II SA/Wa 103/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Jacek Fronczyk, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy: - oddala skargę. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r., na podstawie art. 59 § 2 Kpa, odmówił przywrócenia funkcjonariuszowi ABW - M. S. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od swojego rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał co następuje: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...]z dnia [...] lipca 2006 r. odwołał M. S. z zajmowanego dotychczas stanowiska i z dniem [...] lipca 2006 r. mianował go na równorzędne stanowisko w innym wydziale tej samej jednostki organizacyjnej ABW. Rozkaz ten zawierał pouczenie o przysługującym funkcjonariuszowi środku odwoławczym. W dniu 31 lipca 2006 r. powyższy rozkaz personalny został doręczony za potwierdzeniem odbioru, pod adres zamieszkania funkcjonariusza w G. (ul. [...]). Przesyłkę odebrała żona M. S. - B. S.. W dniu 9 października 2006 r. M. S. wystąpił do Szefa ABW z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Prośbę swoją motywując tym, że jego żona w dniu 3 sierpnia 2006 r. odesłała rozkaz personalny organowi z prośbą o jego ponowne doręczenie małżonkowi po 1 września 2006 r., albowiem z uwagi na urlop nie mogła skontaktować się z M. S.. W ocenie funkcjonariusza doręczenie rozkazu personalnego w dniu 31 lipca 2006 r. nie jest skuteczne, gdyż B. S. zameldowała się w lokalu przy ul. [...] w G. dopiero od dnia 15 września 2006 r., a więc przed ta datą nie była ona domownikiem w rozumieniu art. 43 Kpa, M. S. wskazywał nadto na fakt przebywania od dnia 6 lipca 2006 r. na zwolnieniu lekarskim, co w jego ocenie uniemożliwiało mu działanie w niniejszej sprawie. Funkcjonariusz wskazywał również, iż o rozkazie personalnym z dnia [...] lipca 2006 r. dowiedział się dopiero z pisma organu z dnia 28 września 2006 r., stanowiącego odpowiedź na jego pismo z dnia 6 września 2006 r. dotyczące wysokości składników uposażenia. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Szef ABW uznał, iż doręczenie rozkazu personalnego z dnia [...] lipca 2006 r. jest skuteczne w rozumieniu przepisu art. 43 Kpa. oraz, że funkcjonariusz został prawidłowo poinformowany o terminie wniesienia środka odwoławczego od wskazanego rozkazu. Nie wystąpiła przesłanka przywrócenia terminu wskazana w art. 58 § 1 Kpa, albowiem zaświadczenia lekarskie o niezdolności skarżącego do pracy nie potwierdzają, w ocenie organu, braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, gdyż z treści tych zwolnień nie wynika brak możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę osobiście lub z pośrednictwem innej osoby. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. wnosił o stwierdzenie nieważności (art. 156 § 1 pkt. 2 i 5 Kpa) lub ewentualnie uchylenie postanowienia Szefa ABW z dnia [...] listopada 2006 r., wskazując na naruszenie przez organ art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 § 1, a także art. 110 Kpa. Wskazywał, iż nieprzerwanie od 5 lipca 2006 r. do chwili obecnej przebywa na zwolnieniu lekarskim. O wydaniu rozkazu personalnego z [...] lipca 2006 r. dowiedział się dopiero z pisma organu z dnia 28 września 2006 r., stanowiącego odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 6 września 2006 r., w którym domagał się wyjaśnienia przyczyny zmniejszenia wynagrodzenia. Zaznaczył, iż rozkazu personalnego z dnia [...] lipca 2006 r. nigdy nie otrzymał, a odebranie przesyłki z tym rozkazem przez jego żonę w dniu 31 lipca 2006 r. nie jest skutecznym doręczeniem rozkazu, albowiem żona nie będąc wówczas zameldowana w mieszkaniu przy ul. [...] w G. nie była domownikiem, a nadto przesyłkę te odesłała organowi z odpowiednią informacją. Wskazywał w tym zakresie na treść § 3, § 4 i § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy ABW (Dz. U. Nr 129, poz. 1125), twierdząc, iż z przedmiotowym rozkazem powinien zostać zapoznany. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie jest zasadna. Przede wszystkim należy wskazać na sprzeczność logiczną skargi. Aby w ogóle rozważać problematykę przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego od danej decyzji (tu rozkazu personalnego), należy uznać, iż decyzja została stronie doręczona w konkretnym dniu, lecz z przyczyn od strony niezależnych nie mogła ona złożyć środka odwoławczego w zakreślonym terminie. Tymczasem M. S. z jednej strony domaga się uchylenia (ewentualnie stwierdzenia nieważności) postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od rozkazu personalnego nr [...]z dnia [...] lipca 2006 r., z drugiej, jednocześnie twierdzi, iż rozkaz ten nie został mu doręczony, ani nie został zapoznany z jego treścią. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie aby móc w ogóle rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego należy, jak to uczynił organ, uznać, iż rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2006 r. został skarżącemu w dniu 31 lipca 2006 r. doręczony prawidłowo. Trafnie w tej materii wywodzi Szef ABW, twierdząc, iż B. S. - żona funkcjonariusza, przebywając w lokalu stanowiącym miejsce zamieszkania M. S., była domownikiem - stąd też doręczenie rozkazu jest skuteczne w rozumieniu art. 43 Kpa. Wskazać tu dodatkowo należy, iż B. S. mogła od razu przed odbiorem korespondencji, oświadczyć, iż nie jest uprawniona do odbioru poczty adresowanej do swojego małżonka - tego jednak nie uczyniła. Natomiast jej późniejsze pismo do organu o niemożności doręczenia małżonkowi korespondencji nie jest prawnie wiążące. Sąd nie widzi potrzeby dalszego rozważania kwestii doręczenia przedmiotowego rozkazu, albowiem nie dotyczy ona wprost problematyki odmowy przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego, a więc problematyki zaskarżonego postanowienia i co za tym idzie przedmiotu niniejszej sprawy. Odnosząc się z kolei do zaskarżonego postanowienia, należy podzielić twierdzenie Szefa ABW, iż skarżący nie wykazał, aby dopełnienie w terminie czynności procesowej (tu złożenia odwołania) było dla skarżącego nie do przezwyciężenia. Organ administracyjny jest zobowiązany przywrócić termin w razie jego uchybienia, gdy zostaną spełnione łącznie przesłanki określone w art. 58 Kpa. Jedną z przesłanek jest uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności procesowej stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia - tj. gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie brak jest takiej przesłanki. W szczególności powoływanie się tu przez skarżącego na fakt przebywania od dnia 6 lipca 2006 r. nieprzerwanie na zwolnieniu lekarskim, jako na przesłankę niemożności sporządzenia w terminie środka odwoławczego w tej konkretnej sytuacji nie jest przekonywujące, zwłaszcza gdy fakt ten zestawi się z okolicznością innych działań skarżącego podejmowanych w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, to jest sporządzenie w dniu 6 września 2006 r. pisma do organu w sprawie wysokości dodatków do uposażenia i sporządzenie w dniu 9 października 2006 r. wniosku o przywrócenie terminu. Owo wybiórcze traktowanie przez M. S. zwolnienia lekarskiego dobitnie wskazuje, iż zwolnienie to nie było przeszkodą nie do przezwyciężenia dla sporządzenia w terminie środka odwoławczego. Z tych też względów skarga jest chybiona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się także innych uchybień, ani naruszeń prawa w takim stopniu, aby skutkowały one uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia i dlatego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.