I SA/Go 241/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Anita Woźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] grudnia 2005 r., wydanym na podstawie art. 123 § 1 w związku z art. 58 § 1 i art. 59 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwaną dalej Kpa oraz art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 ze zm.) po rozpoznaniu podania [...] – przedstawiciela ustawowego małoletniego [...] z 26 października 2005 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] września 2005 r. w przedmiocie zgłoszenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie. Zaskarżone postanowienie zapadło na podstawie następujących ustaleń faktycznych dokonanych przez organ podatkowy. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] września 2005 r. postanowienie w przedmiocie zgłoszonych przez [...] – przedstawiciela ustawowego małoletniego [...] na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Postanowienie doręczone zostało ustawowemu przedstawicielowi skarżącego w dniu 18 października 2005 r. Pismem z 26 października 2005 r. przedstawiciel ustawowy skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku przedstawiciel ustawowy skarżącego wskazał, że z powodu choroby nie mogła w terminie wnieść zażalenia. Odmawiając przywrócenia terminu do złożenia zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji termin do złożenia zażalenia na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 18 października 2005 r. Przedstawiciel ustawowy skarżącego wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu 26 października 2005 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 25 października 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że zgodnie z art. 58 §§ 1 Kpa w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W § 2 art. 58 Kpa ustawodawca wskazał, ze prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ podatkowy wskazał, że osoba zainteresowana obowiązana jest uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała ona przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie organu argument, iż przyczyną uchybienia terminu była choroba nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona – jej przedstawiciel ustawowy – nie poparł tego twierdzenia jakimikolwiek dowodami. Nie uprawdopodobniła więc, iż stan w jakim się znajdowała oraz dolegliwości zdrowotne uniemożliwiły nadanie zażalenia w placówce pocztowej do dnia 25 października 2005 r. Organ wskazał na wyrok NSA z 4 listopada 1998 r. sygn. akt III SA/1243/97 zgodnie, z którym zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenie odwołania) i nadanie pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze przedstawiciel ustawowy skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Uzasadniając swoje stanowisko przedstawiciel ustawowy podkreślił, że nie przedkładał zaświadczenia lekarskiego o swojej chorobie, gdyż nie wiedział, że takie zaświadczenie ma przedłożyć. Zaświadczenie takie przedłożone zostało do skargi i wynika z niego, że choroba trwałą od 20 października 2005 r. do 26 października 2005 r. Z uwagi na chorobę, przedstawiciel ustawowy nie był w stanie sporządzić zażalenia do dnia 25 października 2005 r. i nadać go na poczcie. Tym samym skoro zaskarżone postanowienie oparte było o błędne założenia, a choroba przedstawiciela ustawowego wynika z zaświadczenia lekarskiego skarga winna zostać uwzględniona. Dyrektor Izby skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że Sąd oceniając legalność, zgodność z prawem wydanego aktu (postanowienia) dokonuje tej oceny w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Po pierwsze wskazać należy, że organ właściwie pouczył stronę w postanowieniu z [...] września 2005 r. o przysługujących jej środkach zaskarżenia postanowienia oraz o sposobie i terminie ich wniesienia. Zaskarżone postanowienie doręczone zostało w dniu 18 października 2005 r. Termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem 25 października 2005 r. Zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia złożone zostało w dniu 26 października 2005 r. Stosownie do treści art. 58 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiała mu dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego (wyrok NSA z 9 maja 2001 r. sygn. akt SA/Sz 260/00 – Lex nr 48942). Złożony przez stronę wniosek o przywrócenie terminu nie spełniał wszystkich wskazanych przesłanek. Prawidłowo bowiem wskazał organ, że strona nie uprawdopodobniła twierdzeń związanych z chorobą, wskazała jedynie ogólnie, że nie mogła wnieść zażalenia w terminie z powodu choroby. Strona nie wskazała jednak ani w jakim okresie była chora, ani nie dołączyła do wniosku zwolnienia lekarskiego. Po drugie przedłożone wraz z wniesioną do Sądu skargą zaświadczenie lekarskie wystawione zostało w dniu 16 stycznia 2006 r., czyli po dwóch miesiącach od dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z zaświadczenia lekarskiego wynika, że [...] "w dniach od 20 października 2005 r. do 26 października 2005 r. z powodu obłożnej choroby niezdolna była do uczestniczenia w rozprawie sądowej z powodu obłożnej choroby". Podkreślić należy, ze zaświadczenie to przedłożone zostało dopiero na etapie postępowania przed Sądem i nie było znane organowi w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, co czyni trafnym wskazanie organu, iż strona nie uprawdopodobniła okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Treść przedłożonego Sądowi zaświadczenia lekarskiego wskazuje, że zostało ono sporządzone w związku z rozprawą sądową. Natomiast obłożna choroba trwała od 20 października 2005 r. do 26 października 2005 r., czyli do dnia, w którym przedstawiciel ustawowy sporządził zażalenie, wniosek o przywrócenie terminu i nadał go w placówce pocztowej. Nadanie wniosku i zażalenia nastąpiło więc w ostatnim dniu obłożnej choroby. Oczywiście osobie obłożnie chorej nie można zabronić dokonania czynności w okresie choroby, ale okoliczność ta może być przedmiotem oceny wiarygodności twierdzeń strony w warunkach konkretnej sprawy. Nie jest to jednak okoliczność przesądzająca o tym, że skarga została przez Sąd oddalona. Przesądzającą okolicznością jest to, że organ dokonał prawidłowej oceny przesłanek przywrócenia terminu zawartych we wniosku w dacie wydania postanowienia. Jest okolicznością bezsporną, że w dacie tej strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, nie poparła swoich ogólnych twierdzeń o chorobie żadnym dokumentem. Tym samym stwierdzić należy, ze zaskarżone postanowienie zgodne jest z prawem, a skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega oddaleniu. |Asesor WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Alina Rzepecka |Jacek Niedzielski |Dariusz Skupień |