II GZ 77/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ministra Zdrowia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 8/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi M.B. "P.R.P. T. W.B." na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 8/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną Ministra Zdrowia od wyroku tegoż Sądu z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi M.B. "P.R.P. T. W.B." na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego oraz nakazał zwrócić Ministrowi Zdrowia kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w terminie. Zaś stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Sąd podał, że przedmiotem postępowania jest przedłużenie okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń i pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi wynosi 3000 zł. Stosownie do § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, jednak nie mniej niż 100 zł. W związku z tym w niniejszej sprawie należało uiścić wpis sądowy w wysokości 1500 zł, podczas gdy strona uiściła w nienależytej wysokości, tj. w kwocie 100 zł. Minister Zdrowia w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości oraz wniósł o jego uchylenie. W ocenie organu przedmiot sprawy nie mieści się w zakresie o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia. Sprawa dotyczy bowiem odmowy przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, nie zaś pozwolenia, zezwolenia czy koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi. W ocenie organu § 3 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia ma zastosowanie w przypadku toczących się postępowań przed sądami administracyjnymi w sprawach decyzji wydawanych w trybie art. 75 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Stosownie do tego przepisu uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r., Nr 53, poz. 533 ze zm.). Jako przykład tego rodzaju zezwolenia strona powołała zezwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia hurtowni farmaceutycznej, wydane w trybie art. 74 ust. 1 prawa farmaceutycznego. Zdaniem Ministra w sprawie należało uiścić wpis od skargi kasacyjnej obliczony zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia, tj. w kwocie 100 zł, ponieważ sprawa dotyczy skargi na akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień/obowiązków wynikających z przepisów prawa. Organ wskazał również, iż możliwe było zakwalifikowanie tej sprawy do spraw o jakich mowa w § 2 ust. 6 w związku z § 3 rozporządzenia, z uwagi na to, że jej przedmiot nie należy do spraw wymienionych w § 2 ust. 1-5 rozporządzenia oraz nie jest objęty wpisem stosunkowym, o którym mowa w § 1 rozporządzenia. W ocenie organu okoliczność, iż skarżący uiścił wpis sądowy od skargi na zasadzie wynikającej z § 3 ust. 2 pkt. 20 rozporządzenia (tj. w kwocie 3000 zł) nie może przesądzać o prawidłowości stanowiska zajętego przez WSA w sprawie skargi kasacyjnej Ministra Zdrowia, ponieważ zapłata wpisu w zawyżonej wysokości podlegała weryfikacji przez WSA. M.B. "P.R.P. T. W.B." w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zarzutom zażalenia zastosowany w sprawie przez Sąd I instancji przepis § 2 ust. 2 pkt 20 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. nie dotyczy wyłącznie spraw dotyczących działalności gospodarczej wymienionych w art. 75 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (w zażaleniu – prawdopodobnie na skutek oczywistej omyłki powołano § 3 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia). Takie ograniczenie nie wynika z treści § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia, gdyż w tym przepisie w sposób ogólny powołano się na skargi dotyczące koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła decyzji o odmowie przedłużenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, a więc pozwolenia dotyczącego prowadzonej przez stronę skarżącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu tym produktem leczniczym. Nie wymaga przy tym bliższego uzasadnienia, iż brak przedłużenia pozwolenia na dopuszczenie tego produktu leczniczego do obrotu uniemożliwiał stronie skarżącej dalszy legalny obrót tym produktem, a więc uniemożliwiał jej legalną działalność gospodarczą w tym zakresie. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji trafnie zastosował w tej sprawie przepis § 2 ust. 2 pkt 20 omawianego rozporządzenia, a w konsekwencji podzielił pogląd, iż Minister Zdrowia nie uiścił wpisu stałego od skargi, co spowodowało jej odrzucenie na podstawie art. 221 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.