VII SA/Wa 1084/05
WyrokWSA w Warszawie2006-01-16
Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Izabela Ostrowska, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw organu administracji w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, wniesiony po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia zgłoszenia, jest skuteczny?Ratio decidendi
Sprzeciw organu administracji wniesiony po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego jest nieskuteczny. Termin ten ma charakter prawa materialnego i jest terminem zawitym, którego nie można przedłużyć. Milczenie organu po upływie tego terminu oznacza zgodę na realizację planowanej zmiany.Stan faktyczny
Wnioskodawca zgłosił zmianę sposobu użytkowania budynku usługowego na pralnię chemiczną. Organ pierwszej instancji nałożył obowiązek uzupełnienia dokumentacji, jednak nie otrzymał wszystkich wymaganych dokumentów, w tym decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku oraz zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym organ wniósł sprzeciw. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie, uznając, że sprzeciw został wniesiony po upływie ustawowego terminu. Skarżący K. O. złożył skargę do WSA, kwestionując zastosowanie terminu 30-dniowego i sposób jego interpretacji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania skargę oddala.
Starosta O. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r., działając na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. 2003r. nr 207, poz. 2016 z póżn.zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku B. Z. z dnia [...] listopada 2004r. – wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno-handlowo-usługowego wybudowanego na działce nr ewid. [...] i [...] obr. [...] w J. przy ul. P. na budynek mieszkalno-handlowo-usługowy z przeznaczeniem części usługowej na pralnię chemiczną.
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2004r. B. Z. złożyła wniosek o zmianę sposobu użytkowania pawilonu usługowego na usługi związane z prowadzeniem pralni chemicznej. W związku z powyższym nałożono na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia przedmiotowego zgłoszenia, poprzez dostarczenie m.in. decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku wybudowanego w oparciu o pozwolenie na budowę oraz innych dokumentów zgodnie z treścią postanowienia nr [...].
Inwestor wykonując niniejszy obowiązek złożyła w dniu [...] stycznia 2005r :
- projekt budowlany,
- projekt technologii pralni,
- projekt budowlany wewnętrznej instalacji wodno kanalizacyjnej,
- projekt wentylacji mechanicznej,
- oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- kopię pisma skierowanego do Burmistrza J. o wydanie zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sposobu użytkowania części pawilonu jako pralnia oraz kopię decyzji o warunkach zabudowy,
- inwentaryzację geodezyjną powykonawczą pawilonu,
- kopię wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego,
- zdjęcia.
Organ I instancji wskazał, iż pomimo nałożonego obowiązku wnioskodawca nie przedstawił decyzji zezwalającej na użytkowanie budynku, zatem zmiana sposobu użytkowania budynku nie oddanego do użytku, a wybudowanego w oparciu o decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. jest nieuzasadniona. Zgłoszenia nie uzupełniono również o zaświadczenie Burmistrza Miasta J. o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ostateczną decyzję o warunkach zabudowy w przypadku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Załączona kopia podania skierowanego do Burmistrza Miasta J. o wydanie zaświadczenia stwierdzającego zgodność zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest właściwym dokumentem zgodnie z treścią art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, zaś załączona decyzja o warunkach zabudowy nr [...] wydana przez Burmistrza Miasta J. z dnia [...] stycznia 2004r. ustala warunki zabudowy dla terenu działki nr ewid. [...] obr. [...] w J. dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługowo handlową, zatem decyzja ta nie określa zmiany sposobu użytkowania części usługowej na pralnię chemiczną. W opinii organu niezłożenie wszystkich wymaganych dokumentów skutkowało zgłoszeniem sprzeciwu.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2005r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000r. nr 98 poz. 1071 z późn.zm.) po rozpatrzeniu odwołania B. Z. uchylił w całości decyzję Starosty O. z dnia [...] stycznia 2005r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
W wyniku dokonanej analizy akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, iż termin określony w art. 71 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 207, poz. 2016 ze zm.) jest terminem prawa materialnego, i tylko w tym terminie organ administracji uprawniony jest do podjęcia działań w sprawie ewentualnego wniesienia sprzeciwu. W opinii organu II instancji sprawa z wniosku B. Z. dotyczącym zmiany sposobu użytkowania nie została załatwiona w przypisanym ustawą terminie. Pismo wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie wpłynęło do kancelarii Starostwa Powiatowego w O. w dniu [...].11.2004r. Postanowienie Starosty O. nakładające obowiązek usunięcia braków z dnia [...] grudnia 2004r. doręczono B. Z. w dnia [...] stycznia 2005r. Uznać zatem należy, iż od złożenia pisma do wydania przez organ postanowienia o uzupełnieniu braków minęło 35 dni, doszło więc co przekroczenia ustawowego terminu.
Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. O. wnosząc o jej uchylenie.
W opinii skarżącego decyzja Wojewody [...] naruszyła art. 71 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten bowiem nie powinien być zastosowany w niniejszej sprawie. Sprzeciw Starosty [...] wniesiony został na podstawie art. 71 ust. 3 nie zaś w oparciu o art. 71 ust. 4., przy czym przepis stanowiący podstawę sprzeciwu nie określa żadnego terminu do jego wniesienia.
W skardze wskazano ponadto, iż "30 dniowy termin, o którym mowa w ustępie 4 artykułu 71 ustawy Prawo budowlane nie jest terminem prawa materialnego określonym dla organu, a także, że termin ten należy stosować w przypadku zgłoszenia dokonanego zgodnie z wymogami art. 71 ustawy".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła zostać uwzględniona.
W ocenie składu orzekającego kontrolowane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Wojewody [...] jest prawidłowe. Organ odwoławczy winien uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji (art. 138 § 1 pkt 2), jeżeli postępowanie przed organem pierwszej instancji stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż brak było podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Wskazać należy, iż podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił art. 71 ust. 3 zgodnie z którym, w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Przy czym zmiana sposobu użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, właściwy organ, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia.
Dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi administracji i brak w terminie 30 dni sprzeciwu tego organu stanowi zgodę na przystąpienia inwestora do zmiany sposobu użytkowania. Samo milczenie organu jest więc już uprawnieniem do dokonania przedmiotowej zmiany.
Sąd podziela pogląd organu II instancji, iż wobec nie zajęcia przez organ stanowiska w ustawowym terminie, inwestor mógł przystąpić do realizacji zamierzenia objętego wnioskiem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż przedmiotowy wniosek wpłynął do kancelarii Starostwa Powiatowego w O. w dniu [...] listopada 2004r. Stosownie do treści art. 61 § 3 kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Taki pogląd zwarty jest w licznym orzecznictwie NSA m.in w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 1992r.,V SA 178/09, który stwierdził, iż w sprawach wszczynanych na wniosek, postępowanie uważa się za wszczęte z chwilą złożenia wniosku. Przy czym wniosek chociażby dotknięty brakami, nie oznacza, iż nie jest on zdolny do wywołania skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania. Bezspornym jest zatem, iż datą wszczęcia postępowania był dzień [...] listopada 2004r. Stąd też wniesienie przez organ sprzeciwu decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. nastąpiło z przekroczeniem 30 dniowego terminu określonego w art. 71 ust. 4 Prawa budowlanego. W ocenie składu orzekającego nie ulega wątpliwości, że jest to termin zawity a nie instrukcyjny i nie jest możliwe jego przedłużenie w szczególności poprzez wydanie postanowienia zobowiązującego inwestora do uzupełniana braków wniosku przez złożenie określonych dokumentów (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2004r sygn. akt 7/IV SA 4976/03).
Trzydziestego pierwszego dnia od chwili zgłoszenia, jeżeli nastąpiło milczenie organu, inwestor mógł rozpocząć roboty budowlane, sprzeciw zaś zgłoszony przez Starostę O. po wymaganym terminie uznać należy za nieskuteczny. W praktyce oznacza to udzielenie zgody na realizację planowanej zmiany użytkowania obiektu określonej w zgłoszeniu.
W świetle wskazanych okoliczności, uznać należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło