VII SA/Wa 1301/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych skargę oddala. Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r., działając na podstawie art. 47 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 207, poz. 2016ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592) w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy [...], po rozpatrzeniu wniosku inwestora S. J., uznał za niezbędne wejście na teren sąsiedniej nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., w celu wykonania izolacji pionowej ściany przyziemia od strony działki [...] oraz wykonanie elewacji z cegły klinkierowej, pod następującymi warunkami: * zajęciu podlega pas szerokości 1,5 m i długości 2,30 m wzdłuż ściany między posesją [...] i [...] teren prowadzenia robót należy wygrodzić i oznakować na czas prowadzenia prac materiały budowlane należy składować na działce [...] * z uwagi na toczące się postępowanie karne w sprawie zniszczenia ściany i ewentualne zabezpieczenie dowodów do oględzin - termin wykonania robót należy - uzgodnić z właściwym Wydziałem Sądu rozpatrującym w/w postępowanie karne. * po zakończeniu robót teren winien być uporządkowany i doprowadzony do stanu pierwotnego Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył M. S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r. Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 47 § 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który w razie nie uzgodnienia warunków wejścia na teren sąsiada, daje organowi możliwość, rozstrzygnięcia w drodze decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. Następnie organ stwierdził, że w omawianym przypadku procedura określona w w/w artykule prawa budowlanego została zachowana. Sygn. akt VII SA/Wa 1301/05 Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji orzekając w sprawie zachował warunki określone w w/w art. 47 § 2 i 3 prawa budowlanego, określając zarówno granice niezbędnej potrzeby ( zajęcie pasa na szerokości l,5m i długości 2,3m wzdłuż ściany między posesją [...] i [...]), oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości. Ponadto organ wydający decyzję nałożył na inwestora obowiązek uporządkowania terenu i doprowadzenia do stanu pierwotnego. Poinformował również strony, iż ewentualnie powstałe szkody oraz sprawy sporne wynikłe w czasie korzystania z sąsiedniej nieruchomości mogą być regulowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji odnosząc się do argumentu skarżącego, zmierzającego do wykazania, iż realizacja przedmiotowej inwestycji może spowodować zatarcie dowodów w prowadzonym postępowaniu karnym przed Sądem Rejonowym, organ odwoławczy stwierdził, że Prezydent wziął pod uwagę wniosek M. S., co znalazło odzwierciedlenie w warunku zawartym w zaskarżonej decyzji a dotyczącym uzgodnienia terminu wykonania prac z właściwym organem rozpatrującym sprawę karną. Odnosząc się do zarzutu dot. naruszenia art. 79 § 1 Kpa organ odwoławczy stwierdził, że jest bezzasadny, ponieważ jak wynika z akt sprawy zawiadomienie o wyznaczeniu daty wizji lokalnej zostało wysłane już 02.12.2004r. tj. 14 dni przed wyznaczonym terminem. Zdaniem organu bezpodstawnym jest również zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 10 § 1 Kpa, ponieważ z akt sprawy wynika, iż na każdym etapie prowadzonego postępowania skarżący był zawiadamiany o podejmowanych czynnościach, oraz miał prawo wglądu do akt administracyjnych i uzyskania informacji o zebranych dowodach. Organ odwoławczy wskazał również, iż organ I instancji był zobligowany Postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...].11.2004r. do podjęcia stanowiska w sprawie w terminie 30 dni. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. złożył M. S. wnosząc o uchylenie obu decyzji organów. Skarżący wskazuje na naruszenie Konstytucji RP polegającej na naruszeniu zasady ochrony własności oraz przepisów postępowania administracyjnego, a Sygn. akt VII SA/Wa 1301/05 mianowicie art. 6-10 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez organ administracji ustawowego obowiązku uwzględniania interesu strony. Zdaniem skarżącego wbrew dyspozycji art. 73 kpa uniemożliwiono skarżącemu zapoznanie się z aktami sprawy. Ponadto w ocenie strony skarżącej naruszono także art. 1 \11 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, organu odwoławczy nie odniósł się do zarzutu, iż granica działki na której ma zostać wzniesiony obiekt jest sporna pomiędzy inwestorem a skarżącym. Skarżący podniósł również, że Wojewoda naruszył art. 107 §3 k.p.a. bowiem nie ustosunkował się do istotnych okoliczności w sprawie, które skarżący za takie uznał. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia dokonanego przez organy administracji był przepis art.47 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane(tj. Dz.U. Nr 207 poz. 2016 z 2003r. -jednolity tekst.) Jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W razie nieuzgodnienia warunków, o których wyżej mowa, właściwy organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze Sygn. akt VII SA/Wa 1301/05 decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Rzeczą organu administracji w tym postępowaniu była ocena czy niezbędne jest wejście inwestora na teren sąsiedniej nieruchomości. Organ I instancji prawidłowo ocenił, że podejmowane przez inwestora starania o uzgodnienie ze skarżącym warunków udostępnienia nieruchomości okazały się nieskuteczne, wobec czego należało wydać decyzję o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości określając przy tym zgodnie z w/w przepisem art.47 ustawy Prawo budowlane granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Niewadliwa jest również ocena zawarta w motywach zaskarżonej decyzji. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala ustalić, że inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w art. 49 ust. 1 cytowanej ustawy. Skoro, jak zasadnie wykazały organy administracji, inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w art. 47 cytowanej ustawy, nie można było odmówić wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. W ocenie Sądu, organ administracji wydając zaskarżoną decyzję oparł swoje orzeczenie na kompletnym materialne dowodowym. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycję art. 7 i 77 § 1 kpa. Zgodnie bowiem z naczelną zasadą postępowania administracyjnego, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, organ administracji publicznej zobowiązany jest do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. Ponadto dokonana analiza akt spraw pozwala stwierdzić, iż strona skarżąca uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę i to już na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o czym świadczyć mogą pisma i środki zaskarżenia wnoszone przez skarżącego od decyzji organów. Zdaniem Sądu organy administracji przeprowadziły postępowanie zgodnie z dyspozycją art. 9 kpa i art. 10 § 1 kpa Sygn. akt VII SA/Wa 1301/05 umożliwiając skarżącemu czynny udział w postępowaniu. W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.)