VII SA/Wa 2273/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. i B. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie realizacji zadaszenia balkonu. skargę oddala. VII SA/Wa 2273/06 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.), po rozpatrzeniu sprawy budowy dodatkowej konstrukcji zadaszenia balkonu w budynku mieszkalnym stanowiącym własność B. i J. B., nakazał inwestorowi J. B. wykonanie czynności mających na celu doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z przepisami. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestor J. B. prowadził roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę, polegające na realizacji dodatkowego zadaszenia balkonu w formie przedłużenia istniejącej połaci dachowej. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. roboty zostały wstrzymane i następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nakazano inwestorowi wykonanie dokumentacji dotyczącej wykonanych robót. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2004r., jednakże inwestor przedłożył wymagana wówczas dokumentację. W wyniku odwołania S. i T. C., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone odrębnie w przedmiocie realizacji zadaszenia balkonu budynku mieszkalnego położonego w K. S. Gm. W. Organ odwoławczy podkreślił, iż nie neguje możliwości doprowadzenia zadaszenia do stanu zgodnego z przepisami, jednakże w toku postępowania zostało ustalone, iż cały budynek mieszkalny Skarżących został wybudowany z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, zaś obiekt nie został zgłoszony do użytkowania. W ocenie organu II instancji zachodzi uzasadniona konieczność łącznego rozpatrzenia sprawy wykonanego zadaszenia oraz całego budynku. Wprawdzie roboty budowlane przy realizacji zadaszenia oraz budowę budynku dzieli znaczna różnica czasowa, jednakże zadaszenie stanowi integralną cześć budynku mieszkalnego i rozpatrywanie jego zgodności z przepisami w oderwaniu od zbadania legalności całego budynku nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyli J. i B. B.. Wnieśli m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Strona skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu wyrażonym w uzasadnieniu decyzji, iż uzasadnionym jest łączne rozpatrzenie sprawy wykonania zadaszenia i budynku. Proponowane bowiem połączenie dwóch postępowań w jedno byłoby szkodliwe dla strony skarżącej, ponieważ toczyłoby się na podstawie art. 51 Prawa budowlanego z 1994r. Skarżący użytkują budynek od 30 lat dlatego też zbadanie legalności budynku winno odbyć się według przepisów z 1974r. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Ż. toczy się postępowanie legalizacyjne dotyczące całego budynku stanowiącego własność B. i J. B., czego wyrazem jest znajdujące się w aktach sprawy postanowienie z dnia [...] października 2005r. nr [...] wydane na podstawie art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn.zm.). Z wyjaśnień skarżącego na rozprawie wynikało, iż postępowanie , które zostało zainicjowane ww. postanowieniem nadal jest prowadzone, zaś obowiązki wynikające z tego postanowienia zostały wykonane. Prawidłowo zatem organy nadzoru budowlanego zastosowały art. 105 k.p.a. Budynek mieszkalny jako obiekt budowlany stanowi całość. Nie jest możliwe i prawnie uzasadnione prowadzenie postępowania w stosunku do wybranych fragmentów obiektu w sytuacji, gdy legalizacji winien podlegać cały budynek. Skoro zaś toczy się już postępowanie administracyjne obejmujące budynek Skarżących to niewątpliwie bezprzedmiotowym było prowadzenie postępowania ograniczającego się tylko do jego części. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę oddalił.