III SA/Kr 428/06
WyrokWSA w Krakowie2007-04-18
Skład orzekający: Halina Jakubiec, Elżbieta Kremer, Piotr Lechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu ewidencyjnego dotycząca zmiany granic i powierzchni działki może zostać wydana bez zapewnienia czynnego udziału wszystkich stron postępowania, w szczególności właścicieli sąsiednich nieruchomości, oraz czy organ prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy w sytuacji braku jednoznacznych znaków granicznych?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kluczowe naruszenia dotyczyły braku zapewnienia czynnego udziału wszystkim stronom postępowania (właścicielom sąsiednich działek) oraz niewyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego, co uniemożliwiło weryfikację prawidłowości ustaleń organów.Stan faktyczny
Skarżący J. i W. B. domagali się zmiany w ewidencji gruntów poprzez poprawienie powierzchni i granic działki nr 1, twierdząc, że droga dojazdowa, której są współwłaścicielami, została błędnie włączona w całości do sąsiedniej działki nr 2. Organy administracji (Starosta i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego) odmówiły wprowadzenia zmian, uznając, że różnice powierzchniowe są dopuszczalne i wynikają z technik sporządzania map, a granica w terenie nie jest jednoznacznie określona znakami granicznymi. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając nieprawidłowe zebranie dowodów i brak udziału stron.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty, zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi J. B. i W. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia 2 marca 2006r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] na rzecz skarżących J. B. i W. B. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [....] decyzją z dnia [...] marca 2006 r , znak [...], po rozpatrzeniu odwołania J. i W. B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2006 r znak [...] odmawiającą wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i i budynków obrębu [...] polegającej na wpisaniu do rejestru , że powierzchnia działki nr 1wynosi 1,85 ha oraz ustalenia z urzędu granic tej działki.
W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego wskazano przepisy art. 138§1 pkt 1 kpa , art. 7b ust.2 pkt2 , ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 00/100/1086 ze zm. ) oraz §10 i § 46 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. 01/38/454).
Uzasadniając decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
J. i W. B. będący współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków , m.in. jako działka nr 1 wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o dokonanie zmiany w ewidencji poprzez " poprawienie map i rejestru " należącej do nich działki z tym uzasadnieniem , że przebieg granicy na odcinku pomiędzy działką nr 1 a działką sąsiednią nr 2 na mapie ewidencyjnej w skali 1 : 2000 ich zdaniem jest niezgodny ze stanem faktycznym na gruncie , co wynika ze zmiany powierzchni tej działki z 1,85 ha wg stanu katastralnego do 1 ,74 ha w nowym stanie ewidencyjnym.
Podnoszono , że do działki tej należy połowa drogi dojazdowej , którą dołączono do sąsiedniej działki 2.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2005 r odmówił wprowadzenia żądanych zmian.
Rozpatrując odwołanie J. i W. małż. B., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 21 listopada 2005 r uchylił powyższą decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia , z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznym zakresie.
Rozpatrując sprawę po raz drugi Starosta [...] przeprowadził rozprawę administracyjną w dniu [...].12. 2005 r na gruncie z udziałem zainteresowanych stron. Podczas oględzin miejsca okazało się , że granica pomiędzy działkami wnioskodawców nr 1, 3 a działkami nr 4 i 2 nie jest określona w terenie jednoznacznie poprzez znaki graniczne. Stwierdzono , że na granicy działek nr 3 i nr 1 z działką nr 2 na odcinku o długości około 204 mb licząc od drogi gminnej nr 5 w kierunku wschodnim do załamania się granicy działki nr 1w kierunku południowym jest tylko jeden znak graniczny. Przedmiotowy odcinek granicy nie biegnie przez tym w linii prostej lecz naturalna krzywizną terenu. Także strony nie potrafiły jednoznacznie określić i wskazać przebiegu linii granicznej.
Wymaganych podstaw do wprowadzenia zmiany zdaniem organu nie dostarczyła także analiza dokumentacji znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz zebrane w sprawie materiały. Nie dały one podstaw do ustalenia , że dane ewidencyjne działki 1 są błędne.
Z tych względów po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] odmówił wprowadzenia żądanej przez wnioskodawców zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] polegającej na wpisaniu do rejestru , że powierzchnia działki nr 1wynosi 1, 85 ha oraz ustalenia z urzędu granic tej działki.
Odwołanie od tej decyzji złożyli wnioskodawcy. Odwołanie oparte było na zarzucie nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności
Jak uprzednio odwołujący podnieśli , że w ewidencji gruntów istnieje nadal błąd polegający na wykazywaniu niewłaściwej powierzchni działki nr 1 i granicy działek 1 i 3 z działką 2. Zdaniem odwołujących zakres i sposób badania istniejących niezgodności w terenie i dokumentacji nie wyszedł poza ramy w jakich dotychczas było prowadzone postępowanie. Podnieśli , że nie ponoszą winy za zaistniałe błędy i różnice , które są wynikiem tylko niestarannych pomiarów dokonywanych przez urzędników geodezyjnych.
W ocenie odwołujących elementarna sprawiedliwość wymaga aby organy administracji naprawiły te uchybienia.
Wskazując na to wnieśli o wydanie orzeczenia reformatoryjnego .
Podejmując decyzję utrzymującą w mocy zaskarżona decyzję , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie podzielił zarzutów odwołania.
Organ uznał , iż analiza kartometryczna mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2000 oraz mapy katastralnej w skali 1 : 2880 wskazuje , że granice nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 1 odpowiadają konfiguracji tej nieruchomości przedstawionej w katastrze jako parcele gruntowe. Różnice powierzchniowe działki , rzędu 0,11 ha , między katastrem a stanem ewidencyjnym z 1 , 85 ha do 1, 74 ha dają się wyjaśnić techniką sporządzenia map katastralnych wykonywanych w latach czterdziestych XIX wieku oraz map ewidencyjnych z lat siedemdziesiątych XX wieku . Czas opracowania map różni 130 lat . Odmienny był sposób wykonania map , obliczania i wyrównywania powierzchni .Mapy ewidencyjne powstały na podkładzie materiałów aerofotogrametrycznych poprzez uczytelnienie granic działek w terenie .Różnica powierzchni wynosi 5,9% i jest dopuszczalna w tego rodzaju analizach porównawczych .
Wskazując na to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] podniósł, że doprowadzenie do zgodności mapy ewidencyjnej w ramach aktualizacji operatu ewidencji gruntów może być wykonane pomiarem kontrolnym jedynie w przypadku oczywistej niezgodności granic i to pod warunkiem , że granica w terenie jest jednoznaczna - określona punktowo poprzez znaki graniczne na gruncie. Taki przypadek w rozpatrywanej sprawie jednak nie występuje albowiem na krzywej (łukowatej ) granicy w terenie nie ma znaków granicznych określających jednoznacznie jej przebieg.
W pozostałych przypadkach ustalenia granicy dokonuje się na żądanie stron , w odrębnym postępowaniu na wniosek stron i ich koszt. Z urzędu Starosta - jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( DZ.U. 01/38/454 ) - wprowadza tylko zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądów , aktów notarialnych ostatecznych decyzji administracyjnych , aktów normatywnych , opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego .Inne zmiany nie mogą być wprowadzone z urzędu a po przedstawieniu wymaganych opracowań geodezyjnych tylko na wniosek stron Te okoliczności zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przemawiały za utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję złożyli J. i W. małż. B. z wnioskiem o jej uchylenie wraz z decyzją organu l instancji.
Skarga oparta jest na powtórzeniu zawartego w odwołaniu zarzutu nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Skarżący wskazali, że są właścicielami działki nr 3 oraz działki nr 1. Podnieśli , że dokonując zmiany ewidencji gruntów organ administracyjny błędnie zapisał granice pomiędzy należącymi do skarżących działkami nr 4 , 6 , 1 a działką ich sąsiada nr 2. Stan przedstawiony na mapie ewidencyjnej jest niezgodny ze stanem faktycznym i poprzednią mapą ewidencyjną. Podali , że między działkami skarżących a działką sąsiada 2 przebiega droga dojazdowa , której w części właścicielem są skarżący a w części ich sąsiad . Na nowej mapie ewidencyjnej organ administracyjny błędnie jednak oznaczył , że droga dojazdowa stanowi integralną część działki sąsiada nr 2. Błąd powstał także w zapisie powierzchni działki nr 1. Obecna działka nr 1 składa się z drogi dojazdowej o powierzchni około 0,035 ha ( dawne parcele 7 i 8 ) , gruntu ornego O, 84 ha ( parcele 9 i 10 ) oraz lasu 0.98 ha ( parcele 11 i 12 ) .
Część leśna działki nr 1w nowej ewidencji została zmniejszona o 0,11 ha lasu i ma wg. ewid. O, 87 ha.
Zdaniem skarżących błąd w powierzchni według nowej ewidencji wynosi ponad 11,3% , a nie jak to przedstawił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego 5, 9 % .
Odnosząc się do postępowania przed organami administracji skarżący podnieśli , że ich zdaniem elementy rozgraniczające działek zachowały się w dobrym stanie. Rozprawa administracyjna na gruncie nie dała zaś zadowalających efektów dlatego , że przeprowadzono ją w okresie zimowym i na całej powierzchni oględnej nieruchomości zalegał śnieg. Postępowanie dowodowe zdaniem skarżących zostało przeprowadzone pobieżnie bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Wskazując na to wszystko skarżący domagają się uchylenia decyzji organów obu instancji.
W dopowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie .
Podtrzymując stanowisko zaskarżonej decyzji podniósł , że wbrew twierdzeniom skarżących postępowanie nie zostało przeprowadzone pobieżnie lecz dokładnie.
Powtórzył , że przeprowadzona w jego ramach analiza kartometryczna mapy ewidencyjnej wykazała dopuszczalne różnice powierzchniowe , które dają się wyjaśnić techniką sporządzania map katastralnych wykonywanych w latach czterdziestych XIX wieku oraz map ewidencyjnych z lat siedemdziesiątych XX wieku a więc po upływie 130 lat. Odmienny był bowiem sposób wykonywania map , obliczania i wyrównania powierzchni.
Także dokonane oględziny miejsca pozwoliły na poczynienie stanowczych ustaleń co do tego , że granica pomiędzy działkami nr 1, 3 a działką nr 4 i 2 nie jest określona w terenie jednoznacznie poprzez znaki graniczne gdyż na granicy działki nr 3 i nr 1 z działką nr 2 na odcinku o długości około 204 mb od drogi gminnej nr 5 w kierunku wschodnim do załamania się granicy działki nr 1 w kierunku południowym znajduje się tylko jeden znak graniczny a sama granica nie biegnie w linii prostej lecz naturalna krzywizną terenu. W takiej sytuacji nie ma możliwości dokonania pomiaru kontrolnego nie oznakowanej granicy w trybie aktualizacji mapy ewidencyjnej.
Wskazując na to wyjaśnił , że okoliczność ta nie sprzeciwia się jednak ustaleniu przebiegu granicy tyle , że w trybie rozgraniczenia nieruchomości.
Z tych względów wysuwane przez skarżących zarzuty nie zasługują na uwzględnienie a skarga powinna ulec oddaleniu .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :
Skarga jest uzasadniona .
Sądy administracyjne w myśl przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 z poźn,.zm. ) - dalej ustawa p.p.s.a - sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , póz. 1269 ) stanowi , ze powyższa kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej .Sprawując tę kontrolę , Sąd stosownie do art.134§ 1 ustawy p.p.s.a - rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana według powyższych zasad kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji prowadzi do wyżej wskazanego wniosku , że skarga jest uzasadniona , aczkolwiek częściowo z innych względów niż przytoczone na jej poparcie.
Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stanowi, że Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi : ... lit .b naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania , It. c inne ( niż w pkt 6 ) naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Obie te przesłanki uchylenia decyzji zachodzą w sprawie.
Zaskarżona decyzja zapadła w tzw. postępowaniu ewidencyjnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( obecnie t.j. Dz.U. z 2005 r Nr 240 , póz. 2027 z późn.zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2002 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , póz. 454) zwanego dalej Rozporządzenia.
Nie budzi wątpliwości , że przedmiotem żądania skarżących było wprowadzenie zmiany w części kartograficznej i rejestrze ewidencji gruntów , co do granic ewidencyjnych i powierzchni działki 1, przy czym podnosili , że droga oddzielająca tę działkę od działki 2należąca w połowie do nich , została na mapach w całości włączona do działki 2.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 4 o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie . Akta sprawy nie zawierają takiego zawiadomienia.
Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków , po próbach przekazania wniosku jako żądania rozgraniczenia , rozpoczął postępowanie od wezwania na rozprawę w dniu 28 września 2005 r , określając przedmiot sprawy jako ,, zakwestionowanie przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną 1 a działkami ewidencyjnymi 13 ( a nie 2) i działką 3.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjne - Kartograficznego uchylając decyzją z dnia 21 listopada 2005 r poprzednią decyzję Starosty z dnia 10 października 2005 r , wskazał , że chodzi o przebieg granicy ewidencyjnej między działką 1 wnioskodawców , a działką 2, której właściciel nie brał udziału w postępowaniu .
Ponownie rozpatrując sprawę Starosta ograniczył się do zawiadomienia jednego małżonków -współwłaścicieli działki 2 a to K. K. ( k.51, k. 25 ). K. K. brał udział w rozprawie w dniu [...] .12. 2005 r i doręczono mu odpis decyzji organu l instancji. Z kolei jednak organ II instancji nie doręczył swojej decyzji małż. Koszykom , ani też nie uzasadnił swego stanowiska ,z którego wynikało by , iż nie mieli oni przymiotu strony w tym postępowaniu. Nie budzi przecież wątpliwości, że zarzut wadliwości ewidencji , dotyczy właśnie granicy ewidencyjnej działek 1 i 2 i właściciele tej ostatniej działki są stronami tego postępowania ewidencyjnego.
Wydanie zatem decyzji przez organ odwoławczy , a także przez organ l instancji ( co do M. K.) nastąpiło w warunkach wznowienia postępowania ( art. 145 § 1 pkt4 kpa ), przez naruszenie przepisu art.28 kpa.
Zachodzi zatem podstawa do uchylenia decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy art. 7 i 77 kpa nakładają na organy administracji obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niezbędnego do załatwienia sprawy przez wyczerpujące e zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. W myśl reguły określonej art. 80 kpa dopiero ocena całokształtu zebranego materiału daje organowi podstawę do przyjęcia , czy dana okoliczność została udowodniona. Powyższe reguły zostały w sprawie naruszone , a zebrany materiał uniemożliwia Sądowi weryfikację prawidłowości ustaleń.
Wyliczenie dostrzeżonych niedostatków, co do ustaleń faktycznych rozpocząć należy od stwierdzenia , że akta nie zawierają wykazu zmian gruntowych obrazującego jakie parcele katastralne utworzyły działki 1 i 2 i 3.
Jest to , o tyle istotne , że według skarżących , parcela 14 również tworzyła drogę dojazdową i razem z pgr 15 stanowią obecną działkę 3 natomiast parcele drogowe 16 winny tworzyć działkę 1. Brak jest wypisów z ksiąg wieczystych [...] ( dot. działki 3 ) i [...] ( dot. działki 1), niewiadome tez na podstawie jakiego tytułu prawnego w rejestrze ( k. 45 akt) skarżący figurują jako właściciele działek 17 i 4 .
Na karcie 9 akt znajduje się kserokopia dokumentu , potwierdzona za zgodność bez oznaczenia dokumentu. Mało czytelne zapisy , wskazują , iż jest to prawdopodobnie protokół stanu władania z 2. IV. 1984 r. Nie ustaliły organy czemu służył ten dokument , w którym pod pozycją [...] jedn. rej. figuruje m.in. działka 1 z powierzchnią dotychczasową 1,85 i pow. nową 1,74 . Zarazem suma powierzchni działek 18 , 19 , 1 z póz. 20 według starego stanu wynosi 3.06 ha , a według nowego 3.02 ha , a więc tylko 0,004 ha stanowi różnicę , gdyż według nowego stanu działki 18 i 19 uzyskały powierzchnie większe . W odniesieniu do tej pozycji rejestrowej , brak potwierdzenia stanu władania.
Nie ustaliły organy od kiedy nastąpiło , zastąpienie oznaczeń katastralnych oznaczeniami ewidencyjnymi , w części kartograficznej i rejestrowej operatu i od kiedy obowiązuje aktualny stan ewidencji.
W uzasadnieniu decyzji organu l instancji poczynione są ustalenia , które nie znajdują odbicia w zebranych dowodach , a w szczególności w protokole rozprawy z [...] .12. 2005 r ( k.56 ) , notatce ( k.57 )i mapie- ( k.55 ).
Zawarte w uzasadnieniu tej decyzji ( 5 akapit od końca ) stwierdzenie , że ,, od strony zachodniej granicę wyznacza pas zieleni ok. 4 m nie posiadający charakteru drogi (tzw. miedza ) dalej w kierunku wschodnim przechodzący w granicę rolno-leśną " nie ma pokrycia w treści protokołu z rozprawy . Nadto nie odnotowano w tym protokole , że przebieg granicy miał wskazywać były właściciel - co wynikało by z notatki urzędowej , spisanej też 16.12. 05. Porównanie orientacji kierunku północnego na mapie - szkicu ( k.55 ) , z kserokopią mapy ewid. ( k. 11 ) , wskazuje , że granicznik opisany Nr 6 , na mapie ewidencyjnej leży w południowej granicy działki 1i północnej granicy działki 2, natomiast na szkicu , usytuowany jest w północnej granicy działki 1.
W protokole rozprawy ,, zeznanie " K. K. wpisane jest po części przeznaczonej na podpisy , a zawiera oświadczenie co do przebiegu granicy. Przy powyższych niedostatkach ze sfery faktograficznej , za przedwczesne należy uznać ustalenie organów , że ocena zebranych dowodów upoważnia do ustalenia , że dane ewidencyjne co do granic działki 1nie zawierają błędu i z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń i techniki opracowań kartograficznych , działka ta obejmuje obszar parcel katastralnych , w tym 7 i 8 , które weszły w jej skład.
Obszar powierzchni działki jest zawsze funkcją jej granic , a nie relacja odwrotna . Z tych względów postępowanie winno doprowadzić do ustalenia , czy ewidencyjne granice działki ewidencyjnej 1odpowiadają zewnętrznym granicom parcel , z których powstała .W przypadku ustalenia nieuzasadnionej rozbieżności między granicą ewidencyjną działki 1, a granicą działek z których powstała , rozważą organy czy usunięcie tej rozbieżności może nastąpić na podstawie opracowania geodezyjne- kartograficznego przyjętego do zasobu , czy też podstawę zmian stanowić może rozstrzygnięcia co do zasięgu własności w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Nie znajduje natomiast uzasadnienia w przepisach prawa stanowisko skarżących , że przyjęły w czasie gdy nabyli nieruchomość dla działki 1 obszar 1.85 ha jest obszarem , do którego ,, dopasowywane" są granice działki. Powierzchnia działki nawet w tych samych granicach może ulegać zmianom w następstwie różnice w metodach pomiarów i jako wpisana w dziale l - O księgi wieczystej obejmującym oznaczenie nieruchomości nie jest objęta statuowanym art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2001 r Nr 124 , póz. 1361 ze zm.), domniemaniem zgodności wpisanego prawa z rzeczywistym stanem prawnym , ani wyrażoną w art. 5 tej ustawy rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych .
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145§ 1 pkt 1 lit. b i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 z późn.zm. ) .Wobec treści uchylonych decyzji brak było przesłanek do stosowania art. 152 ustawy.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na przepisach art.200 , 2005 § 1 i 209 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło