowiem o przekształcenie stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej, który na skutek "przeniesienia" dokonanego przez Szefa Służby Cywilnej ulega modyfikacji. Brak w takim przekształceniu elementu publicznoprawnego sprawia, iż roszczenie wynikające z takiego stosunku nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tzn. gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego jeżeli czynność przeniesienia osoby wyłonionej w drodze konkursu na stanowisko nie stanowi decyzji administracyjnej, ani innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przed zakończeniem postępowania kasacyjnego w powyżej przedstawionej sprawie, A. S. w dniu [...] grudnia 2005 r. wniósł do Sądu Rejonowego dla W. pozew, w którym zarzucił Szefowi Służby Cywilnej bezczynność w przedmiocie przeniesienia go na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...].w Ministerstwie Zdrowia. Postanowieniem z dnia [...]. marca 2006 r. sygn. akt [...].Sąd Rejonowy dla W. uznał się za niewłaściwy do rozpoznania roszczenia A.S. o przeniesienie na inne stanowisko służbowe i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Szef Służby Cywilnej złożył zażalenie na powyższe postanowienie lecz zostało ono oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z dnia [...]. sierpnia 2006 r. sygn. akt. Sąd Okręgowy w W. stwierdził, że żądanie przeniesienia na stanowisko służbowe, które A. S. wywodzi z konkursu, nie stanowi roszczenia ze stosunku pracy, gdyż postępowanie konkursowe jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, a rozstrzygnięcia w nim zapadłe mają charakter decyzji administracyjnych. Jednocześnie Sąd wskazał na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2006 r. (sygn. akt III PZP 1/06), z której wynika iż w sprawie, której przedmiotem jest żądanie ponownego przeprowadzenia konkursu w celu obsady wyższych stanowisk w służbie cywilnej (art. 41-47 i art. 49 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej), droga sądowa przed sądami powszechnymi jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z powyższego przepisu wynika, że stan powagi rzeczy osądzonej powstaje na skutek prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny sprawy zgodności z prawem określonego przejawu działania lub bezczynności organu administracji publicznej, miedzy tymi samymi stronami. Nie budzi wątpliwości, iż zarówno w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawomocnie zakończonej o sygn. akt II SAB/Wa 171/05, jak i w sprawie obecnie rozpoznawanej, żądania są tożsame, bowiem A. S. wnosi o zobowiązanie Szefa Służby Cywilnej do przeniesienia go, jako członka korpusu służby cywilnej z Ministerstwa Skarbu Państwa do Ministerstwa Zdrowia, na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...], na które został wyłoniony w drodze konkursu. Tak więc, skoro treść skargi prawomocnie osądzonej w sprawie II SAB/Wa 171/05, jak i treść pozwu, który okazał się skargą i został przekazany postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...]. marca 2006 r. do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, są tożsame to nie jest możliwe wszczęcie nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. W związku z tym, że sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona, kolejną skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.