III SA/Kr 680/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Grażyna Danielec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej ,, A" Spółka z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 29 marca 2005 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu obniżenia poziomu dźwięku skargę oddala W dniu [...] 2004 r. Z. W. i T. L. i złożyli do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] jednobrzmiące prośby o wykonanie pomiaru hałasu emitowanego z użytkowanych pomieszczeń sklepu [...] i udzielenie pomocy w jego wyeliminowaniu. Wnioskodawcy sprecyzowali w swoich zawiadomieniach, że hałas w szczególności emituje praca dźwigu towarowego, którym transportowane są towary z piwnicy do poziomu parteru zajmowanego prze sklep. Hałas ten jest szczególnie dotkliwy dla mieszkańców tych lokali mieszkalnych, które znajdują się najbliżej dźwigu. Wnioskodawcy podali, że w zamieszkiwanym przez nich budynku wielomieszkaniowym, lokale mieszkalne zajmują przede wszystkich ludzie w podeszłym wielu i schorowani i dobiegający hałas powoduje stres, zmęczenie oraz utrudnia sen. Wskazano również, że wcześniejsze interwencie u kierownika sklepu oraz kontrole inspektora Urzędu Dozoru Technicznego spowodowały tylko przesunięcie rozpoczęcia godziny pracy dźwigu z 6°° na godzinę 7°°, a sama praca dźwigu kończy się o godz. 21.30. Wnioskodawcy nadmienili również, że dodatkowym źródłem hałasu jest ręczna rozbiórka mięsa do sprzedaży za pomocą topora. W aktach sprawy znajduje się pismo Urzędu Dozoru Technicznego w [...], z treści którego wynika, że nakazano użytkownikowi ww. dźwigu doprowadzenie go do stanu nie powodującego przekraczania dopuszczalnego poziomu emisji hałasu. W dniu [...] 2005 r. inspektorzy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] przeprowadzili kontrolę sklepu [...] w czasie której ustalono, że w mieszkaniu nr A jest słyszalny hałas pochodzący z pracy dźwigu towarowego numer N [...] zainstalowanego w ww. sklepie na osiedlu [...] w [...]. Mieszkanie nr A na osiedlu [...] zlokalizowane jest obok maszynowni dźwigu a mieszkanie nr B nad maszynownią. Kontrolę przeprowadzono z udziałem przedstawiciela Firmy Handlowej "A". Spółka Jawna, która eksploatowała dźwig w związku z prowadzeniem działalności handlowej (sklep [...]). Z treści protokołu wynika również, że szczegółowe badania poziomu natężenia hałasu zostaną przeprowadzone w terminie późniejszym. W dniu [...] .2005 r. przeprowadzono pomiary hałasu w mieszkaniach nr A i B na osiedlu [...] Z treści protokołu wynika, że po zaakceptowaniu jego treści podpisał go przedstawiciel Firmy Handlowej "A". Spółka Jawna (aktu sprawy administracyjnej, karta nr [...]). Na podstawie wyników poziomu emisji hałasu ustalono, że w pokoju mieszkania nr A poziom dźwięku dochodzącego z pracy obciążonego dźwigu towarowego wynosi 41dB "A", a w pokoju mieszkania nr B - 30 dB "A". Według norm technicznych poziom dopuszczalnego dźwięku w pomieszczeniach mieszkalnych (z wyjątkiem kuchni i pomieszczeń sanitarnych) w dzień (od 6°° do 22 ) nie może przekraczać normy 35 dB. W związku z powyższym ustalono, że w mieszkaniu nr A poziom hałasu generowanego przez dźwig towarowy przekracza o 6 dB dopuszczalny wskaźnik 35 dB, a w mieszkaniu nr B - przekracza o 4 dB. Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...].2005 r. nakazał Firmie Handlowej A" Spółka Jawna, w terminie do [...].2005 r., obniżenie poziomu hałasu przenikającego do mieszkań na oś. A i B pochodzącego od pracy dźwigu towarowego wykorzystywanego w działalności sklepu [...] do wartości zgodnych z [...]. "Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach." Do poziomu 25 dB w porze nocnej i 35 dB w porze dziennej. Zobowiązano stronę do przedłożenia wyników pomiaru hałasu przeprowadzonego w ww. mieszkaniach do [...].2005 r. W uzasadnieniu organ I-instancji wskazał na materiał dowodowy zebrany w toku postępowania, a w szczególności na wyniki pomiaru poziomu hałasu przeprowadzone w dniu [...].2005 r. Podniesiono, że zgodnie z § 326 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690) poziom hałasu przenikający do pomieszczeń mieszkalnych nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych we właściwych normach technicznych, a w tej sprawie w normie PN-87/B-02151.02 "Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach". Decyzję tą doręczono Spółce w dniu [...].2005 r., która dnia [...].2005 r. wniosła od niej odwołanie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia prze organ I-instancji. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że w organ I instancji naruszył art. 10 § 1 i 28 K.p.a. Reprezentanci Firmy Handlowej "A" Spółka Jawna nie brali udziału w prowadzonym postępowaniu i nie uczestniczyli w dokonywaniu pomiarów hałasu. Ponadto stroną w tym postępowaniu powinien być właściciel budynku nr [...] (oś. [...]), którym jest Gmina [...] - Zarząd Budynków Komunalnych, reprezentowana przez PPR., [...] S.A. w [...]. Firma Handlowa "A". Spółka Jawna jest tylko najemcą lokalu wraz z windą. Na najemcy ciąży tylko obowiązek bieżącej konserwacji dźwigu towarowego, natomiast emitowany przez pracę tego dźwigu hałas wynika z błędów konstrukcyjnych samego budynku i ewentualne prace konstrukcyjno-budowlane obciążają właściciela tego budynku. Tym samy, w ocenie odwołującej się Spółki, naruszono art. 28 K.p.a. w ten sposób, że nie wezwano właściciela do udziału w tym postępowaniu i nie nałożono na niego obowiązku wynikającego z tej decyzji. Po otrzymaniu odwołania, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe i w dniu [...].2005 r. skontrolował pracę dźwigu z udziałem przedstawiciela odwołującej się Spółki (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]). Z protokołu kontroli wynika, że część zaleceń Urzędu Dozoru Technicznego dotyczącego zmniejszenia emisji hałasu zrealizowano, ale w części obejmującej wyłożenie maszynowni dźwigu matą pochłaniająca dźwięki trwają negocjacje z właścicielem budynku odnośnie kosztów wykonania tych prac. Firma Handlowa "A". Spółka Jawna przedstawiła kopię umowy najmu lokalu użytkowego z której wynika, że najemcę obciąża obowiązek wykonywania napraw i bieżącej konserwacji urządzeń wewnętrznych lokalu i ich wymiany (§ 5 pkt 2 lit. b umowy). Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia 29.03.2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że w protokole z kontroli przeprowadzonej w dniu [...].2005 r. przedstawiciel odwołującej się Spółki wyraził zgodę na kontrolę poziomu emisji hałasu w terminie późniejszym. Nie poinformowano pracowników tej Spółki o dacie kontroli, ponieważ mogłoby to mieć wpływ na jej wyniki. Istotnym było, aby pomiaru emisji hałasu dokonać w czasie normalnej pracy dźwigu. Organ odwoławczy wskazał również, że w tej sprawie właściwie nałożono wykonanie określonych obowiązków na najemcę lokalu korzystającego z dźwigu, ponieważ z treści umowy najmu wynika zobowiązanie Firmy Handlowej "A". Spółka Jawna do dokonywania bieżących remontów i utrzymania lokalu wraz z urządzeniami w dobrym stanie technicznym. Tym samym podmiotem zobowiązanym do przestrzegania przepisów sanitarnych ta Spółka, a nie właściciel budynku. Po otrzymaniu tej decyzji, w dniu [...].2005 r. Firma Handlowa "A". Spółka Jawna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy administracji naruszyły art. 10 § 1 K.p.a i art. 28 K.p.a. w ten sposób, że nie zapewniono udziału w postępowaniu reprezentantów skarżącej Spółki, a w szczególności w wykonywaniu pomiarów poziomu emisji hałasu. Wskazano, że uzyskane wyniki pomiaru poziomu hałasu byłyby niezależne od obecności przedstawicieli Spółki. Gdyby rzeczywiście wcześniejsze poinformowanie o dacie kontroli mogłoby wpłynąć na poziom emitowanego hałasu, to nic nie stało na przeszkodzie, aby jeden z inspektorów mierzył poziom hałasu, a drugi z inspektorów zamykał drzwi dźwigu i cały czas uczestniczył w jego eksploatacji. W ten sposób uniknięto by możliwości celowego zmniejszenia poziomu emitowanego hałasu w drodze np. delikatniejszego zamykania drzwi dźwigu. W skardze zarzucono również, że w postępowaniu nie brał udziału właściciel budynku, w którym znajduje się sklep [...]. Zdaniem skarżącej Spółki to właściciel budynku ma obowiązek przeprowadzenia prac budowlano-konstrukcyjnych, których skutkiem byłoby ograniczenie hałasu. Poziom odczuwalnego hałasu w mieszaniach nie wynika z pracy sklepu i dźwigu dowożącego towary, ale z samej konstrukcji ścian w budynku i użycia niewłaściwym materiałów przy jego wznoszeniu. Ponadto organy administracji nie wskazały na sposób, w jaki należy obniżyć poziom hałasu, czy ma to polegać na działaniach zachowawczo-konserwatorskich czy też jest potrzebna przebudowa budynku. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że art. 25 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej pozwala inspektorom na wstęp do zakładów pracy o każdej porze dnia i nocy i przeprowadzania pomiarów, w tym pomiaru hałasu. Hałas jest uznawany za czynnik szkodliwy dla zdrowia i w sytuacji, gdy koniecznym jest załatwienie sprawy nie cierpiącej zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzkiego, można odstąpić od zasady określonej w art. 10 § 1 K.p.a. (art. 10 § 2 K.p.a.). Nietrafny jest zarzut błędnego skierowania zaskarżonej decyzji, albowiem to skarżąca Spółka korzysta z dźwigu generującego hałas, a właściciel lokal ten wraz z dźwigiem jedynie wynajmuje. Po wniesieniu skargi, w dniu [...].2006 r. Firma Handlowa "A" Spółka Jawna przekształcona została, w trybie art. 562 Kodeksu spółek handlowych w Firmę Handlową "A" Spółkę z o.o. Na rozprawie uczestnik T. L. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżąca Spółka w dniu [...] 2005 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2005 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w [...] Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Skarga nie jest uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedzialnym za wielkość emisji hałasu do środowiska jest ten podmiot, który korzysta z urządzenia będącego emitentem hałasu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, póz. 575 z późn. zm.) do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących higieny środowiska, a zwłaszcza wody do spożycia, czystości powietrza atmosferycznego, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej maj ą też obowiązek kontroli przestrzegania przepisów dotyczących poziomu emisji hałasu do środowiska. Stosownie do treści art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Zgodnie z § 326 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 r. Nr 75, póz. 690 z późn. zm.) poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach. W niniejszej sprawie Powiatowy Państwowy Inspektor Sanitarny ustalił wielkość poziomu emisji hałasu powodowanego przez pracę dźwigu towarowego, zlokalizowanego w budynku na oś. [...] w [...]. W toku przeprowadzonej kontroli ustalono, że poziom emisji hałasu przekracza dopuszczalne normy. Z akt sprawy wynika, że pomiar poziomu hałasu przeprowadzono w dniu [...].2005 r. Z tak przeprowadzonego pomiaru sporządzono protokół, który również nosi datę [...] 2005 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]). Z treści tego protokołu wprost wynika, że w dniu [...] 2005 r. pracownicy Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego przeprowadzili w mieszkaniach nr A i B na osiedlu [...] w [...] pomiar poziomu hałasu generowanego przez dźwig towarowy przy pomocy zalegalizowanego miernika dźwięku. Protokół kończy się stwierdzeniem, że odczytano go stronom i po braku wniesienia uwag, został on podpisany przez przedstawiciela Firmy Handlowej "A" J. S. Spółka Jawna. Oznacza to, że skarżąca Spółka wiedziała o przeprowadzonych badaniach poziomu hałasu w trakcie prowadzonego postępowania I-instancyjnego, aczkolwiek w aktach sprawy nie ma dowodu ani wskazującego na zawiadomienie przedstawicieli tej Spółki o terminie tych pomiarów, ani też nie ma dowodu potwierdzającego, że przedstawiciel skarżącej Spółki brał udział w technicznym przeprowadzeniu samych pomiarów. Nie oznacza to jednak, że to uchybienie proceduralne, polegające na braku zawiadomienia skarżącej Spółki o mającym być przeprowadzonym dowodzie w postaci pomiaru poziomu hałasu, stanowi w tej sprawie tak istotne uchybienie, które winno uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc powołany artykuł do niniejszej sprawy należy wskazać, iż uzasadnionym jest żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji wtedy, gdy organy naruszyłyby w toku postępowania prawo materialne, które miało wpływ na wynik sprawy; przepisy dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne niż przytoczone przepisy postępowania, jeżeli mogłyby one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żaden z tych trzech przypadków w tej sprawie nie zachodzi. Nie można również wskazać, że organy administracji naruszyły przepisy postępowania, w takim stopniu, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez co należy rozumieć, że mogło to doprowadzić do ustalenia innego stanu faktycznego i wydania decyzji o odmiennej treści (odmiennego zakończenia postępowania administracyjnego). Taki pogląd zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11.01.2006 r., sygn. akt II GSK 332/05, opub. w LEX nr 193380. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca Spółka wiedziała o przeprowadzeniu dowodu z postaci pomiaru poziomu emisji hałasu. Sam fakt braku udziału przedstawiciela skarżącej Spółki w przeprowadzeniu pomiarów poziomu emisji hałasu nie stanowi w tej sprawie tak istotnego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przemawiaj ą za tym następujące argumenty. Po pierwsze, okoliczność emisji hałasu spowodowanego pracą i eksploatacją dźwigu towarowego na osiedlu [...] w [...], przekraczającej dopuszczalny poziom wynikający z normy PB-87/B-02151.02 stwierdził Urząd Dozoru Technicznego i pismem z dnia [...].2004 r. i zalecił skarżącej Spółce podjęcie określonych czynności zmierzających do ograniczenia emisji hałasu. Skarżąca Spółka powinna więc mieć świadomość emitowania przez eksploatowany przez nią dźwig określonego poziomu hałasu. Po drugie, skarżąca Spółka w toku całego postępowania administracyjnego ani razu ani nie zakwestionowała prawidłowości wyników pomiaru poziomu hałasu z dnia [...].2005 r., ani nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu, który kwestionowałby tak ustalony poziom hałasu. Wprawdzie w toku postępowania administracyjnego to na organach administracji spoczywa obowiązek zebrania materiału dowodowego (art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a.), jednakże w przypadku, gdy w ocenie strony zebrany przez organ administracyjny materiał dowodowy nie prowadzi do ustalenia prawidłowego stanu faktycznego, powinna ona w dowolny sposób wskazać, na czym polegają niejasności lub nieprawidłowości w ustaleniach dokonanych przez organ. W ocenie Sądu wówczas można by mówić o istnieniu takiego (istotnego) wpływu, gdyby z wnioskowanego przez stronę dowodu, który nie został przeprowadzony przez właściwego inspektora sanitarnego, można by ustalić odmienny poziom hałasu. Żadnego takiego dowodu skarżąca Spółka jednak nie przedłożyła. Po trzecie, już w toku postępowania odwoławczego sama skarżąca Spółka podjęła pewne czynności zmierzające do ograniczenia poziomu emisji hałasu, aczkolwiek jak sama wskazała zarówno w protokole z dnia [...] 2005 r. jak i w piśmie z dnia [...] 2005 r. (akta sprawy administracyjnej, karta nr [...]), nie podjęto czynności związanych z wyłożeniem matą maszynowni dźwigu, argumentując to albo brakiem celowości takiego działania, albo negocjacjami z właścicielem odnośnie ustalenia podmiotu ponoszącego koszty tego wyłożenia. Po czwarte należy również wskazać, iż poziom emisji eksploatowanego dźwigu zależny jest od wielu czynników, w tym również od tych, na które mają wpływ osoby go eksploatujące (np. ilość przewożonych w danej chwili towarów). Uprzednie zawiadomienie pracowników skarżącej Spółki o terminie wykonania pomiaru poziomu hałasu mogłoby spowodować odpowiednie "przystosowanie" takiego dźwigu tak, aby poziom emitowanego hałasu był w dniu kontroli odmienny od pozostałych dni. Powyższe prowadzi do wniosku, iż sam fakt braku udziału przedstawicieli skarżącej Spółki w technicznym wykonywaniu pomiarów hałasu emitowanego przez dźwig w tej sprawie nie był okolicznością, która mogła mieć istotny wpływ na wynik tej sprawy, aczkolwiek było to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, z tym że w tej sprawie naruszenie nieistotne. Nie jest również zasadny kolejny z zarzutów podniesionych w skardze, stosownie do którego stroną w tej sprawie winien być właściciel budynku na oś. [...] w [...] a nie podmiot wynajmujący lokal użytkowy wraz z przedmiotowym dźwigiem. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie z dźwigu korzystał nie właściciel, ale pracownicy skarżącej Spółki, którzy wykorzystywali go do transportu towarów z poziomu piwnicy na poziom sklepu [...]. Hałas nie wydostawał się w związku z samym zainstalowaniem dźwigu, ale w związku z jego wykorzystywaniem (pracą). Tym samym podmiotem, którego działalność powodowała emisję hałasu był najemca tego lokalu (Firma Handlowa "A"). Obowiązek przestrzegania wymagań w zakresie dopuszczalnej emisji hałasu ma charakter publicznoprawny i skierowany jest do podmiotu, który w ramach swojej działalności wytwarza taki hałas. Nie ma znaczenia w te sprawie, jakie były ustalenia między właścicielem dźwigu a podmiot korzystającym z niego. Nawet wówczas, gdyby właściciel wbrew stanowi faktycznemu, zapewnił najemcę dźwigu o prawidłowości jego działania, to obowiązek ograniczenia np. emisji hałasu i tak spoczywałby na korzystającym z dźwigu a nie właścicielu. Co najwyżej najemca miałby wówczas prawo domagania się odszkodowania w postępowaniu przed sądem powszechnym (cywilnym lub gospodarczym). Należy również wskazać, że art. 28 K.p.a. nie jest samodzielną podstawą do określenia stron postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym artykułem strona jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, lub kto żądana czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy w danej sprawie przedmiot postępowania dotyczy czyjegoś interesu prawnego lub obowiązku, rozstrzygają przepisy prawa materialnego powszechnie obowiązującego, a nie np. z treści umowy lub z przekonanie jednej z stron. Innymi słowy, to z innego niż art. 28 K.p.a. przepisu musiałoby wynikać, że w tej sprawie stroną jest również właściciel budynku lub dźwigu, mimo że nie korzysta on z tego dźwigu w zakresie objętym tą sprawą. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie stwierdził, aby tak zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I-instancji obarczone były błędami uzasadniającymi ich uchylenie. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku i skargę oddalił.