I SA/Go 704/06

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2007-04-24

Skład orzekający: Krystyna Skowrońska-Pastuszko, Jacek Niedzielski, Dariusz Skupień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym może być wydane na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego ponad 12 miesięcy przed datą licytacji?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym zostało wydane prawidłowo. Kluczowe przesłanki do wydania takiego postanowienia, określone w art. 112b § 1 PPSA, to ostateczne postanowienie o przybiciu oraz uiszczenie ceny nabycia. Zarzuty dotyczące nieaktualności operatu szacunkowego, podniesione przez skarżącą Spółkę, nie mogły być skutecznie podniesione na tym etapie postępowania, gdyż dotyczyły wcześniejszych czynności, które nie zostały zaskarżone do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca Spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego o przyznaniu własności nieruchomości małżonkom K. w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca zarzuciła, że sprzedaż nieruchomości odbyła się na podstawie nieaktualnego operatu szacunkowego, sporządzonego ponad 12 miesięcy przed licytacją. Organy egzekucyjne i odwoławcze uznały, że zarzuty te są bezzasadne, wskazując na prawidłowe przeprowadzenie postępowania i brak zaskarżenia wcześniejszych czynności.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Garbacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2007 sprawy ze skargi "W" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. "W" Spółka z o.o. z siedzibą , zwana w dalszej części Spółka "W" lub skarżąca Spółka , wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2006 r. , w którym wymieniony organ , działając m.in. na podstawie art. 112b § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2005 r. Nr 229 , poz. 1954 ze zm.) , cyt. dalej jako u.p.e.a. , utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2006 r. , Nr [...] w przedmiocie przyznania małżonkom E. i P.K. własności nieruchomości (KW [...]). Zaskarżone postanowienie było orzeczeniem kończącym postępowanie egzekucyjne prowadzone m.in. na wniosek Prezydenta Miasta jako wierzyciela , który do organy egzekucyjnego skierował tytuły wykonawcze celem wyegzekwowania ciążącej na skarżącej Spółce zaległości w podatku od nieruchomości. W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ przystąpił do egzekucji nieruchomości , podejmując kolejne czynności przepisane dla tego rodzaju egzekucji . Dla nieruchomości objętej egzekucją sporządzony został opis i oszacowanie , a w dniu 15 listopada 2005 r. odbyła się licytacja . W tym samym też dniu zostało wydane postanowienie o przybiciu , Nr [...] , wydane na rzecz licytanta , który się zgłosił (jeden) , a mianowicie małżonków E. i P.K. , którzy wyrazili wolę zakupu nieruchomości za cenę wywoławczą. Wyżej wymienione postanowienie o przybiciu doręczono : w dniu 16 listopada 2005 r. nabywcom oraz w dniu 21 listopada 2005 r. skarżącej Spółce jako zobowiązanej . Pismem z dnia 8 grudnia 2005 r. , na podstawie art. 112 § 1 u.p.e.a. wezwano nabywców do uiszczenia , w terminie 14 dni, ceny nabycia nieruchomości (cena wywołania pomniejszona o wpłacone wadium). Na to wezwanie w dniu 21 grudnia 2005 r. nastąpiło złożenie odpowiedniej kwoty do depozytu organu egzekucyjnego. W związku z powyższym w dniu 5 stycznia 2006 r. organ egzekucyjny wydał postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości nabywcom , to jest małżonkom E. i P.K.. Pełnomocnik skarżącej Spółki J.C. złożył zażalenie na powyższe postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości , wnosząc o jego uchylenie , bowiem sprzedaż objętej egzekucją nieruchomości dokonana została na podstawie nieaktualnego operatu szacunkowego. W uzasadnieniu pełnomocnik twierdził , iż przeprowadzona licytacja nie może być skuteczna , ponieważ operat szacunkowy , stanowiący o wartości nieruchomości sporządzony został przez biegłego w lutym 2004 r. Natomiast z treści art. 156 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika , że operat szacunkowy może być wykorzystany do celu , dla którego został sporządzony , przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia. Powołany przepis jest oczywisty , a przeprowadzenie licytacji na podstawie nieaktualnego operatu szacunkowego spowodowało , że "organ państwa niekorzystnie dla skarżącej Spółki rozporządził jej majątkiem". Dyrektor Izby Skarbowej nie uznał zarzutów zażalenia za słuszne i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w przedmiocie przyznania własności nieruchomości. Jak organ podkreślał w uzasadnieniu , w świetle art. 112b § 1 u.p.e.a. łączne spełnienie ustanowionych w tym przepisie przesłanek w postaci ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uiszczenia ceny nabycia (albo uregulowania całej ceny nabycia) obliguje organ egzekucyjny do wydania postanowienia o przyznaniu własności. W tej sytuacji , zdaniem organu , w zażaleniu na takie postanowienie zobowiązany nie może już kwestionować czynności organu egzekucyjnego , które nie dotyczą okoliczności stanowiących podstawę przyznania własności. W postępowaniu egzekucyjnym ustawodawca przewidział szereg środków ochrony prawnej , których inicjowanie z jednej strony dopuszczalne jest do wyznaczonego momentu , a z drugiej strony ostateczne rozstrzygnięcie wniesionego środka prawnego warunkuje możliwość podjęcia kolejnych czynności egzekucyjnych. Za przykład podano przybicie , które stosownie do art. 111m § 3 u.p.e.a. może być udzielone wyłącznie wówczas , gdy skargi i zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego zostały już ostatecznie rozstrzygnięte. Organ odwoławczy przyjął , że okoliczności powołane przez pełnomocnika Spółki pozostają bez wpływu na sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wskazał przy tym, że zobowiązana kwestionowała aktualność wartości nieruchomości w trybie zarzutów na opis i oszacowanie nieruchomości a kończące to postępowanie postanowienie z dnia [...] lipca 2005 r. nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Ustosunkowując się do zawartej w zażaleniu argumentacji dotyczącej art. 156 (ust. 3) ustawy o gospodarce nieruchomościami , organ zaprezentował stanowisko , iż wadliwa jest interpretacja przyjęta przez stronę składającą zażalenie. Wskazał , że i na gruncie tego przepisu (ust.4) możliwe jest wykorzystywanie operatu szacunkowego po okresie 12 miesięcy , a mianowicie po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego . Niemniej szczególny akcent organ II instancji położył na to , że w myśl art. 156 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami , przepisy ust. 3 i 4 tego artykułu nie naruszają uregulowań wynikających z przepisów odrębnych . W tej natomiast materii zasadnicze znaczenie ma przepis art. 110u § 2 u.p.e.a. według którego , jeżeli w stanie nieruchomości , w okresie między sporządzeniem opisu i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji zajdą istotne zmiany , organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie. Według organu wobec takiej regulacji brak jest podstaw do uznania, iż ważność operatu szacunkowego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynosi maksymalnie 12 miesięcy. Dodatkowo swoją argumentację organ wsparł przywołaniem art. 111k § 2 u.p.e.a. , który przewiduje w przypadku ponownego wszczęcia egzekucji przed upływem 3 lat od trzeciej licytacji , dokonanie nowego opisu i oszacowania nieruchomości tylko na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego. W końcu organ zwrócił uwagę , że to nie oszacowanie dokonane przez rzeczoznawcę stanowi podstawę sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości. Do organu egzekucyjnego należy bowiem dokonanie opisu i oszacowanie wartości zajętej nieruchomości ( art. 110m § 1 u.p.e.a.) , do czego wykorzystywany jest operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego , stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak wskazał też organ odwoławczy stanowisko organu egzekucyjnego co do aktualności oszacowania wartości nieruchomości , utrzymane w mocy w wyniku rozpatrzenia zażalenia na stosowne postanowienie organu I instancji w przedmiocie zarzutów na opis i oszacowanie , nie zostało poddane kontroli sądowej, a ponadto zobowiązana nie skorzystała m.in. z prawa wniesienia skargi na czynności organu egzekucyjnego związane z obwieszczeniem o licytacji oraz z możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego o przybiciu. W skardze wniesionej na powyższe postanowienie w przedmiocie przyznania własności nieruchomości skarżąca Spółka wnosiła o uchylenie , jako niezgodnych z prawem , zarówno tego postanowienia , jak i poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2006 r. Argumentacja skarżącej zasadzała się natomiast na wskazywaniu popełnionych , jej zdaniem , uchybień w całym postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym przedmiotowej nieruchomości. I tak według skarżącej " nie jest prawdą , że (...) otrzymała w dniu 16 lipca 2003 r. zawiadomienie o zajęciu nieruchomości ". Skarżąca nie zgadza się również ze stanowiskiem "organów podatkowych" co do oszacowania wartości nieruchomości ,czemu wyraz dano w zarzutach do opisu i oszacowania, a podjętego w tej mierze rozstrzygnięcia organu II instancji Spółka nie mogła zaskarżyć , bowiem nie zostało ono jej doręczone. Z doręczeniem zastępczym w dniu 21 lipca 2005 r. , dokonany w trybie art. 44 § 1 k.p.a. , zdaniem skarżącej Spółki też nie można się zgodzić , ponieważ "nigdy organy skarbowe nie podjęły próby prawidłowego doręczenia tego pisma". W związku z powyższym twierdzeniem znaczną część skargi stanowi argumentacja odnosząca się do instytucji doręczenia zastępczego , uregulowanej w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego. Według skarżącej Spółki w tym stanie rzeczy , przed przyznaniem prawa własności nieruchomości , "organy skarbowe winny dokonać reformacji przeprowadzonego postępowania poprzez sporządzenie nowego operatu szacunkowego , określającego aktualną na dzień przeprowadzenia licytacji wartość nieruchomości , bowiem w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem jej wartości , a wyznaczonym terminem licytacji , zaszły istotne zmiany". W odniesieniu do powołanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 110u § 2 u.p.e.a. Spółka "W" twierdziła , że nie ma on zastosowania "bowiem już na etapie sporządzenia operatu szacunkowego w dniu 12 lutego 2004 r. przyjęte w nim wartości nie odpowiadały faktycznej wartości rynkowej nieruchomości(...)" Jak twierdziła skarżąca również art. 111k § 2 u.p.e.a. nie ma w sprawie zastosowania , bowiem nie odnosi się on do sytuacji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości , a zatem zastosować należy terminy wynikające z art. 156 § 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie , z argumentacją jak w zaskarżonym postanowieniu. Stanowisko w sprawie zajął uczestnik postępowania - wierzyciel ( miasto, reprezentowane przez Prezydenta Miasta ), który wystawił tytuły wykonawcze obejmujące zaległości w podatku od nieruchomości i przyłączył się do egzekucji prowadzonej przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego . Ten uczestnik postępowania w piśmie procesowym z dnia 13 grudnia 2006 r. w pełni podzielił argumenty organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego aktu , popierając w szczególności ustalenia co do skuteczności doręczenia zastępczego. Swoje stanowisko w sprawie przedstawili też Sądowi inni uczestnicy postępowania - nabywcy nieruchomości w drodze licytacji , małżonkowie P. i E.K.. W piśmie procesowym z dnia 18 kwietnia 2007 r. zgłosili wniosek o oddalenie skargi a w uzasadnieniu podkreślali, iż zostały spełnione wszelkie przesłanki przewidziane w art. 112b § 1 u.p.e.a. do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości. Zdaniem tych uczestników postępowania w skardze Spółka "W" usiłuje "wrócić" do znacznie wcześniejszego etapu egzekucji , to jest opisu i oszacowania nieruchomości - zarzuty skargi dotyczą w istocie tej czynności organu egzekucyjnego. Według nich jest to niedopuszczalne. Skarżąca Spółka nie kwestionowała następujących po opisie i oszacowaniu etapów egzekucji , w tym w szczególności nie wniosła skargi na obwieszczenie o licytacji a także zażalenia na postanowienie o przybiciu. Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2007 r. prokurent reprezentująca skarżącą Spółkę podniosła jeszcze i tę okoliczność dotyczącą spornej nieruchomości , że wobec niezakończenia niniejszej sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie było żadnych podstaw do wpisania E. i P.K. jako właścicieli do księgi wieczystej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje . Skarga nie zasługuje na uwzględnienie . Zarzuty w niej sformułowane w istocie nie odnoszą się do zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2006 r. Przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia było przyznanie własności nieruchomości. Organ egzekucyjny tą drogą zakończył egzekucję z nieruchomości , uprzednio wykonując , w przewidzianej przepisami kolejności , czynności , od wykonania których prawodawca uzależnia skuteczne przeprowadzenie tego rodzaju egzekucji. Zarówno organ I instancji , jak i organ odwoławczy na tym końcowym etapie postępowania , w swoich rozstrzygnięciach , powołali się na przepisy art. 112b u.p.e.a. Zgodnie z §1 tych przepisów jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba , o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia , organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności. Z treści przytoczonego przepisu wynika , że merytorycznymi przesłankami , które muszą wystąpić łącznie , by doszło do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości są wyłącznie : wydanie ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uregulowanie całej ceny nabycia. Spełnienie tych przesłanek w niniejszej sprawie w żadnym momencie nie zostało przez skarżącą Spółkę poddane w wątpliwość . Postanowienie o przybiciu z dnia 15 listopada 2005 r. , ogłoszone ustnie w dniu licytacji , na której obecna była również prokurent skarżącej Spółki , doręczono wierzycielowi , dłużnikowi oraz licytantowi . Żaden z tych podmiotów nie złożył zażalenia na to postanowienie , zatem bezskuteczny upływ terminu do złożenia zażalenia spowodował ten skutek , że stało się ono ostateczne w administracyjnym toku postępowania. Skarżącej Spółce doręczono przedmiotowe postanowienie później niż nabywcom i przyjmując tę datę doręczenia przyjąć należało , że od dnia 29 listopada 2005 r. stało się ono ostateczne. Niesporne jest również , że w dniu 21 grudnia 2005 r. nastąpiło złożenie do depozytu organu egzekucyjnego kwoty stanowiącej całą cenę nabycia (z uwzględnieniem wcześniej wpłaconego wadium) . Prawidłowo zatem organ egzekucyjny ocenił , że na dzień wydawania (5 stycznia 2006 r.) postanowienia o przyznaniu własności nie istniały przeciwko takiemu działaniu przeszkody prawne w świetle art. 112b § 1 u.p.e.a. Omawiany przepis wyznaczył przy tym granice rozpatrywanej sprawy i Sąd zgadza się ze stanowiskiem prezentowanym przez organ oraz uczestników postępowania , że prowadzenie egzekucji to proces , na którego poszczególnych etapach zagwarantowane zostały odpowiednie środki ochrony prawnej . Nie może zatem być tak , że strona najbardziej efektywnie będzie bronić swoich interesów dopiero na ostatnim etapie określonego postępowania i przy okazji zaskarżenia konkretnego rozstrzygnięcia kwestionować poprzednie czynności . Tym bardziej nie jest to zasadne , gdy mamy do czynienia z taką sytuacją , jak w niniejszej sprawie - skarżąca Spółka nie nawiązuje nawet do czynności bezpośrednio poprzedzających wydanie zaskarżonego postanowienia (np. przybicia) , a "sięga" do wiele wcześniejszego etapu dotyczącego opisu i oszacowania nieruchomości. Czyni to obecnie (czego nie robiła przy następującej bezpośrednio po opisie i oszacowaniu kolejnej czynności postępowania egzekucyjnego) , kwestionując nastąpienie skutku w postaci doręczenia zastępczego i zgłaszając jednocześnie merytoryczne uwagi co do samego opisu i oszacowania , mimo że ta czynność tak naprawdę została ostatecznie rozstrzygnięta . Najpierw bowiem Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego rozpatrzył zarzuty skarżącej na opis i oszacowanie nieruchomości , a w wyniku zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w tym przedmiocie. Wobec niewniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego omawiane postanowienie ma też walor prawomocności. Powyższe uwagi mają jednak poboczny charakter wobec uznania przez Sąd , że granice niniejszej sprawy wyznacza kwestia przyznania własności nieruchomości , a w tym zakresie Sąd rozpoznając skargę nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego , to jest art. 112b § 1 u.p.e.a. , które miało wpływ na wynik sprawy . Nie stwierdził też naruszenia przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy . Mając powyższe na względzie , na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , Sąd orzekł zatem jak w sentencji. ( - ) Dariusz Skupień ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Jacek Niedzielski

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło