VI SA/Wa 1/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Grażyna Śliwińska Sędziowie : Sędzia Andrzej Czarnecki WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości dla usług szerokopasmowych - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także: Prezes UKE), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. sp. z .o.o. z siedzibą w W. (dalej także: P. sp. z o.o.) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości w zakresach 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla usług szerokopasmowych - utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżąca spółka P. sp. z o.o. złożyła do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości w zakresach 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla usług szerokopasmowych. W uzasadnieniu strona wnioskująca wskazała, iż zakres 450-470 MHz jest bardzo atrakcyjny z punktu widzenia możliwości zaoferowania w oparciu o te zasoby usług szerokopasmowych, szczególnie na obszarach niezurbanizowanych i wiejskich. Skarżąca wskazała, iż jest zainteresowana tymi częstotliwościami, gdyż ten zakres częstotliwości charakteryzuje się korzystnymi parametrami techniczno-ekonomicznymi, a ponadto mogą być zastosowane komercyjne systemy telekomunikacyjne. Spółka poinformowała jednocześnie, iż w przypadku przyznania w/w zakresu częstotliwości zamierza wykorzystywać je zgodnie z planem zagospodarowania w służbie stałej, wykorzystując system CDMA. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Prezes UKE – działając na podstawie art. 114 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) i art. 104 § 1 k.p.a. - decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] odmówił skarżącej spółce dokonania rezerwacji częstotliwości w zakresach 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla usług szerokopasmowych. W uzasadnieniu decyzji Prezes UKE podniósł, iż zakresy częstotliwości 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz są wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz.U. z 2005 r. Nr 134, poz. 1127) w następujący sposób: - zakres częstotliwości 452,5 – 457,0 MHz oraz 462,5 – 467 MHz – do wykonywania służby stałej przez użytkowników cywilnych i rządowych oraz służby ruchomej przez użytkowników cywilnych, z tym że zakres ten jest przydzielony do wyłącznego wykorzystania do dnia [...] grudnia 2016 r. dla C. sp. z o.o. z siedzibą w W.. Prezes UKE wskazał w uzasadnieniu, iż C. sp. z o.o. posiada decyzję Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 1991 r. w sprawie rezerwacji częstotliwości (180 następujących po sobie radiowych kanałów dupleksowych z odstępem międzykanałowym równym 25 kHz), w zakresach 452,5 – 457,0 MHz oraz 462,5 – 467 MHz. Prezes UKE stwierdził, iż pkt 3 decyzji udzielonej C. stanowi, że przydzielone częstotliwości strona może wykorzystywać na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w sieci radiotelekomunikacyjnej ruchomej lądowej typu komórkowego, działającej w analogowym systemie NMT 450. W związku z tym Prezes UKE uznał, iż wnioskowane przez skarżącą spółkę częstotliwości z zakresów 452,5 – 457,0 MHz oraz 462,5 – 467 MHz są niedostępne. Organ powołał się na przepisy art. 114 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którymi Prezes UKE dokonuje rezerwacji częstotliwości, jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne. Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła do Prezesa UKE wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosząc o uchylenie w/w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. w całości oraz o dokonanie na rzecz P. sp. z o.o. rezerwacji częstotliwości zgodnie ze złożonym wnioskiem – skarżąca zarzuciła decyzji Prezesa UKE naruszenie: - art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne i art. 107 § 1 k.p.a. – poprzez wadliwie oznaczenie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji; - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. – poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego co do rzeczywistego zakresu uprawnień przyznanych C. sp. z o.o. oraz ich wpływu na możliwość uwzględnienia wniosku P. sp. z o.o., a także co do przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...]; - art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. – poprzez niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji, w szczególności co do zakresu uprawnień przyznanych C. sp. z o.o. oraz ich wpływu na możliwość uwzględnienia wniosku P. sp. z o.o., a także co do przesłanek stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r.; - art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne – poprzez uznanie, że wnioskowane częstotliwości są niedostępne, mimo że ich rezerwacja na rzecz C. sp. z o.o. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podniosła m.in., iż Prezes UKE powinien powstrzymać się z wydaniem zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia wniosku P. sp. z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...], jako naruszającej przepisy ustawy dotyczące trybu przetargowego w zakresie rezerwacji częstotliwości. Zdaniem skarżącej spółki na obecnym etapie nie można jeszcze przesądzać niedostępności częstotliwości w paśmie 450-470 MHz w systemie szerokopasmowym [...]. Ponadto strona powołała się na informację prasową, z której wynikać miało, że zdaniem Prezesa UKE w sprawie częstotliwości wnioskowanych przez P. sp. z o.o. winien zostać przeprowadzony przetarg. W tej sytuacji skarżąca spółka uznała, że odmowa rezerwacji częstotliwości na tym etapie jest przedwczesna i nieuzasadniona. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez P. sp. z o.o. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes UKE wydał w dniu [...] października 2006 r., decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania na rzecz skarżącej spółki rezerwacji częstotliwości w zakresach 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla usług szerokopasmowych. W uzasadnieniu decyzji organ podzielił jedynie zarzut naruszenia art. 114 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. podnosząc, iż wadliwe powołanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji wynikało wyłącznie z oczywistej omyłki pisarskiej. W pozostałym zakresie Prezes UKE nie podzielił zarzutów strony skarżącej. Organ stwierdził, iż częstotliwości objęte wnioskiem są niedostępne w związku z tym, że C. sp. z o.o. posiada decyzję Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 1991 r. w sprawie rezerwacji wnioskowanych przez P. sp. z o.o. częstotliwości do dnia [...] grudnia 2016 r. W tej sytuacji - zdaniem Prezesa UKE – dokonanie rezerwacji częstotliwości zgodnie z wnioskiem strony skarżącej nie było możliwe. W dniu [...] listopada 2006 r. P. sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2006 r. Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie obu decyzji Prezesa UKE – zarzuciła organowi naruszenie prawa, tj.: - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. – poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego co do przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...]; - art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. – poprzez niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji, w szczególności co do przesłanek stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r.; - art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne – poprzez uznanie, że wnioskowane częstotliwości są niedostępne, mimo że ich rezerwacja na rzecz C. sp. z o.o. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż decyzja organu jest przedwczesna i nieuzasadniona, albowiem w sprawie decyzji rezerwacyjnej wydanej na rzecz C. w dniu [...] listopada 2005 r. toczy się postępowanie o stwierdzenie jej nieważności. Zdaniem skarżącej dokonana na rzecz C sp. z .o.o zmiana pierwotnej decyzji rezerwacyjnej stanowiła w istocie nową rezerwację. W konsekwencji została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, w tym art. 116 ust. 1 oraz art. 114 ust. 3 pkt 3 i pkt 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, a także art. 155 k.p.a. Skarżąca podtrzymała również stanowisko, iż Prezes UKE powinien powstrzymać się z wydaniem zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia wniosku P. sp. z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wniósł o oddalenie skargi. Powołując się na stosowne przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - organ uznał, iż – wbrew stanowisku strony skarżącej – decyzja Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. nie stanowiła w swej istocie nowej rezerwacji częstotliwości, albowiem w wyniku jej wydania nie doszło do rezerwacji nowego zakresu częstotliwości, a jedynie zostały zmienione warunki wykorzystania już zarezerwowanego zakresu częstotliwości. Zdaniem Prezesa UKE stwierdzenie więc nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. nie zmieni faktu, iż przedmiotowy zakres częstotliwości na datę wydawania zaskarżonej decyzji był i tak zarezerwowany decyzją Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 1991 r. na rzecz C. sp. z o.o., której to legalności skarżąca spółka nie kwestionowała. Prezesa UKE stwierdził ponadto, iż niezależnie od powyższego najistotniejsze w niniejszej sprawie jest to, że zarówno decyzja z dnia [...] listopada 2005 r., jak i zmieniona decyzja z dnia [...] grudnia 1991 r. były w chwili wydawania zaskarżonej decyzji – decyzjami ostatecznymi, znajdującymi się w obrocie prawnym i wywołującymi skutki prawne. Wobec tego – zdaniem Prezesa UKE – nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy zakres częstotliwości nie był wówczas dostępny, a właśnie stan faktyczny i prawny z daty wydawania zaskarżonej decyzji jest istotny. Na marginesie organ dodał, iż przedmiotem niniejszego postępowania w żadnym razie nie może być badanie legalności decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Zdaniem Prezesa UKE nie miał on ani obowiązku ani możliwości zbadania legalności tej decyzji w postępowaniu dotyczącym rezerwacji częstotliwości w przedmiotowym zakresie na rzecz P. sp. z o.o. Na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. pełnomocnicy obu stron podtrzymali swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podnosząc w uzasadnieniu, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. Wydanym na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. postanowieniem Sąd oddalił wniosek strony o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. sp. z .o.o. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2006 r., nr [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] lipca 2006 r. - nie naruszają prawa. Przedmiotowe decyzje Prezesa UKE nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego wyrażonych w ustawie z dnia 16 lipca 2004r. – Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 114 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, jak również nie uchybiają przepisom postępowania, w tym przede wszystkim art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Jak stanowi przepis art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje, zmienia ją lub cofa Prezes UKE. Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne. W świetle powołanego przepisu Prawa telekomunikacyjnego należy stwierdzić, iż częstotliwość dostępna to częstotliwość wolna, czyli nieużywana przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu. Niewątpliwie zakaz udzielania rezerwacji kolidujących z udzielonymi wcześniej uprawnieniami dotyczy nie tylko sytuacji faktycznej, związanej z wykorzystywaniem częstotliwości, lecz także sytuacji prawnej ukształtowanej decyzjami wcześniej wydanymi (tak również: Stanisław Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 642). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji. Mając to na względzie należy uznać, iż Prezes UKE prawidłowo odmówił skarżącej spółce dokonania rezerwacji wnioskowanych częstotliwości w zakresach 452,5 – 457 MHz oraz 462,5 – 467 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej dla usług szerokopasmowych. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż wnioskowany przez skarżącą spółkę zakres częstotliwości 452,5 – 457,0 MHz oraz 462,5 – 467 MHz jest przydzielony do wyłącznego wykorzystania do dnia [...] grudnia 2016 r. dla C. sp. z o.o. z siedzibą w W., na podstawie ważnej decyzji Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 1991 r. w sprawie rezerwacji częstotliwości. Decyzja ta została zmieniona przez Prezesa URTiP w dniu [...] listopada 2005 r. poprzez wprowadzenie możliwości wykorzystania tych częstotliwości w technologii CDMA w służbie stałej. W tej sytuacji uznać należy, iż w dacie składania wniosku przez skarżącą spółkę o dokonanie rezerwacji spornych częstotliwości, a także w dacie wydawania przez Prezesa UKE obu skarżonych w niniejszej sprawie decyzji, w obrocie prawnym obowiązywały ostateczne decyzje przydzielające innemu podmiotowi wnioskowane zakresy częstotliwości. W ocenie Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes UKE - wydając decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości - dopuścił się naruszenia przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, skoro wnioskowane przez skarżącą spółkę częstotliwości nie były dostępne. Zdaniem Sądu bezpodstawny jest również zarzut strony skarżącej, z którego wynika, iż Prezes UKE winien był powstrzymać się z wydaniem przedmiotowej decyzji do czasu rozstrzygnięcia wniosku P. sp. z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. Według Sądu zasada trwałości decyzji administracyjnych, wynikająca z art. 16 § 1 k.p.a., ma fundamentalne znaczenie dla całego systemu postępowania administracyjnego. Uznać należy zatem, iż samo złożenie przez skarżącą wniosku, czy nawet wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności w/w ostatecznej decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., nie mogło być podstawą do wstrzymania się przez organ z rozstrzygnięciem wniosku z dnia [...] kwietnia 2006 r. o rezerwację częstotliwości, jak również nie mogło być podstawą do zastosowania przykładowo przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w tym postępowaniu. Uznać należy bowiem, że dopóki wspomniana decyzja Prezesa URTiP z 2005 r. nie zostanie skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, dopóty wstrzymanie się przez Prezesa UKE z wydaniem decyzji, czy też zawieszenie postępowania – doprowadziłoby nie tylko do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 i art. 16 § 1 k.p.a., ale także do naruszenia nakazu wynikającego z art. 12 § 1 k.p.a., dotyczącego szybkości postępowania organu administracji publicznej. Należy zauważyć, iż obowiązujące przepisy prawa przewidują m.in. możliwość wznowienia postępowania, czy też zgłoszenia nowego wniosku o rezerwację częstotliwości w sytuacji, w której okazałoby się, że Prezes UKE skutecznie stwierdzi nieważność decyzji wydanej na rzecz innego podmiotu w zakresie rezerwacji spornych częstotliwości. Na marginesie należy jedynie podnieść, iż samo stwierdzenie nieważności budzącej kontrowersje decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. nie zmieni faktu, iż sporny zakres częstotliwości na datę wydawania zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2006 r. był i tak zarezerwowany na rzecz C. sp. z o.o. w wyniku wydanej przez Ministra Łączności decyzji z dnia [...] grudnia 1991 r., której to legalności skarżąca nie kwestionowała. Całkowicie niezasadny jest ponadto zarzut braku dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, albowiem – zdaniem Sądu – Prezes UKE w uzasadnieniu obu rozstrzygnięć prawidłowo wskazał zarówno podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, jak i przywołał niezbędne dla uzasadnienia decyzji przepisy prawa, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej, co odpowiada w pełni wymogom określonym w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Przyjąć należy, iż – wbrew twierdzeniom skarżącej spółki – Prezes UKE nie był zobowiązany ustosunkowywać się w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji do podnoszonych przez stronę zarzutów dotyczących decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., albowiem – jak zasadnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę - przedmiotem niniejszego postępowania w żadnym razie nie mogło być badanie legalności w/w decyzji z 2005 r. wydanej wobec C. sp. z o.o. Jednocześnie wskazać należy, iż Sąd oddalając na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego nie dopatrzył się jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do zastosowania przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na brak bezpośredniej, prejudycjalnej zależności pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej dotyczącej stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r., a niniejszą sprawą sądową dotyczącą oceny legalności decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2006 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości dla usług szerokopasmowych. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.