III SA/Gl 772/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż,, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania J. H. nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zadłużenie Spółki z o.o. "A" w podatku od towarów i usług za miesiące : [...] 2000 r. oraz od [...] do [...] 2001 r. w kwocie łącznej [...] zł. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 217 oraz art. 162 § 1 i art. 163 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację prawną. W ramach tych wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności podatkowej J. H., jako byłego członka Zarządu Spółki z o.o. "A" za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług. Postanowienie to, nie zostało podjęte w terminie przez adresata mimo, iż było awizowane przez Urząd Pocztowy w dniach [...] i [...] r. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] orzekająca odpowiedzialność podatkową skarżącego za zadłużenie Spółki z o.o. "A" w podatku od towarów i usług również została zwrócona przez Urząd Pocztowy z adnotacją, iż nie została podjęta w terminie mimo dwukrotnego jej awizowania w dniach [...] i [...] r. W dniu [...] r. J. H. złożył do Urzędu Skarbowego w T. odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, uzupełnione pismem z dnia [...] r. W uzasadnieniu podniósł, że zawiadomienia o przesyłkach poleconych pozostawiane były w drzwiach mieszkania i często skarżący otrzymywał zawiadomienia dotyczące innych osób. Stąd wysnuł wniosek, że jego zawiadomienia mogły być pozostawione u innych lokatorów, w tym zawiadomienie o wszczęciu postępowania i decyzja o przeniesieniu odpowiedzialności na osobę trzecia. Przyznał, że otrzymywał pisma z urzędu skarbowego dotyczące Spółki "A" sp. z o.o., adresowane na jego nazwisko i kierowane na jego adres zamieszkania, odpowiadał na nie ale przypuszczał, że wiąże się to z jego dawną funkcją w Spółce. Zaakcentował, że o wydaniu decyzji orzekającej o jego odpowiedzialności podatkowej za zaległości Spółki z o.o. A" dowiedział się po raz pierwszy za pośrednictwem adwokata, który kopię tej decyzji doręczył mu w dniu [...] r. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podniósł, że skarżący nie dowiódł braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, przekraczając termin o okres ponad półtora roku. Zdaniem organu z przebiegu postępowania podatkowego i egzekucyjnego, wynika, że J. H. podejmując w dniach [...] i [...] r. przesyłki w postaci adresowanych do niego upomnień i w dniu [...] r. odpisy tytułów wykonawczych wystawionych imiennie, już wówczas powziął wiadomość o przypisaniu mu odpowiedzialności podatkowej za zadłużenie podatkowe Spółki z o.o. "A". Ponadto prowadził wcześniej z Urzędem Skarbowym w T. polemikę na temat bezzasadności wszczęcia wobec niego postępowania egzekucyjnego. Zwrócił się do Urzędu Skarbowego z pismem z dnia [...] r. o anulowanie tytułów wykonawczych i odblokowanie konta bankowego. Otrzymał pisma z organu w dniach [...] r. [...] r. wyjaśniające mu przebieg postępowania egzekucyjnego. Na zakończenie organ odwoławczy wskazał, że brakiem winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie jest nieznajomość prawa, ani też wybranie innej drogi obrony interesu prawnego poprzez oczekiwanie na poradę prawną adwokata. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. H. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz zarzucił organowi odwoławczemu uchybienie przepisów nakazujących informowanie strony postępowania o zagwarantowanych jej ustawowo uprawnieniach. W uzasadnieniu wskazał, że odbierał wiele decyzji i pism z Urzędu Skarbowego, ale nie znał instytucji prawnej pozwalającej na nałożenie na niego odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania Spółki z o.o. "A", w której pełnił funkcję członka Zarządu. Wskazał, że był przeświadczony, iż tytuły wykonawcze, które mu doręczono dotyczą Spółki z o.o. "A". Nie był informowany o toczącym się wobec niego postępowaniu podatkowym podczas licznych wizyt w Urzędzie Skarbowym w T., co świadczy, że nie brał czynnego udziału w postępowaniu podatkowym bez jakiejkolwiek winy z jego strony. Zdaniem skarżącego okoliczność ta oprócz uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania stanowi również podstawę faktyczną do wznowienia postępowania podatkowego w sprawie. Na zakończenie dodał, że zobowiązanie podatkowe Spółki, za które uczyniono go odpowiedzialnym jest niezasadne, zaś z uwagi na fakt, iż od 2003 r. nie jest już członkiem Zarządu Spółki z o.o. "A" nie może podjąć skutecznych działań w celu zmniejszenia lub anulowania tych zobowiązań. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga nie okazała się zasadna. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa: "W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy". Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że: "Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin". Literalne brzmienie tego przepisu wskazuje, że możliwość przywrócenia terminu nastąpi w sytuacji, gdy zainteresowany, po pierwsze uprawdopodobni, że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, po drugie wniosek o jego przywrócenie złoży w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, po trzecie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopełni czynności, dla której termin był wyznaczony. Dokonując oceny, czy strona dopuściła się uchybienia bez swojej winy, organ podatkowy zobligowany jest, w pierwszej kolejności, wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę, według obiektywnych mierników staranności. Następnie, obowiązkiem organu jest precyzyjne określenie daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz ustalenie, czy podanie o przywrócenie terminu zostało złożone w terminie 7 dni od tej daty. Odnosząc te rozważania do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że organy prawidłowo oceniły, iż strona w sposób przekonywujący nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że twierdzenia strony o braku informacji o wszczętym wobec niej postępowaniu podatkowym zakończonym wydaniem decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zadłużenie Spółki z o.o. "A" w podatku od towarów i usług - nie zostały należycie uprawdopodobnione. Z akt administracyjnych wynika, że strona była trzykrotnie zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Miało to miejsce postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie odpowiedzialności podatkowej J. H., jako byłego członka Zarządu Spółki z o.o. "A" za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług, które nie zostało podjęte w terminie przez adresata mimo, iż było awizowane przez Urząd Pocztowy dwukrotnie w dniach [...] i [...] r. Następnie postanowieniem z dnia [...] r. dwukrotnie awizowanym w dniach [...] i [...] r. wyznaczono stronie w myśl art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Tego postanowienia strona również nie odebrała. W końcu decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] orzeczono o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zadłużenie Spółki z o.o. "A" w podatku od towarów i usług, która również została zwrócona przez Urząd Pocztowy z adnotacją, iż nie została podjęta w terminie mimo dwukrotnego jej awizowania w dniach [...] i [...] r. W tym stanie rzeczy, jak słusznie zauważył organ podatkowy, nie są przekonywujące argumenty skarżącego, że żadna z trzech przesyłek dwukrotnie awizowanych nie dotarła do skarżącego. Sąd uznał, iż doręczenie decyzji w rozpoznawanej sprawie jest skuteczne i nastąpiło zgodnie z treścią art. 150 ustawa Ordynacja podatkowa. Sąd podzielił też stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2003 r. sygn. akt III SA 1282/01, niepubl.), że subiektywne przekonanie wnioskodawcy, iż nie był stroną postępowania zakończonego doręczeniem mu wymiarowej decyzji, nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Następnie należy wskazać, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji orzekającej o odpowiedzialności osoby trzeciej znacznie wcześniej niż [...] r., kiedy to według oświadczenia skarżącego decyzję tę doręczył mu pełnomocnik. Świadczy o tym chociażby pismo skarżącego z dnia [...] r., z którego wynika, iż skarżący w dniu [...] r. odebrał zawiadomienie o zajęciu swojego konta bankowego na skutek wystawienia tytułów wykonawczych nr [...] oraz nr [...]. Z kolei z pisma skarżącego z [...] r. wynika, że zapoznał się z treścią tytułów wykonawczych, wiedział też, że dotyczą one odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania Spółki i że jest osobą odpowiedzialną za te zobowiązania. Należy też zauważyć, że Naczelnik Urzędu Skarbowego odpowiadał na pisma skarżącego, informując o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym. Pisma te zostały odebrane przez skarżącego w dniach [...] i [...] r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (jak wynika ze stempla pocztowego) skarżący złożył [...] r. Wynika stąd, że złożenie wniosku nie nastąpiło w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Konstatacji tej nie może zmienić fakt, iż skarżący powołuje się na fakt, iż dowiedział się w dniu [...] r. od pełnomocnika o treści decyzji, albowiem nieznajomość prawa, konieczność zasięgnięcia fachowej opinii nie mogą chronić strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Z tych zatem powodów, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.