I SA/Rz 734/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędzia NSA Bożena Wieczorska /spr./ Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 3 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2006 I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że decyzja wymieniona w punkcie I nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego C.K. kwotę 116 /słownie: sto szesnaście/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 734/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) września 2006 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia (..) sierpnia 2006 r. (nr ...) ustalającą dla C. K. łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 423,00zł. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż C.K. jest właścicielem działki nr (...) wpisanej w ewidencji gruntów pod nr jednostki rejestrowej: (...) . Działka ta powstała z połączenia działek nr (...). W informacji podatkowej na 2006 r. podatnik wykazał budynek o powierzchni 284m² oraz grunt o powierzchni 0,3050 ha stanowiący w całości użytek rolny. Informację odnośnie nieruchomości gruntowej podatnik podał na podstawie danych z księgi wieczystej i z aktów notarialnych dokumentujących zakup działki. Danych tych organ I instancji nie uznał za wystarczające i wezwał podatnika do złożenia wyjaśnień lub uzupełnienia oraz poinformował, że nie wywiązanie się przez podatnika z powyższego obowiązku naraża go na karę porządkową przewidzianą w art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i podkreślił, iż powierzchnię gruntów dla celów opodatkowania podatkiem rolnym i podatkiem od nieruchomości ustala się na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W obszernej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie C.K. wniósł: 1) o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, 2) o orzeczenie zachowania ważności dotychczasowych danych w księdze wieczystej kw 30661 i wskazanych aktach notarialnych do czasu wprowadzenia zmian, 3) o naliczenie podatku na podstawie złożonych przez niego informacji podatkowych. W uzasadnieniu skargi podatnik zakwestionował stanowisko orzekających w sprawie organów podatkowych w kwestii ewidencji gruntów i budynków jako jedynej podstawy wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości. W ocenie skarżącego podstawę taką mogą stanowić również inne dowody, w tym wskazywane przez skarżącego wyciągi z księgi wieczystej oraz akty notarialne. Podatnik dodał ponadto, iż wypisy z rejestrów gruntów i budynków z dnia 9 maja 2005r. i z dnia 27 czerwca 2006r. zostały sporządzone "poza jego wiedzą" i "nie zostały mu doręczone". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 19 marca 2007r. skarżący podtrzymał dotychczasowe zarzuty i wnioski, a ponadto podniósł zarzut naruszenia art. 200, 122 i 123 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji organu odwoławczego. Do pisma tego doręczono kserokopie: - decyzji Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia (...) stycznia 2007r. (nr ...) oraz - postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia (...) lutego 2007r. (nr ...). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości za 2006r., a kwestią sporną między stronami jest powierzchnia oraz charakter użytkowy działki nr (...) położonej w obrębie (...). Zdaniem skarżącego w/w nieruchomość gruntowa ma powierzchnię 0,3050 ha i stanowi w całości użytek rolny opodatkowany podatkiem rolnym. Stanowisku swemu skarżący dał wyraz w informacji z dnia 2 stycznia 2006r. w sprawie podatku rolnego za 2006r. Zdaniem zaś organu odwoławczego w/w nieruchomość gruntowa ma powierzchnię 0,3084 ha i została sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako: teren zabudowy z symbolem B o pow. 0,1855 ha i grunty rolne z symbolem R II o pow. 0,1229 ha. Stanowiska swego jednak organ odwoławczy nie uzasadnił; nie wskazał bowiem źródła swych ustaleń zarówno co do wielkości powierzchni, jak i charakteru użytkowania działki nr (...). Organ odwoławczy, co należy podkreślić, ma pełne kompetencje do merytorycznej oceny i rozstrzygnięcia sprawy i nie może ograniczać się tylko do oceny decyzji organu I instancji. Podkreślić także należy, że odpowiedź na skargę nie może skutecznie uzupełnić zaskarżonej decyzji i powołanie się przez organ odwoławczy kolejnych wypisów z rejestru gruntów dla przedmiotowej działki nie konwaliduje braku w tym zakresie zaskarżonej decyzji. Za gołosłowne również należy uznać twierdzenie zawarte w odpowiedzi na skargę co do możliwości zapoznania się podatnika z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami. Z akt sprawy wynika, iż pismo SKO z dnia (...) września 2006r. wyznaczające podatnikowi – na podstawie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej – siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się na piśmie w sprawie zebranego materiału dowodowego zostało mu doręczone w dniu 14 września 2006r. (k.4), natomiast zaskarżona decyzja została wydana w dniu 15 września 2006r. W aktach sprawy zalega pismo podatnika z dnia 18 września 2006r. nadane w tym samym dniu, które wpłynęło do SKO w dniu 20 września 2006r., a które zawiera stanowisko skarżącego w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Z oczywistych powodów organ odwoławczy nie mógł się do zawartych w nim zarzutów ustosunkować. Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja została podjęte z naruszeniem przepisów postępowania, w tym art. 210 § 1 pkt 6 oraz 200 § 1 Ordynacji podatkowej i w związku z tym na podstawie art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.