II FZ 327/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1452/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wysokości wpisu w sprawie ze skargi C. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie II FZ 327/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1452/06, wydanym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie C. J. na zarządzenie w przedmiocie wysokości wpisu od zażalenia złożonego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 30 maja 2006 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego zarządzenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. W treści zażalenia strona podała tylko, że skarży zarządzenie z dnia 29 stycznia 2009 r. wydane w sprawie I SA/Kr 1452/06. Tego dnia wydano jednak w tej sprawie dwa zarządzenia. Jedno zawierało wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 20 października 2008 r. na postanowienie z dnia 24 września 2008 r., a drugie wzywało do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 4 grudnia 2008 r. na postanowienie z dnia 24 listopada 2008 r. Wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia doręczono w dniu 20 marca 2009 r. W odpowiedzi skarżąca w piśmie z dnia 26 marca 2009 r. wyjaśniła, że "Jest to zażalenie odpowiednie.". Zażalenie zgodnie z treścią art. 194 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 46, art. 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz zawierać wskazanie zaskarżonego aktu i wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie. Te same zasady, które dotyczą zażaleń na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, mają odpowiednie zastosowanie do zarządzeń przewodniczącego (art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W omawianej sprawie zażalenie skarżącej co do wysokości wpisu nie spełniało powyższego wymogu, nie wynikało bowiem z jego treści, które konkretnie zarządzenie zostało zaskarżone. Pomimo wezwania strona nie wskazała, czy skarży oba zarządzenia, czy też jedno, a jeżeli tak, to które. W zażaleniu na opisane postanowienie C. J. wniosła o jego uchylenie i wydanie postanowienia zgodnie z obowiązującym prawem. W uzasadnieniu wskazała, że: "Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22.05.2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1452/06 wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym rażąco naruszające podstawowe prawa człowieka.". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje: Zażalenie C. J. nie miało uzasadnionych podstaw. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia z 5 lutego 2009 r. z pouczeniem, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym 7dniowym terminie spowoduje odrzucenie tego zażalenia. Skarżąca nie uczyniła wezwaniu zadość. Artykuł 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jednoznacznie, że "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę (...), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie". Przepis, zgodnie z art. 197 § 2 ustawy, ma zastosowanie również do zażaleń. Jego redakcja jednoznacznie wskazuje na obowiązek sądu odrzucenia skargi (odpowiednio zażalenia), którego braków strona w zakreślonym terminie nie uzupełniła. C. J. nie zastosowała się do prostego i jasnego w treści wezwania Sądu, mimo zamieszczonego w nim pouczenia o konsekwencjach takiego zachowania. Kwestionowane postanowienie odpowiadało dyspozycji wskazanego przepisu. Jakie konkretnie prawo krajowe i wspólnotowe kwestionowane zażaleniem postanowienie WSA w Krakowie naruszało, autorka zażalenia nie wyjaśniła. Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.