II SA/Bd 109/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Przemysława K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Bd 109/07 Uzasadnienie Przemysław K. działając przez ustanowionego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2006 r. znak: [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącemu pozwolenia na budowę kiosku handlowego (wymiana) na terenie działki nr [...], położonej przy ul. [...] w T., w sąsiedztwie wiaty przystankowej MZK. Z akt sprawy wynika, że skarżący uzyskał decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] 2006 r. nr [...] ustalającą warunki dla inwestycji polegającej na budowie kiosku tymczasowego typu "R." (jednego kiosku) na terenie części działki nr [...] stanowiącej pas drogowy ul. [...] w T., w sąsiedztwie wiaty przystankowej MZK (zamianie za istniejący kiosk zintegrowany z wiatą przystankową). Do decyzji o warunkach zabudowy załączona została mapa sytuacyjna w skali 1:500, na której naniesiono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz nieprzekraczalną linię zabudowy. Po otrzymaniu decyzji o warunkach zabudowy skarżący złożył wniosek o pozwolenie na budowę w dniu [...] 2006 r. i w dniu [...] 2006 r. Prezydent Miasta T. orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę w związku z planowaną inwestycją. Od decyzji organu I instancji z dnia [...] 2007 r. odwołanie złożyła Maria O. i zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 6, 7, 8 i 10 k.p.a. Wyżej wymieniona w treści odwołania oznajmiła, że w dniu 19 września 2006 r. również złożyła do organu architektoniczno-budowlanego wniosek o pozwolenie na budowę kiosku na terenie działki nr [...] położonej przy ul. Ż. w T. Organ po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania stron zobowiązał odwołującą się do uzupełnienia braków formalnych, których termin na uzupełnienie mijał w dniu 17 października 2006 r. Organ tymczasem przed dniem [...] 2006 r. wydał w dniu [...] 2000 r. decyzję dla Przemysława K. Nadto odwołująca oświadczyła, że od 1 października 2002 r. prowadzi w miejscu oznaczonym w zaskarżonej decyzji działalność gospodarczą i w tym samym miejscu usytuowany był kiosk, który prowadziła. Organ administracji załączył do akt sprawy decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] 2006 r. nr [...] ustalającą Marii O. warunki dla inwestycji polegającej na budowie kiosku tymczasowego typu "R." (jednego kiosku) na terenie części działki nr [...] stanowiącej pas drogowy ul. [...] w T., w sąsiedztwie wiaty przystankowej MZK (zamianie za istniejący kiosk zintegrowany z wiatą przystankową). Do decyzji o warunkach zabudowy załączona została mapa sytuacyjna w skali 1:500, na której naniesiono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz nieprzekraczalną linię zabudowy. W aktach sprawy znajduje się wniosek odwołującej się o udzielenie pozwolenia na budowę kiosku wraz z projektem zagospodarowania terenu z naniesioną granicą opracowania oraz projektem kiosku na mapie sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej w skali 1:500. W aktach sprawy znajduje się również projekt zagospodarowania terenu z oznaczeniem projektowanego kiosku z wniosku Przemysława K. i zgodnie z legendą projektu zagospodarowania terenu, zakres opracowania został wyznaczony jako teren oznaczony punktami A,B,C,D na mapie sytuacyjno- wysokościowej w skali 1:500. Wojewoda [...] decyzją z dnia ...] 2006 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy zaznaczył, że podstawowym warunkiem skuteczności odwołania jest jego złożenie przez stronę postępowania. Organ powołując się na art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane określający krąg stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jak również art. 3 pkt 20 definiujący obszar oddziaływania obiektu powziął wątpliwość czy mimo, iż obszar oddziaływania obiektu zamyka się w granicach działki nr 388/6 obręb 49 wszystkie osoby i instytucje, które brały udział w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę są stronami tego postępowania. Zdaniem Wojewody wątpliwość ta powinna zostać wyjaśniona w ponownym postępowaniu przeprowadzonym przez organ I instancji. Organ stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, czy odwołująca się Maria O. i pozostałe osoby, które otrzymały zaskarżoną decyzję ubiegają się o wydanie pozwolenia na budowę kiosku usytuowanego na działce nr [...] w tym samym miejscu co Przemysław K. Zdaniem organu II instancji okoliczność ta uniemożliwia dokonanie oceny, czy w sprawie Prezydent Miasta T. prawidłowo prowadził postępowanie odrębne, czy też należało prowadzić jedno postępowanie mając na uwadze art. 62 k.p.a. Organ zwrócił uwagę również na różne usytuowanie projektu kiosku nadesłanym do organów uzgadniających. Jako przykład podano załącznik do decyzji MZD z dnia [...] 2006 r. str. 25, załącznik projektu do pisma Eenergi z dnia [...] 2006 r. str. 22 i str. 20 oraz załącznik do pisma TWodociągów z dnia [...] 2006 r. str. 27,str. 17, str. 18 rys. str. 3-4 projektu). Nadto organ zwrócił uwagę na naruszenie przez organ I instancji art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez zaprojektowanie w projekcie budowlanym dachu kiosku w kształcie wycinka walca, gdy tymczasem w decyzji o warunkach zabudowy ustalono dach płaski. Pełnomocnik Przemysława K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. W punkcie 1 skargi pełnomocnik zażądał stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z powodu rażącego naruszenia art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego i art. 127 § 1k.p.a. ( art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a.). W punkcie 2 skargi pełnomocnik zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu: a) naruszenia prawa materialnego, art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia przepisów postępowania art. 134 kpa i 127 § 1 k.p.a., które miały wpływ na wynik sprawy. W punkcie 3 pełnomocnik wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącego powołując się na okoliczność stwierdzoną przez Prezydenta Miasta T. zawiadomieniem z dnia [...] 2006 r. [...], że Maria O. nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę kiosku przez skarżącego, stwierdził, że Wojewoda zaskarżonym rozstrzygnięciem rażąco naruszył zakres kognicji organu odwoławczego. Organ II instancji winien w pierwszej kolejności sprawdzić, czy odwołanie zostało wniesione przez stronę i czy jest z tego powodu dopuszczalne. W przypadku wniesienia odwołania nie przez stronę organ powinien na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzić jego niedopuszczalność. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę kiosku Prezydent Miasta T. zawiadomieniem z dnia [...] 2006 r. zawiadomił na podstawie art. 61 § 4 i art. 10 § 1 k.p.a. strony o wszczęciu postępowania. Organ I instancji jako stronę postępowania uznał pośród innych stron również Marię O., której zapewnił czynny udział w toczącym się postępowaniu i doręczył jej jako stronie decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2006 r. Za nietrafny Sąd uznał zarzut skarżącego, że organ II instancji rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym nie zbadał, czy odwołująca się Maria O. jest stroną postępowania na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego i art. 127 § 1 k.p.a. Organ zwrócił bowiem uwagę, że zachodzi wątpliwość, czy odwołująca jest stroną toczącego się postępowania. Na podstawie akt sprawy organ odwoławczy nie był w stanie ocenić ponad wszelka wątpliwość, czy rzeczywiście tak jest. Decyzje o warunkach zabudowy wydane dla skarżącego i odwołującej się ustalały warunki zabudowy dla inwestycji zlokalizowanych na tej samej działce. Do wniosków o udzielenie pozwolenia na budowę załączone zostały przez skarżącego i odwołującą się oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z pisma Miejskiego Zarządu Dróg w T. z dnia [...] 2006 r. wynika, że obie strony uzyskały zgodę na lokalizację kiosków w różnych miejscach na działce [...] stanowiącej pas drogowy ul. [...] Decyzje o warunkach zabudowy wydane dla Marii O. oraz skarżącego ustalają warunki nie dla całej działki, lecz dla terenu stanowiącego część działki nr [...]. Nadto z map sytuacyjno-wysokościowych załączonych do akt administracyjnych w sprawie pozwolenia na budowę nie można ustalić dokładnego położenia kiosku skarżącego. Trafnie organ II instancji zauważył, że mapy z naniesionym projektem kiosku przedłożone organom uzgadniającym wskazują na różną lokalizację obiektu. Sąd porównując mapy obrazujące zagospodarowanie terenu załączone do akt administracyjnych sprawy stwierdził, że naniesiona granica opracowania oraz projekt kiosku na mapie sytuacyjno-wysokościowej sporządzonej w skali 1:500 w sprawie Marii O. zawiera się w terenie zakresu opracowania wyznaczonego jako teren oznaczony zgodnie z legendą punktami A,B,C,D na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500 w sprawie Przemysława K. Powyższe nieścisłości wynikające ze stanu faktycznego potwierdzają trafność rozstrzygnięcia Wojewody co do wadliwości decyzji organu I instancji. Uchybienia powyższe powinny zostać usunięte w ramach ponownego postępowania prowadzonego przez organ I instancji, które należało przeprowadzić w znacznym zakresie. Przede wszystkim organ przy ponownym rozpoznawaniu sprawy powinien ustalić dokładne posadowienie obiektów budowlanych na mapach sytuacyjno-wysokościowych z naniesioną dokładną granicą opracowania oraz naniesionym projektem kiosku. Ustalenia organu we wskazanym powyżej zakresie dopiero mogą posłużyć do ustalenia kręgu stron postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Na etapie postępowania odwoławczego organ II instancji przy powyższym stanie faktycznym nie mógł ustalić stron postępowania. Sąd wydając wyrok ocenia legalność zaskarżonej decyzji uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący na dzień jej wydania. Zawiadomienie dostarczone przez skarżącego z dnia 22 grudnia 2006 r. dotyczy okresu po dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zostało ono podjęte w oparciu o ustalenia poczynione przez organ I instancji po dacie wydania zaskarżonej decyzji nie ma zatem wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podsumowując Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie ma posadowienie na spornej działce zarówno kiosku z wniosku skarżącego jak i Marii O. Niewątpliwie lokalizacja obydwu obiektów dotyczy tej samej działki. Z map sytuacyjno-wysokościowych znajdujących się w aktach administracyjnych nie można ustalić, czy obiekty te zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy dotyczą tego samego miejsca na działce nr [...], położonej przy ul. Ż. w T. Istotne w ocenie Sądu jest również to, że decyzje o warunkach zabudowy wydane dla Marii O. oraz skarżącego ustalają warunki nie dla całej działki, lecz dla terenu stanowiącego część działki nr [...]. Powyższe świadczy o tym, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego odpowiadało przepisom prawa. Niemożliwe było bowiem dokonanie oceny, czy w sprawie Prezydent Miasta T. prawidłowo prowadził postępowanie odrębne, czy też należało prowadzić jedno postępowanie mając na uwadze art. 62 k.p.a., który stanowi, że w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.