IV SA/Wa 1746/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), asesor WSA Anna Szymańska, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] stycznia 2005 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na cele usług w zakresie renowacji samochodów osobowych bez usług ślusarskich, spawania oraz usług blacharskich i lakierniczych na działce oznaczonej nr [...] w obrębie [...], położonej w P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż Burmistrz Miasta P. na wniosek R. B. z dnia 26 stycznia 2004r ., decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na cele usług w zakresie mechaniki pojazdowej samochodów osobowych bez usług blacharskich i lakierniczych na działce oznaczonej nr [...] w obrębie [...], położonej w P. przy ul. [...]. Od decyzji tej W. K., A. K. i C. K. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz P. na wniosek inwestora z dnia 13.12.2004 r., decyzją z dnia [...].01.2005 r. Nr [...] ponownie ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na cele usług z zakresie mechaniki pojazdowej samochodów osobowych bez usług blacharskich i lakierniczych na działce położonej w P. przy ul. [...]. Od decyzji tej W. K., A. K. i C. K. wnieśli odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując sprawę na skutek odwołania stwierdziło, że decyzja Burmistrza P. z dnia [...] stycznia 2005 r. została poprzedzona postępowaniem wyjaśniającym w zakresie wymaganym art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Potwierdza to załączona kopia mapy, na której określono granice terenu o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Analiza wykazała, że działka objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy położona jest przy drodze publicznej i nie wymaga zgody na wyłączenie z produkcji rolnej. Działka sąsiednia przy ul. [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, natomiast kolejna działka sąsiednia położona po stronie północnej przy ul. [...] zabudowana jest warsztatem zajmującym się m. in. usługami ślusarskimi oraz produkcją z tworzyw sztucznych. W związku z położeniem planowanej inwestycji w sąsiedztwie zarówno zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jak i gospodarczej, ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na poszerzeniu działalności gospodarczej / mechanika samochodowa / na terenie działki przeznaczonej pod inwestycję, można pogodzić jako kontynuację sąsiadującej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Z decyzją tą nie zgodził się W. K. i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedmiotowej decyzji zarzucił naruszenie przepisu § 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez ich błędną wykładnię oraz podtrzymanie błędnych ustaleń faktycznych, że planowana inwestycja jest położona w sąsiedztwie zarówno zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej jak i gospodarczej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest badanie legalności zaskarżonej decyzji tj. ocena czy decyzja ta nie narusza prawa materialnego oraz czy przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję w takim właśnie zakresie Sąd nie stwierdził, aby decyzja ta naruszała prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. / zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Podstawą materialno – prawną wydania decyzji o warunkach zabudowy jest m. in. art. 61 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten określa warunki zabudowy, jak i reguluje możliwość jej powstania. Warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy jest zgodność z normami prawa powszechnie obowiązującymi. W przypadku gdy inwestycji sprzeciwia się przepis prawa, organ zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy nie może wydać pozytywnej decyzji. Jeżeli natomiast żaden przepis prawa się nie sprzeciwia zamierzeniu inwestycyjnemu / art. 54 pkt 2 /, to organ ma obowiązek decyzję pozytywną wydać stosownie do dyspozycji art. 56 w/w ustawy, opierając ustalenia warunków i zasad zagospodarowania terenu na normach prawnych. Warunki zabudowy można ustalić dla inwestycji zgodnej z przepisami odrębnymi, a ponadto spełniającej łącznie warunki zawarte w art. 61 ust. 1 pkt 1–5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie kontynuacji istniejącej już zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych, dostępu do drogi publicznej, zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu, ochrony gruntów rolnych i leśnych, zgodności z przepisami odrębnymi. Szczegółowe warunki określania cech nowej zabudowy reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego / Dz. U. Nr 164, poz. 1588 /. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków , o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy w skali 1 : 500 lub 1 : 1000, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Skarżący w skardze zarzucił organowi naruszenie § 3 pkt 1 i 2 w/w rozporządzenia poprzez niewłaściwe ustalenie granic obszaru analizowanego. Z zarzutem tym należy się zgodzić, gdyż faktycznie granice obszaru analizowanego zostały wyznaczone w odległości mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem inwestora. Jednakże w ocenie Sądu, naruszenie w niniejszej sprawie § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w zakresie granic obszaru analizowanego, nie miało wpływu na wynik sprawy i tym samym nie może być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. Granice obszaru analizowanego zostały zaniżone, ale już w tak określonych granicach obszaru analizowanego znalazła się działka nr ew. [...] sąsiednia w stosunku do działki objętej inwestycją, na której znajduje się warsztat usług ślusarskich i produkcji artykułów z tworzyw sztucznych. Pozwoliło to, w związku z położeniem planowanej inwestycji w sąsiedztwie zarówno zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jak i warsztatowej na stwierdzenie, że warunki zabudowy uwzględniają kontynuację funkcji. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że ustalenie w tym obszarze dominującej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wyklucza możliwość wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z wnioskiem złożonym przez inwestora. Takie stanowisko zbytnio by ingerowało w prawo własności. Z własnością nieruchomości wiąże się wolność jej zagospodarowania. Jedynie uzasadniony, ochroniony prawem interes publiczny lub osób trzecich może to prawo ograniczyć. Sąd nie podziela również zarzutu skarżącego, że decyzja o warunkach zabudowy wydana w niniejszej sprawie narusza przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z upoważnienia ustawowego przewidzianego w art. 61 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został wydany akt wykonawczy tj. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W rozporządzeniu tym § 3 nakazuje funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu, czyli sposobu użytkowania obiektów budowlanych oraz zagospodarowania terenu ustalać w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 w granicach obszaru analizowanego. "Obszar analizowany", o którym mowa w § 3 w/w rozporządzenia jest pojęciem szerszym aniżeli obszar objęty określeniem "sąsiednia działka dostępna z tej samej drogi". Dlatego też istnienie wymagań z zakresu kontynuacji funkcji zabudowy oraz zagospodarowania terenu ustala się w granicach obszaru analizowanego. Natomiast zarzut skarżącego, że wody opadowe wraz z zanieczyszczeniami z warsztatu inwestora spływają na działkę sąsiednią może być podnoszony dopiero na etapie pozwolenia na budowę. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji.