II GZ 62/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2309/06 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. C. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r. bez numeru w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2309/06 odrzucił wniosek J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r. (bez numeru) w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów. W uzasadnieniu podał, że zaskarżoną uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 6 czerwca 2006 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej prawo złożenia odwołania do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia skarżący odebrał w dniu 21 czerwca 2006 r. J. C. zgodnie z pouczeniem w wyznaczonym terminie wniósł odwołanie. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2006 r. Minister Sprawiedliwości przekazał odwołanie skarżącego Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie, wskazując że skarżący zobowiązany był wnieść odwołanie za pośrednictwem organu którego uchwałę skarży. Następnie po przedstawieniu przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej odwołania, postanowieniem z dnia 25 września 2006 r. Minister Sprawiedliwości stwierdził jego niedopuszczalność z uwagi na treść art. 68 ust. 7 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 123, poz. 1058) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 163, poz. 1361), zgodnie z którym od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego. Skarżącemu doręczono powyższe postanowienie w dniu 29 września 2006 r. W dniu 5 października 2006 r. skarżący wniósł, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości, skargę do Wojewódzkie Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 16 października 2006 r. przekazał skargę wraz z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z kolei ten Sąd w dniu 24 października 2006 r. przesłał skargę i wniosek, według właściwości do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, to jest organu, którego uchwała była przedmiotem skargi do WSA. Na skutek błędnego pouczenia skarżącego o trybie zaskarżenia uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej dnia 6 czerwca 2006 r., skarżący nie złożył w terminie skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. w wypadku, gdy strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. W rozpoznawanej sprawie datą ustania przyczyny uchybienia był dzień doręczenia skarżącemu postanowienia Ministra Sprawiedliwości – to jest 29 września 2006 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 października 2006 r. Warunkiem zachowania terminu było złożenie wniosku, najpóźniej 6 października 2006 r., za pośrednictwem Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Błędne skierowanie wniosku przez skarżącego do Ministra Sprawiedliwości spowodowało, że do właściwego organu został on przesłany w dniu 24 października 2006 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 i 87 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy a w szczególności braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi. Skarżący podniósł, że Sąd I instancji nie uwzględnił, że został on wprowadzony w błąd przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej poprzez błędne pouczenie, że od uchwały tego organu przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości i w konsekwencji tego błędnego pouczenia skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do jego oceny zgodności z prawem. Sąd rozpatrując niniejsze zażalenie mógł jedynie zbadać – czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 184, 185 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W związku z powyższym należy wyjaśnić istotę zaistniałego sporu z uwagi na argumentację skarżącego podniesioną w uzasadnieniu zażalenia. Niniejsza sprawa dotyczy spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 6 czerwca 2006 r. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotna jest zatem analiza zachowania skarżącego od momentu dowiedzenia się przez niego o przyczynie uchybiania terminowi do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą na wymienioną uchwałę. A zatem istotą sporu jest zbadanie czy skarżący swoim działaniem naruszył dyspozycję art. 87 § 1 i art. 87 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem ilekroć strona występuje z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi łącznie ze skargą, czyni to za pośrednictwem organu (w tym przypadku organu samorządu adwokackiego), którego działanie jest przedmiotem skargi. Jest to zrozumiałe, bowiem skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego również wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przyjął, że o ustaniu przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 6 czerwca 2006 r. skarżący dowiedział się najpóźniej z chwilą doręczenia mu postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 września 2006 r., nr DO-III-6010-543/06, a więc w dniu 29 września 2006 r. w związku z czym siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął dnia 6 października 2006 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 5 października 2006 r. na adres Ministra Sprawiedliwości skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Błędne przesłanie wniosku i skargi na adres niewłaściwego organu spowodowało w pierwszej kolejności przekazanie przez Ministra Sprawiedliwości wymienionych pism w dniu 16 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie przesłanie ich w dniu 24 października 2006 r. przez Sąd na adres właściwego organu, tj. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Takie działanie Sądu znajduje swoje uzasadnienie w wymienionym wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a. Momentem wniesienia przedmiotowego wniosku i skargi jest zatem dzień przekazania wniosku i skargi przez Sąd na adres właściwego organu, tj. 24 października 2006 r. Słusznie zatem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z powodu przekroczenia siedmiodniowego ustawowego terminu do jego złożenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.