IV SA/Gl 1420/06

Dnia 8 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym; Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia i tytułu naukowego – skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich postanawia: odrzucić skargę Ł. S. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] roku Nr [...] utrzymującą w mocy orzeczenie Kierownika Studiów Doktoranckich z dnia [...] roku w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich z powodu nie wykazywania dostatecznych postępów w pracy naukowej, tzn. nie otwarcia przewodu doktorskiego do końca III roku studiów. Skarga opłacona została znakami opłaty sądowej w wysokości [...] złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty przewidziany jest wyjątek w treści art. 221 p.p.s.a, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z akt administracyjnych oraz z wiadomości powziętych z urzędu wynika, że skarżący wykonuje zawód adwokata. Wysokość wpisu w niniejszej sprawie określona została w oparciu o przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 2003, Nr 221, poz. 2193) i wynosi [...] złotych. Opłata ta ma charakter wpisu stałego. Jak wskazano wyżej art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że skarżący wnosząc skargę nie oznaczył, że wykonuje zawód adwokata. Skarżący świadczy na rynku usługi jako adwokat, a zatem działa jako podmiot fachowy, od którego można wymagać profesjonalizmu (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05-OTK-2006/3/27). Wykonywanie tych usług obejmuje ich najwyższą staranność w stosunku do osób trzecich i nie można przyjąć, że nie obejmuje ona takiego poziomu usług we własnej sprawie. Zatem obowiązek uiszczenia wpisu bez wezwania ze strony sądu stosownie do wymogu wynikającego z art. 220 § 1 p.p.s.a. ciąży również na adwokatach i radcach prawnych będących stroną postępowania, którzy składają skargę we własnej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2005 roku, III CZ 2/05, Biuletyn SN 2005/6/12). Zauważyć należy, że konstrukcja art. 221 p.p.s.a nie daje podstaw, by wyłączyć jego zastosowanie wobec adwokata działającego we własnej sprawie. Zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy sądy lub na rachunek bankowy sądu. Tak więc, nawet pomijając wysokość należnego wpisu, uiszczenie przez skarżącego opłaty znakami opłaty sądowej było bezskuteczne (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 20004 r., sygn. akt FZ 28/04, ONSA i WSA 2004/1/4). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 221 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.