II SO/Lu 51/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku P. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi P. W. na bezczynność tego organu oraz w przedmiocie wniosku P. W. o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie grzywnę w kwocie 9.909,00 (dziewięciu tysięcy dziewięciuset dziewięciu) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi P. W. z dnia [..]stycznia 2006 r. na bezczynność tego organu; II. oddalić wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi; zasądzić od Wojewody na rzecz P. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 15 października 2006 r. P. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Wojewodzie za nieprzekazanie skargi z dnia 23 stycznia 2006 r. na bezczynność tego organu oraz o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanych materiałów. W uzasadnieniu wniosku P. W. podniósł, że pismem z dnia 23 stycznia 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na brak reakcji Wojewody na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [..]. i zaniechanie załatwienia sprawy wypłacenia rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami naszego Państwa. P. W. podniósł również, że Wojewoda na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi, czego nie uczynił i co czyni zasadnym wniosek o wymierzenie grzywny oraz o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanych materiałów. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny oraz rozpoznanie sprawy w oparciu o nadesłane materiały Wojewoda wnosząc o jego oddalenie przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i wskazał, że w związku z uchyleniem przez Ministra Infrastruktury decyzją z dnia [..]., Nr [..] decyzji Wojewody z dnia [..]., Nr [..] odmawiającej przyznania P. W. prawa do rekompensaty pismem z dnia [..]., Nr [..] wezwano P. W. do uzupełnienia akt sprawy o brakujące dokumenty. W związku z tym, że w ustawowym sześciomiesięcznym terminie liczonym od dnia otrzymania wezwania, które miało miejsce w dniu 30 października 2006 r. P. W. nie uzupełnił akt sprawy o wymagane dokumenty pismem z dnia [..] r., Nr [..]powiadomiono P. W. o pozostawieniu jego wniosku o wydanie decyzji uprawniającej do realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie Wojewodzie grzywny za nieprzekazanie skargi jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie zaś wniosek o rozpoznanie sprawy w oparciu o odpis skargi jako niezasadny podlega oddaleniu. Jak ustalono na podstawie akt sądowych i administracyjnych w sprawie bezsporne jest, że P. W. przesłał swoją skargę z dnia 23 stycznia 2006 r. na bezczynność Wojewody w sprawie przyznania rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami kraju bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, gdzie wpłynęła ona w dniu 30 stycznia 2006 r. (data na prezentacie – akta administracyjne). Skargę powyższą z pismem przewodnim z dnia 2 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przesłał do Wojewody , który otrzymał ją w dniu 3 lutego 2006 r. (k. 9 akt sądowych). Pismem z dnia 22 lutego 2006 r. Wojewoda wezwał P. W. do nadesłania szeregu dokumentów, informując go o tym, iż dokumenty, do nadesłania których został wezwany, nadesłać ma w terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (akta administracyjne). W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest również to, że Wojewoda otrzymawszy w dniu 30 października 2006 r. (k. 20 akt sądowych) wezwanie do nadesłania odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny złożył w dniu 10 listopada 2006 r. (data na prezentacie – k. 34 akt sądowych) odpowiedź na wniosek oraz skargę wraz z aktami sprawy. Stosownie do unormowania art. 54 § 2 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się przez organ administracji publicznej do tego obowiązku skutkuje tym, że na podstawie art. 55 § 1 ppsa sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 ppsa, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zawarte w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie. W rozpatrywanej sprawie skarga P. W. wpłynęła do Wojewody w dniu 3 lutego 2006 r. zaś przekazana została wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na nią oraz odpowiedzią na wniosek o ukaranie grzywną i rozpoznanie sprawy w oparciu o odpis skargi w dniu 10 listopada 2006 r. Tak, więc pomiędzy przekazaniem skargi do Wojewody a nadesłaniem jej wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi sprawy, uwzględniając trzydziestodniowy termin wynikający z art. 54 § 2 ppsa upłynął okres ośmiu miesięcy. Tym samym w ocenie Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy zachodzi wynikającą z art. 55 § 1 ppsa przesłanka do wymierzenia grzywny za nieprzekazanie w terminie wynikającym z art. 54 § 2 ppsa skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi sprawy. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał za zasadne wymierzenie Wojewodzie grzywny. Odnośnie do wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie unormowanie art. 55 § 2 ppsa odsyła do przepisu art. 154 § 6 ppsa. Stosownie do unormowania art. 154 § 6 ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M.P. z 2007 r. Nr 12, poz. 125) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2006 r. wyniosło 2.477,23 złotych. Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowania "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczności czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Z treści nadesłanej przez Wojewodę odpowiedzi na wniosek o ukaraniu grzywną jednoznacznie nie wynika, co było przyczyną nieprzekazanie skargi P. W. z dnia 23 stycznia 2006 r. wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi sprawy w terminie przewidzianym art. 54 § 2 ppsa. Nawet, jeżeli przyjąć, że – na co wydaje się wskazywać treść odpowiedzi na wniosek – przyczyną niewywiązania się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa było trwanie postępowania administracyjnego w sprawie, nie usprawiedliwia to braku reakcji Wojewody . Skarga P. W. z dnia 23 stycznia 2006 r. wpłynęła do organu dnia 3 lutego 2006 r. zaś następna po jej wpłynięciu czynność w postępowaniu administracyjnym miała miejsce w dniu 22 lutego 2006 r. Nie można, więc przyjąć, aby brak reakcji Wojewody w trzydziestodniowym terminie od dnia przekazania skargi był spowodowany koniecznością podjęcia naglącej czynności w sprawie. Nieprzekazanie przez Wojewodę skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi sprawy nie uzasadnia również bieg sześciomiesięcznego terminu do nadesłania przez P. W. dodatkowych dokumentów. Bieg terminów w postępowaniu administracyjnym pozostaje bowiem bez znaczenia dla wykonania przez ten organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. Jedyną okolicznością łagodzącą wymiar grzywny w sprawie niniejszej jest to, że po przesłaniu Wojewodzie wniosku P. W. o wymierzenie grzywny i rozpoznanie prawy w oparciu o odpis skargi w trzydziestodniowym terminie od dnia jego otrzymania nadesłał on skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na wniosek i skargę. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz czas, jaki upłynął od dnia otrzymania skargi P. W. z dnia 23 stycznia 2006 r. przez Wojewodę do dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wymierzenie grzywny w wysokości czterokrotności jej stawki podstawowej to jest w kwocie 9.909,00 złotych – w ocenie Sądu – stanowić będzie sankcję na tyle dotkliwą, iż zapobiegnie w przyszłości nie wywiązywaniu się Wojewody o z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. Odnośnie natomiast wniosku o rozpoznanie sprawy w oparciu o nadesłany odpis skargi podnieść należy, że art. 55 § 2 ppsa przewiduje taką możliwość jedynie wówczas, gdy mimo wymierzenia grzywny organ nie prześle sądowi skargi. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w oparciu o odpis skargi wpłynął przed orzeczeniem o wymierzenie Wojewodzie grzywny zaś Wojewoda po otrzymaniu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny nadesłał skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi. Z tych powodów nie można – w ocenie Sądu – uznać wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi za uzasadniony i dlatego oddalono go. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na mocy art. 55 § 1 i 2 ppsa orzekł, jak w postanowieniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa w zw. z art. 64 § 3 ppsa i 210 § 2 ppsa.