VI SA/Wa 110/07

WyrokWSA w Warszawie2007-04-03

Skład orzekający: Dorota Wdowiak, Jolanta Królikowska-Przewłoka, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy prawidłowo ocenił zdolność rejestrową wzoru przemysłowego, oddalając wniosek o jego unieważnienie, podczas gdy skarżąca twierdziła, że dowody przez nią przedstawione świadczą o braku nowości i indywidualnego charakteru tego wzoru?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Urząd Patentowy prawidłowo ocenił zdolność rejestrową wzoru przemysłowego, oddalając wniosek o jego unieważnienie. Analiza porównawcza rozwiązań objętych spornym wzorem i wzorem użytkowym wykazała istotne różnice, co było zgodne z wymogami art. 103 ust. 1 p.w.p. dotyczącymi oceny różnic. Sąd stwierdził również, że Urząd Patentowy zasadnie ocenił przedstawione przez skarżącą dowody jako nieskuteczne, a specyfika postępowania spornego nie nakładała na Urząd obowiązku aktywnego uzupełniania materiału dowodowego z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżąca R. D. wniosła o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Futerał na telefon komórkowy" (Rp 8581), twierdząc, że narusza on jej prawo ochronne na wzór użytkowy (Ru 61017) i nie spełnia wymogów nowości i oryginalności. Urząd Patentowy RP oddalił wniosek, uznając, że sporny wzór przemysłowy posiada zdolność rejestrową, a przedstawione przez skarżącą dowody nie stanowiły skutecznego dowodu na brak tej zdolności. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów k.p.a. poprzez pominięcie istotnego materiału dowodowego i nieprawidłowe wyjaśnienie stanu faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego oddalił wniosek [...] R. D. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp 8581 pt "Futerał na telefon komórkowy" na podstawie art. 102-104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz przyznał na rzecz R. Sp. z o.o. w W. od firmy [...] R. D. 1.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. D. złożyła wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr 8581 pt. "Futerał na telefon komórkowy" udzielonego na rzecz Sp. z o.o. R. w W. We wniosku podniosła, że wraz z mężem L. D. są uprawnieni z prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr 61017 "Bezuchwytowy futerał na telefon komórkowy" z mocą od dnia [...] października 2000 r., który znamienny jest tym, że ma gładką ściankę tylną, w dolnej części na ściankach bocznych usytuowany jest zamek błyskawiczny, przezroczystą ściankę przednią, a całość futerału miękko i ściśle opina aparat telefoniczny. Zdaniem wnioskodawcy "Futerał na telefon komórkowy" nr Rp 8581 narusza ww. prawo ochronne w świetle art. 102-104 p.w.p. Sporny futerał nie był nowy ani oryginalny, nie jest również wzorem przemysłowym postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznym lub funkcjonalnymi. Wnioskodawca załączył wzory swoich futerałów komórkowych i faktury VAT oraz oświadczenia partnerów handlowych. Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustalił, że wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą pod nazwą [...] R. D. Produkcję futerałów według przedmiotowego wzoru przemysłowego rozpoczęła w 2000 r. Wprowadziła na rynek opracowane wzory bezuchwytowych futerałów jednozamkowych i dwuzamkowych, które zawierają otwory w miejscu lokalizacji głośnika, joysticka, czy też aparatu fotograficznego z zaślepką mocowaną na rzep lub bez zaślepki. Na przełomie 2002 - 2003 r. wprowadziła do futerałów sznurowe pętle do trzymania w ręku telefonu komórkowego. Wszystkie te rozwiązania zostały wprowadzone na rynek przed powstaniem firmy R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (data rejestracji w K.R.S. [...] września 2004 r.). Ujawnione [...] lutego 2005 r. działania tej firmy (zgłoszenie wzoru przemysłowego [...] luty 2005 r.) polegające na zleceniu wytworzenia matryc do produkcji elementów futerałów i ich odbioru w tym samym zakładzie w O., w którym były one dotychczas zamawiane przez wnioskodawcę oraz zamieszczenie oferty handlowej firmy R. Sp. z o.o. w internecie spowodowały podjęcie interwencji przez wnioskodawcę przed Sądem Okręgowym w W. z tytułu posiadanego prawa ochronnego nr Ru 61017 na wzór użytkowy pt. "Bezuchwytowy futerał na telefon komórkowy". Wnioskodawca dowodzi, iż naruszenie prawa ochronnego następuje tylko wówczas, gdy osoba nieuprawniona używa wszystkie środki techniczne ujęte w tych zastrzeżeniach. Eliminacja choćby jednej cechy określonej w zastrzeżeniu niezależnym stanowi, że zarzut naruszenia prawa wyłączności na wzór użytkowy jest bezzasadny. Natomiast dołożenie środka technicznego do chronionego wyrobu narusza prawo wyłączne. W przedmiotowej sprawie "Futerał na telefon komórkowy" nr Rp 8581 narusza prawo ochronne nr 61017 pt. "Bezuchwytowy futerał na telefon komórkowy" w świetle art. 102 - 104 ustawy p.w.p. Sporny futerał nie był nowy ani oryginalny, nie jest także wzorem przemysłowym postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Wnioskodawca załączył wzory swoich futerałów komórkowych i faktury VAT oraz oświadczenia partnerów handlowych. W odpowiedzi na wniosek uprawnionego R. Sp. z o.o. wniósł o oddalenie wniosku. W jego ocenie przywołane prawo ochronne, wynikające z Ru 61017 nie daje podstawy do dochodzenia roszczeń w formie wnioskowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp 8581. Zgodnie z art. 102 ustawy p.w.p. w brzmieniu obowiązującym z dnia 1 stycznia 2004 r. wymagane warunki do rejestracji wzoru przemysłowego nie mogą dotyczyć oryginalności postaci wytworu, a powinny obejmować "indywidualny charakter", natomiast jego nowość oceniana jest przez "identyczność" z innym wzorem. Nie wymaga się też cech technicznych, czy funkcjonalnych. Analizowane materiały są całkowicie odmienne, a przedłożone przez wnioskodawcę pozostałe dowody nie stanowią materiału dowodowego, bowiem nie ujawniają one futerału identycznego jak sporny futerał Rp 8581, o czym stanowi art. 103 ust. 1 ustawy p.w.p. Przeciwstawione rozwiązania w załącznikach nr 3 do 22 nie posiadają żadnej daty publikacji i nie mogą być uznane za materiał dowodowy w świetle art. 6 k.p.c., w związku z art. 103 ustawy p.w.p. Przeciwstawione faktury zał. 23 do 25 nie stanowią dowodu na brak ustawowych cech do uzyskania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp 8581, bowiem nie wskazują one udowodnionego zakupu /sprzedaży/ wyrobów wg Rp 8581, nie zasługują na uwzględnienie w świetle art. 102 ust. 1 oraz art. 103 i art. 6 k.p.c. Przeciwstawione oświadczenia, zał. 26 - 30 również nie stanowią dowodu na skutek braku ustawowych warunków cech do uzyskania prawa z rejestracji wzoru Rp 8581, bowiem nie poświadczają one faktu istnienia na rynku w dacie zgłoszenia do rejestracji wzoru Rp 8581 identycznego futerału na telefon komórkowy. Wnioskodawca pismem z dnia [...] lutego 2006 r. zwrócił się o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy, z uwagi na to, że toczy się w przedmiotowej sprawie proces przed Sądem Okręgowym w W. dotyczący naruszenia prawa ochronnego Ru 61017 na wzór użytkowy pt: "Bezuchwytowy futerał na telefon komórkowy". Urząd Patentowy RP, co podniósł w uzasadnieniu ww. decyzji uznał, iż w świetle przedstawionych przez wnioskodawcę wyjaśnień jego interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji na wzór przemysłowy Rp 8581 pt. "Futerał na telefon komórkowy" w sytuacji gdy toczy się w przedmiotowej sprawie proces przed Sądem Okręgowym w W. o naruszenie prawa ochronnego nr Ru 61017 na wzór użytkowy pt. "Bezuchwytowy futerał na telefon komórkowy", nie budzi wątpliwości. Prawo z rejestracji zostało udzielone na następujące istotne cechy przedmiotowe wzoru użytkowego. Futerał stanowi bryłę w kształcie zbliżonym do prostopadłościanu o lekko wyoblonych narożach i zaopatrzony jest w dwa krótkie zamki błyskawiczne, z których każdy umiejscowiony jest na jednej z krótszych ścianek bocznych futerału, obustronnie częściowo przechodząc na dwie dłuższe ścianki boczne futerału, przy czym pomiędzy zamkami błyskawicznymi powierzchnia dłuższych ścianek bocznych futerału jest gładka, albo zaopatrzony jest w pojedynczy zamek błyskawiczny, który jest umiejscowiony na obwodzie dwóch krótszych i dwóch długich bocznych ścianek futerału, przy czym na jednej z dwóch dłuższych ścianek bocznych futerału, pomiędzy początkiem i zakończeniem zamka błyskawicznego powierzchnia tej ścianki bocznej jest gładka, natomiast w futerale na przedniej przeźroczystej ściance futerału, w jej górnej części znajduje się niewielki otwór w kształcie wydłużonego owalu, natomiast na tylnej nieprzeźroczystej ściance futerału, w jej górnej części znajduje się większy, okrągły otwór, albo w futerale tylko na przedniej przeźroczystej ściance futerału, w jej górnej części znajduje się niewielki otwór w kształcie wydłużonego owalu, a w dolnej części tylnej ścianki futerału znajduje się element mocujący uchwyt wraz z tym uchwytem w postaci sznureczka. Uwzględniając przepisy art. 102, art. 103, art. 104 p.w.p. Urząd Patentowy RP podzielił stanowisko uprawnionego w zakresie różnic analizowanych rozwiązań stwierdzając, iż futerał według Rp 8581 w dolnej i górnej części futerału są dwa krótkie zamki, a na obu dłuższych, bocznych ściankach pomiędzy początkiem i zakończeniem zamków, powierzchnia jest gładka albo na obwodzie dwóch krótszych i dwóch dłuższych ścianek bocznych umiejscowiony jest pojedynczy zamek, natomiast wg Ru 61017 w dolnej części, na ściankach bocznych usytuowany jest zamek błyskawiczny. Według Rp 8581 zaopatrzona w górnej swojej części w niewielki otwór o kształcie wydłużonego owalu ścianka przeźroczysta przednia, zaś wg Ru 61017 przeźroczysta ścianka przednia. W futerale Rp 8581 brak jest wskazania jako cechy istotnej, natomiast wg Ru 61017 miękkie opinanie przez futerał telefonu komórkowego. W spornym wzorze na tylnej ściance w jej górnej części znajduje się większy, okrągły otwór, zaś wg przeciwstawienia gładka, tylna ścianka. W Rp 8581 w dolnej części tylnej ścianki znajduje się element mocujący, którego brak jest w przeciwstawieniu. Analogicznie w przeciwstawieniu brak jest uchwytu. Z powyższego, zdaniem Urzędu, wynika, że wzór użytkowy Ru 61017 jest zdecydowanie innym rozwiązaniem aniżeli przeciwstawiony. Przeciwstawione materiały dowodowe zawarte w załącznikach od nr 3 do 22 w całości przedstawiające dokumentację fotograficzną różnych futerałów i akcesoriów do nich nie stanowią, zdaniem Urzędu bezspornego dowodu na powyższą okoliczność, bowiem żaden z ww. załączników od nr 3 do 22 nie posiada jakiejkolwiek daty publikacji, a więc wiarygodnego dowodu wskazującego na publiczne udostępnienie, w rozumieniu art. 103 ust. 1 ustawy p.w.p., wobec czego żaden z ww. załączników w ocenie Urzędu nie może być potraktowany jako materiał dowodowy w świetle art. 6 k.c., w związku z art. 103 ustawy p.w.p. Przeciwstawione faktury (zał. 23 do 25) także nie stanowią, zdaniem Urzędu, dowodu, bowiem nie identyfikują one zakupu/sprzedaży futerałów identycznych jak we wzorze Rp 8581. Przeciwstawione oświadczenia /zał. 26 do 30/ nie poświadczają one faktu istnienia na rynku w dacie zgłoszenia do rejestracji wzoru Rp 8581 - identycznego (analogicznego) futerału na telefon komórkowy. Przeciwstawione przy piśmie wnioskodawcy z dnia [...] kwietnia 2006 r. trzy oświadczenia (K. 78 – 92) oraz materiały fotograficzne sporządzone przez osoby niewiadome nie posiadają żadnej daty ich wykonania, nie poświadczają daty wyprodukowania przedmiotowych futerałów przez wykonawcę. Rzetelnym dowodem mogłyby być, w ocenie organu, faktury poświadczające zakup (sprzedaż) takich futerałów z jednoczesną ich identyfikacją postaciową, a takich materiałów wnioskodawca nie przedstawił. W tym stanie Urząd Patentowy w trybie spornym przedmiotowy wniosek oddalił uznając, że wzór przemysłowy nr Rp 8581 pt. "Futerał na telefon komórkowy", posiadał zdolność ochronną w dacie zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP tj. w dniu [...] lutego 2005 r. posiada indywidualny charakter i wywołuje inne ogólne wrażenie zorientowanym użytkowniku zgodnie z art. 102 do 104 p.w.p. W skardze na tą decyzję R. D. zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez sprzeczność rozstrzygnięcia z zasadą praworządności, nakładającą na Urząd obowiązek wywiązywania się z zadań nałożonych przepisami prawa i niepodjęcie przez Urząd wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 8 k.p.a. poprzez podważenie zasady ochrony podmiotu działającego w przekonaniu, że odnoszące się do niego czynności organów Państwa są praworządne i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie istotnego dla sprawy materiału dowodowego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Patentowy RP i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosła również o przeprowadzenie na rozprawie dowodu uzupełniającego z dokumentów będących w aktach sprawy [...] w celu wyjaśnienia istotnych wątpliwości mogących mieć wpływ na jej wynik, a które nie były wzięte pod uwagę przez Urząd Patentowy. Cały materiał ilustracyjny, łącznie z oświadczeniami trzech niezależnych podmiotów gospodarczych, świadczący, zdaniem skarżącej, stanowi o tym, że w dacie zgłoszenia sporny wzór przemysłowy nie był ani nowy ani też nie posiadał indywidualnego charakteru, w rozumieniu art. 103-104 p.w.p. Materiał ten nie został poddany merytorycznej ocenie przez Urząd, który tych materiałów nie uznał za dowody w rozumieniu art. 6 k.c. Chociaż dokonana przez Kolegium wnikliwa analiza opisów wzoru użytkowego i wzoru przemysłowego wykazała, że występujące różnice są na tyle istotne, by móc uznać, że rozwiązania są zdecydowanie różne, to jednak stanowisko Urzędu nie jest trafne. Istnienie naruszenia prawa ochronnego wzoru użytkowego stwierdza się bowiem na podstawie występowania podobieństw, a nie na podstawie różnic pomiędzy porównywalnymi wyrobami. Nie wystarczy dodać do chronionego prawem wyrobu, który zawiera wszystkie środki techniczne charakteryzujące wzór użytkowy, takiego samego środka technicznego (dodatkowy zamek błyskawiczny) i/lub jednego lub kilku detali (sznurek z pętlą, otwory na multimedia) aby można zalegalizować naruszenie przedmiotowego prawa ochronnego na wzór użytkowy przez rejestrację wzoru przemysłowego. W ocenie skarżącego wszystkie futerały są wytworzone na bazie istoty wzoru użytkowego, bowiem każdy z nich w całości zawiera co najmniej wszystkie środki technicznie charakteryzujące chronione prawem rozwiązanie. W postępowaniu administracyjnym funkcjonuje zasada prawdy obiektywnej, bowiem wynika to bezpośrednio z art. 7 i 77 k.p.a. Zatem obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyczerpująco zbadać wszystkie okoliczności faktyczne sprawy tak, aby właściwie zastosować normę prawa materialnego, przy czym te obowiązki odnoszą się także do Urzędu Patentowego RP orzekającego w trybie postępowania spornego. Organ ten zobligowany był także do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych, których istnienie zostało wskazane przez skarżącego, czyli wnioskodawcę w sprawie [...]. Nadto podniesiono, że skarżąca przedstawiła dowody na okoliczność wprowadzenia przez niego do obrotu gospodarczego - przed datą zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego - swoich wyrobów, stanowiących istotną przeszkodę do rejestracji wzoru przemysłowego. Jeżeli zatem zdaniem Urzędu przedstawione dowody były niepełne lub niejednoznaczne to winien poinformować o swoich zastrzeżeniach skarżącego i wezwać go do uzupełnienia materiału dowodowego w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 i 8 k.p.a., a ponadto mógł również przesłuchać w charakterze świadków osoby składające oświadczenia (K. 78-92) - na podstawie § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 sierpnia 2001 r. w sprawie postępowania spornego przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 92, poz. 1018 ), co mogło mieć istoty wpływ na ocenę przedmiotowego wniosku. Skarżący zarzucił przy tym, że został pozbawiony możliwości kontradyktoryjnego odniesienia się, w określonym terminie, do złożonych przez uczestnika postępowania na rozprawie w dniu [...] października 2006 r. dodatkowych materiałów, co wprawdzie skutkowało przesłaniem do Urzędu wniosku skarżącego, lecz te dokumenty nie zostały ocenione przez Urząd, a w powiązaniu z całością mogły mieć istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie, stąd wniosek o przeprowadzenie na rozprawie dowodu uzupełniającego z tych dokumentów. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Takie też stanowisko przedstawił w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. uczestnik postępowania R. Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarżąca wnosząc o unieważnienie przedmiotowego wzoru zarzuciła, iż objęty tym wzorem futerał na telefon komórkowy nie spełnia cech nowości i oryginalności i nie jest wzorem przemysłowym, bo za taki uznawana jest wyłącznie postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Zasadnie zatem Urząd Patentowy dokonał oceny zdolności rejestrowej z punktu widzenia art. 102-104 p.w.p. i w wyniku tej oceny oraz rozpatrzenia bez naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w tym w szczególności złożonych przez stronę dowodów uznał, iż przedmiotowy wzór w rozumieniu powołanych przepisów posiada zdolność rejestrową. Dokonał przy tym, co skarżąca przyznała w skardze, wnikliwej analizy rozwiązań objętych przedmiotowym wzorem, jak i wzorem użytkowym przeciwstawionym przez stronę, która to analiza doprowadziła do wniosku, iż wzór użytkowy jest innym rozwiązaniem niż rozwiązanie objęte przeciwstawionym wzorem. Skarżąca chociaż nie zgadza się z taką oceną Urzędu to jednak w istocie nie podniosła zarzutu, który wskazywałby na to, iż dokonana przez Urząd powyższa analiza jest analizą błędną. Twierdzenie o wadliwości tej analizy oparte jest, jak wynika ze skargi, na błędnym, zdaniem Sądu przekonaniu, że analiza merytoryczna rozwiązań winna być przeprowadzona przez wykazanie podobieństw, a nie różnic, jakie występują między tymi rozwiązaniami, bo istnienie naruszenia prawa ochronnego udzielonego na wzór użytkowy stwierdza się na podstawie występowania podobieństw, a nie na podstawie różnic między porównywalnymi wyrobami. Podnieść jednak należy, iż przedmiotem postępowania toczącego się w rozpoznawanej sprawie przed Urzędem Patentowym RP działającym w trybie spornym był wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji nie zaś o naruszenie prawa ochronnego na ww. wzór użytkowy zaś z literalnego art. 103 ust. 1 zal. 2 p.w.p. wynika, iż chodzi o dokonanie oceny w zakresie różnic między ww. wzorami. Takiej też oceny Urząd Patentowy RP dokonał. Podnieść przy tym należy, iż zasada działania Urzędu Patentowego RP z urzędu, w postępowaniu spornym w kwestiach ustalenia stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach art. 7, art. 75, art. 77 i art. 86 k.p.a. podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty tego postępowania, wynikającej z art. 164 i art. 255 ust. 1 p.w.p., a zakładającej dowodową aktywność stron, zwłaszcza wnioskodawcy dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów zw. z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 320/05 niepubl.) wyrok NSA z dnia 8 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 114/06). Skarżąca przedstawiła na potwierdzenie swoich twierdzeń i zarzutów zawartych w rozpoznawanym wniosku stosowne dowody. Rzeczą Urzędu była zatem ich ocena. Urząd Patentowy takiej oceny dokonał i do tych dowodów w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji się odniósł tyle, że uznał, wbrew przekonaniu strony, iż nie stanowią one skutecznego dowodu na to, iż sporny znak nie ma rejestrowej zdolności. Ta jednak okoliczność nie stanowi, zdaniem Sądu, o naruszeniu przez Urząd Patentowy wskazanych reguł procesowych. Urząd Patentowy w sposób jasny i pełny przedstawił przyczyny, dla których przedstawione przez skarżącego dowody uznał za nieskuteczne. Skarżąca w istocie takiej oceny dowodów nie podważa, uznaje jednak, iż Urząd Patentowy RP winien podjąć z urzędu działania w celu uzupełnienia materiału dowodowego z uprzednim poinformowaniem strony o swych założeniach co do skuteczności złożonych dowodów, w tym przesłuchać osoby składające oświadczenia. Urząd Patentowy dokonuje jednak oceny dowodów rozstrzygając sprawę, zaś w sytuacji, gdy strona stosowne dowody przedstawiła na poparcie swoich twierdzeń, działanie Urzędu ex officio nie było w świetle powołanych przepisów p.w.p. i specyfiki postępowania spornego wymogiem. Zarzut skarżącej w powyższym zakresie nie może zatem skutkować uwzględnieniem skargi. Nie jest także zarzutem zasadnym zarzut pozbawienia strony możliwości odniesienia się w określonym terminie do złożonych przez uczestnika postępowania na rozprawie w dniu [...] października 2006 r. dodatkowych materiałów. Materiały te zostały bowiem na rozprawie skarżącej doręczone i strona mogła się z nimi zapoznać. Należy przy tym podkreślić, iż strona nie sygnalizowała trudności zw. z koniecznością zapoznania się z tymi materiałami i o odroczenie rozprawy nie wniosła. Kwestia, iż wniosku nie złożyła, bo jak przyznał pełnomocnik na rozprawie przed sądem, nie przypuszczał, że rozprawa zostanie zamknięta, nie może być rozważana w aspekcie wadliwości działania Urzędu. Podnieść nadto należy, iż strona dodatkowe materiały przesłała już po zamknięciu rozprawy i wpłynęły one do Urzędu w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji. Urząd Patentowy RP nie mógł zatem do nich się odnieść. Natomiast zarzut, iż w odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy nie odniósł się do ww. materiałów nie może skutkować również uwzględnieniem skargi. Kontroli Sądu podlega bowiem zaskarżona decyzja nie zaś późniejsze, przedstawione w odpowiedzi na skargę, stanowisko Urzędu. Urząd Patentowy zasadnie zatem, w świetle powyższego, odnosząc się do wszystkich podniesionych we wniosku i w toku postępowania zarzutów, uznał, iż strona nie wykazała, iż sporny wzór nie posiada w rozumieniu art. 102-104 p.w.p. zdolności rejestrowej. Urząd Patentowy nie odniósł się do zarzutu naruszenia art. 117 ust. 2 p.w.p., bo wbrew twierdzeniu skarżącej zarzut taki w postępowaniu przed Urzędem nie został zgłoszony. Strona twierdzi, iż zgłosiła zarzut na rozprawie w dniu [...] października 2006 r., ale treść protokołu tej rozprawy temu twierdzeniu przeczy. W tym stanie rzeczy Sąd zgodnie z art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło