III SA/Łd 575/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie NSA Teresa Rutkowska (spr.), WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Asystent sędziego Izabela Wędrak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi T. S. i K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. III SA/Łd 575/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. zatwierdził zmiany klasyfikacji użytków i klas glebowych w odniesieniu do działki nr 47 położonej w obrębie [...] w Ł., której wieczystymi użytkownikami są T. i K. małż. S. Powyższą decyzję skarżący K. i T. S. odebrali w dniu 18 kwietnia 2006 roku. W dniu 4 maja 2006 roku skarżący złożyli odwołanie od w/w decyzji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Jak wynika z akt sprawy – wskazał organ II instancji – decyzję Prezydenta Miasta Ł. skarżący otrzymali w dniu 18 kwietnia 2006 roku. Oznacza to, iż biegnący od tego dnia czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 2 maja 2006 roku, a tymczasem na kopercie data stempla pocztowego wskazuje, że odwołanie zostało wniesione 4 maja 2006 roku, czyli po upływie ustawowego terminu. Na powyższe postanowienie w dniu 8 grudnia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K. i K. S. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 10 § 1 w związku z art. 81 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu przez organ II instancji, że K. i T. S. uchybili terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], pomimo że organ II instancji nie wzywał ich, aby ustosunkowali się do okoliczności stanowiących podstawę takiego wniosku. Zarzucono naruszenie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na jego zastosowaniu i w konsekwencji stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sytuacji gdy uchybienia takie nie miało miejsca, zaś K. i T. S. pozbawieni zostali możliwości wypowiedzenia się co do okoliczności, które stały się dla organu II instancji podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia. Ponadto skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na niedziałaniu w sposób, który pogłębia zaufanie obywateli do organów Państwa. W uzasadnieniu skargi K. i T. S. podnieśli, iż w środkach masowego przekazu podawano informację, że dzień 2 maja 2006 roku będzie w urzędach dniem wolnym od pracy (tzw. długi weekend). Skarżący nie mieli zatem możliwości wniesienia odwołania bezpośrednio w organie I instancji, co skutkowało koniecznością złożenia go za pośrednictwem poczty, z zachowaniem terminu. Ponadto skarżący podnieśli, iż w zawiadomieniu z dnia 3 lipca 2006 roku organ odwoławczy poinformował o przesunięciu terminu rozpatrzenia sprawy do 31 lipca 2006 roku. W ocenie skarżących treść zawiadomienia pozwalała na przyjęcie, że organ zajął się sprawą merytorycznie, uznając iż nie ma podstaw do zastosowania art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia przez stronę terminu do jej wniesienia. Wskazywał, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie, po uprzednim awizowaniu, została zwrócona do Urzędu w dniu 22 sierpnia 2006 r, a zatem 30 – dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 22 sierpnia 2006 r. i upłynął 21 września 2006 r. Tymczasem skarga została nadana na poczcie 3 listopada 2006 r, czyli po ustawowym terminie. Nie został też przez stronę złożony wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W przypadku gdyby Sąd nie podzielił powyższej oceny, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżących poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżących oświadczył, iż nie kwestionuje daty doręczenia skarżącym decyzji organu I instancji, tj. daty 18 kwietnia 2006 roku. Pełnomocnik organu wnosił o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004 roku sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W pierwszej kolejności rozważenia wymaga podniesiony przez organ zarzut wniesienia skargi po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wiąże się to z koniecznością ustalenia daty doręczenia skarżącym postanowienia z dnia [...]. W ocenie organu za datę doręczenia postanowienia należy przyjąć 21 sierpnia 2006r. tj. ostatni dzień spoczywania przesyłki w urzędzie pocztowym, uprzednio dwukrotnie awizowanej, , przed jej zwrotem do nadawcy. W ocenie Sądu doręczenie to nie może być uznane za prawidłowe, gdyż narusza art. 44 k.p.a. Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Stosownie do § 2. art. 44 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia ( art. 44 § 3 k.p.a. ). W myśl art. 44 § 4 k.p.a.. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie przesyłki zawierające zaskarżone postanowienie z dnia [...] przesłane zostały listami poleconymi w dniu 3 sierpnia 2006 r ( odcisk datownika nadawczego Urzędu Pocztowego Nr [...]). Z adnotacji na kopertach znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że przesyłka była awizowana w dniu 4 sierpnia i ponownie w dniu 14 sierpnia 2006 r. Na przesyłkach brak jednak odcisku datownika, potwierdzającego datę ich złożenia w oddawczym Urzędzie Pocztowym, brak informacji o przyczynach niedoręczenia przesyłek skarżącym, a także brak informacji o tym, gdzie doręczyciel zostawił zawiadomienie ( awizo) o pozostawieniu listu w Urzędzie Pocztowym i możliwości jego odbioru. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2002 r. II S.A./Gd 2552/99 Pozostawienie przesyłki w "skrzynce pocztowej" bez adnotacji na druku dowodu doręczenia o przyczynie nieoddania przesyłki adresatowi, a także administratorowi domu, nie może być uznane za skuteczne doręczenie w trybie art. 44 K.p.a. Ponadto o fakcie złożenia przesyłki na określony czas w placówce pocztowej musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki. Samo umieszczenie na kopercie zawierającej przesyłkę lub na dowodzie potwierdzającym doręczenie pisma stempla, czy wzmianki o awizowaniu przesyłki nie może być dla organu wysyłającego pismo wystarczające do przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki doręczenia pisma w trybie art. 44 k.p.a. Musi być wyraźnie zaznaczone, że doręczyciel powiadomił adresata o przesyłce w sposób wskazany w art. 44 k.p.a.( Patrz wyrok NSA z 28 lutego 2006 r. I OSK 528/05 -LEX nr 194352 ). Jak wynika z wyjaśnień skarżących zaskarżone postanowienie zostało odebrane osobiście przez skarżących w dniu 4 października 2006 r. i ta data musi zostać przyjęta za datę doręczenia postanowienia skoro pracownik organu nie zadbał o to aby zaznaczyć datę odbioru postanowień przez skarżących ( w aktach administracyjnych nie wpisano nigdzie tej daty) Skoro postanowienie będące przedmiotem skargi zostało doręczone 4 października 2006 r., a skarga została nadana listem poleconym w dniu 3 listopada 2006 r ( koperta k- 9 akt), termin do złożenia skargi został zachowany i brak jest podstaw do odrzucenia skargi, jak o to wnosił pełnomocnik organu. Przechodząc do oceny zasadności skargi Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie czy odwołanie K. i T. S. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], zostało wniesione w przewidzianym terminie. Rozpoznając przedmiotową sprawę, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 cyt. ustawy). Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 129 ust. 2 w/w ustawy należy liczyć z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 57 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. § 1 tegoż przepisu, który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w niniejszej sprawie doręczenie skarżącemu odwołania), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, iż z akt sprawy wynika, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. została doręczona skarżącym w dniu 18 kwietnia 2006 roku. Data ta nie jest kwestionowana – potwierdził ją pełnomocnik skarżących podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Zatem od 19 kwietnia 2006 roku rozpoczął bieg 14 dniowy termin do wniesienia odwołania. Upłynął on w dniu 2 maja 2006 roku (wtorek). W sprawie jest niesporne, iż K. i T. S. wnieśli odwołanie w dniu 4 maja 2006 roku, a zatem po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Należy przy tym zauważyć, iż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bez znaczenia są wskazywane przez skarżących przyczyny, z powodu których złożyli odwołanie po terminie (przekonanie skarżących o tym, że dzień 2 maja będzie w urzędach dniem wolnym od pracy). Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Innymi słowy stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (niepublikowany wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 roku, SA/Gd 1482/96). Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (wyrok NSA z dnia 27 listopada 1996 roku, SA/Łd 2665/95, BS 1997, nr 5, poz. 32). Wojewoda [...] wydał więc prawidłowe rozstrzygnięcie. Okoliczności podnoszone przez skarżących mogłyby ewentualnie mieć znaczenie w toku postępowania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jednakże zarówno w trakcie postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony. Nie można przy tym podzielić zarzutu skarżących, że zostali oni pozbawieni możliwości wypowiedzenia się co do okoliczności, które stały się dla organu podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia. Zauważyć bowiem wypada, iż organ odwoławczy - pismem z dnia 3 lipca 2006 roku – zawiadomił skarżących o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Samo przekonanie skarżących, że zawiadomienie sugerowało, iż sprawa będzie rozpatrywana merytorycznie pozostaje bez znaczenia z uwagi na fakt, że – jak już wskazano - w razie stwierdzenia przez organ uchybienia terminu do wniesienia odwołania, organ zobligowany był z uwagi na brzmienie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego ("Organ odwoławczy stwierdza...") wydać postanowienie o uchybieniu terminu. Postanowienie takie powinno być wydane niezależnie od tego na jakim etapie postępowania administracyjnego organ powziął wiadomość o uchybieniu terminu. W świetle powyższego uznać należy, iż nie doszło do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów przywołanych w skardze. W ocenie Sądu postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.