II SA/Rz 608/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej E. Ż. kwotę 757 zł /słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...].05.2006r. nr [...] Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.) oraz art.35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. Ż. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na obudowę tarasu na istniejącym garażu w R. przy ul. S. na działce nr 589/4 obr. 207 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na obudowę tarasu na istniejącym garażu usytuowanym na działce nr 589/4 obr. 207 przy ul. S. w R. Jako powód odmowy organ podał brak prawidłowo sporządzonego projektu zagospodarowania działki. Od decyzji tej odwołanie wniosła E. Ż., formułując wniosek o jej uchylenie i przekazanie sprawy do rozpatrzenia organowi I instancji. Naprowadziła, że skoro wszystkie braki były sukcesywnie usuwane i uzupełniane w trakcie toczącego się postępowania, to organ I instancji winien wezwać ją do usunięcia kolejnych braków w projekcie zagospodarowania działki, do czego był zobowiązany art. 64 § 2, jak również treścią art.9 Kpa. Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym Wojewoda stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest słuszne, jednakże z powodu innego niż podano w uzasadnieniu. Obowiązkiem organu, zgodnie z art. 35 - ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, póz. 1126 z póżn. zm. ) - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę jest sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Z przepisu tego wynika, że jednym z warunków udzielenia pozwolenia na budowę obiektu budowlanego jest stwierdzenie zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt wynika, że decyzją z dna [...] czerwca 1999r. znak: [...] Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na zamiar inwestycyjny pod nazwą: obudowa tarasu na istniejącym garażu na działce Nr 589/4 obr.207 położonej w R. przy ul. [...]. Analiza projektu budowlanego przedłożonego do wniosku inwestora z dnia [...] stycznia 2000r. o pozwolenie na obudowę tarasu na istniejącym garażu przy ul. [...] w R. wykazała, że pomimo, iż przedsięwzięcie nazwano obudową tarasu, faktycznie poprzez nadbudowę garażu o jedną kondygnację nadziemną planuje się rozbudowę lokalu mieszkalnego w budynku przy ul. [...]. W części opisowej projektu określono że "plan zagospodarowania podwórka, na którym prowadzona będzie inwestycja nadbudowy garażu nie ulegnie zmianie. Ponadto zarówno z dalszej części opisowej jak i rysunkowej wynika, że jest to nadbudowa garażu o jedna kondygnację. Zaprojektowana nadbudowa posiada ściany zewnętrzne, stropodach ocieplony styropianem oraz dach pokryty blachodachówką. Nadbudowa przeznaczona jest na pokój stanowiący uzupełnienie funkcji mieszkalnej lokalu inwestora. Połączenie z mieszkaniem odbywać się będzie poprzez klatkę schodową, wewnętrznie. W związku z tym należy uznać, że zaprojektowana inwestycja nie jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].06.1999r., co uzasadnia odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Na decyzją ta skargę wniosła E. Ż. i przedstawiając tok dotychczasowego postępowania przed organami administracyjnymi wywodziła, że na każdym etapie postępowania organy wydawały decyzje bez wcześniejszego wnikliwego rozpatrzenia sprawy i analizy materiałów dowodowych, co stanowi naruszenie art.77 kpa. Jeśli chodzi natomiast o zaskarżoną decyzję, to cały projekt budowlany jest zgodny z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu co ma ten skutek, że decyzja ta narusza art.35 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego. Na tej podstawie skarżąca sformułowała wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji, bowiem sprawa wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i dodatkowo wyjaśnił, że decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła obudowy tarasu na istniejącym garażu, natomiast w projekcie przewiduje się nadbudowę garażu o jedną kondygnację, co nie mieści się w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W dniu 21.03.2007r. skarżąca reprezentowana przez adwokata sprecyzowała skargę w ten sposób, że zarzuciła zaskarżonej decyzji obrazę art.35 ust.1 pkt 1 lit.b Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że w realiach sprawy projekt budowlany przedłożony przez skarżącą jest niezgodny z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także naruszenie przepisów postępowania – art.107 § 1 Kpa poprzez odstąpienie od oceny prawnej i faktycznej wyrażonej w uprzednich orzeczeniach, w szczególności decyzji z dnia [...].06.2002r. [...], jak również obrazę art.64 § 2 w zw. z art.9 Kpa, poprzez brak wezwania do usunięcia ewentualnych braków w projekcie zagospodarowania działki, jeżeli uchybienia takie w istocie miały miejsce. Na tej podstawie strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów I oraz II instancji i zasądzenie kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. Stan faktyczny jest następujący: wnioskiem z dnia [...].01.2000r. E. Ż. wystąpiła o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji pod nazwą - obudowa tarasu na istniejącym garażu przy ul. [...] w R. Do wniosku załączyła m.in. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Prezydenta Miasta z dnia [...].06.1999r. [...] na zamiar inwestycyjny – obudowa tarasu na istniejącym garażu na działce nr 589/4 obr.207 w R. W trakcie postępowania inwestor zwrócił się do organu o wystąpienie do właściwego ministra w trybie art.9 Prawa budowlanego o uzyskanie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo od wymogów § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Pismem z dnia [...].10.2001r. Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa wezwał organ o uzupełnienie wniosku; organ I instancji stosując się do wezwania wskazał, że odległość nadbudowanego garażu od granicy działki wynosić będzie od 20 do 100cm, zaś nadbudowa będzie stanowiła część mieszkalną. Przy takim wniosku Minister upoważnił organ do udzielenia zgody na odstępstwo umożliwiające wykonanie nadbudowy garażu na działce nr 589/4 w odległości 0,20 - 1,00m od granicy działki nr 590/3 w R. Postanowieniem z dnia [...].04.2002r. Prezydent Miasta wyraził zgodę na odstępstwo na warunkach opisanych wyżej dla wykonania nadbudowy na cele mieszkalne garażu na działce objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę, po czym decyzją z dnia [...].04.2002r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla inwestycji "obudowa tarasu na istniejącym garażu w R. przy ul. [...] na działce nr 589/4. obr.207". Na skutek odwołań S. B. i D. C. Wojewoda decyzją z dnia [...].06.2002r. [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, ponieważ inwestor nie załączył projektu zagospodarowania działki dla nadbudowy garażu. Wskazał też na konieczność uzupełnienia projektu oraz na brak uchwały Zarządu Miasta wyrażającej zgodę na projektowaną nadbudowę. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Prezydent Miasta decyzją z dnia [...].07.2003r. [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Również i tą decyzję Wojewoda uchylił ([...] z dnia [...].10.2003r.) przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ponieważ wadliwie przyjęte zostało, że w sprawie ma zastosowanie § 13 ust.4 warunków technicznych: planowana obudowa garażu nie stanowi zabudowy plombowej. Nadto organ odwoławczy wskazał, że w związku z funkcjonalnym połączeniem nadbudowy z mieszkaniem w kamienicy nr [...], zachodzi konieczność wykonania robót także w tej kamienicy, gdzie z uwagi na wpis do rejestru zabytków wymagana jest zgoda Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, której w aktach brak. Niezależnie od tego wątpliwości budzi sprawa naświetlenia projektowanego pomieszczenia, a nadto inwestor nie udokumentował swojego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Realizując wytyczne Wojewody organ I instancji wezwał inwestora o uzupełnienie braków. E. Ż. uzupełniła wniosek i przedłożyła oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz 4 egzemplarze poprawionego projektu. Tym razem jednak organ I instancji decyzją z dnia [...].01.2006r. odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, ponieważ stwierdził brak prawidłowo sporządzonego projektu zagospodarowania działki. Decyzja ta utrzymana została w mocy rozstrzygnięciem stanowiącym przedmiot skargi z inną argumentacją: wedle stanowiska organu odwoławczego zaprojektowana inwestycja jest niezgodna z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do przepisu art. 35 pkt 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, póz. 1126 z póżn. zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska. Z przepisu tego wynika, że jednym z warunków wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest zgodności projektu budowlanego z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem organu odwoławczego warunek ten nie jest spełniony. Jeśli chodzi o objęte wnioskiem zamierzenie inwestycyjne, to Prezydent Miasta wszczynając postępowanie z wniosku E. Ż. o wydanie pozwolenia na "obudowę" tarasu uznał, że wniosek ten dotyczy "nadbudowy" garażu. Świadczą o tym m.in. pismo z dnia [...].10.2001r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa wzywające ten organ o uzupełnienie wniosku (o wyrażanie zgody na odstępstwo od warunków technicznych), dodatkowe informacje organu I instancji wskazujące na odległości nadbudowanego garażu od granicy działki - od 20 do 100cm i wskazujące, że nadbudowa będzie stanowiła część mieszkalną oraz upoważnienie Ministra do udzielenia zgody na odstępstwo umożliwiające wykonanie nadbudowy garażu na działce nr 589/4 w odległości 0,20 - 1,00m od granicy działki nr 590/3 w R. Także postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...].04.2002r. wyrażające zgodę na odstępstwo na warunkach opisanych wyżej dotyczy wykonania nadbudowy na cele mieszkalne garażu. Podobnie decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] marca 2004r. zezwala E. Ż. na wykonanie prac dotyczących częściowej obudowy tarasu na istniejącym garażu zlokalizowanym na działce nr ew. 589/4 obr. 207 położonej w R. przy ul. S. w oparciu o zmieniony projekt budowlany (nadbudowa garażu). Również w decyzji Wojewody z dnia [...].10.2003r. (K.42 akt adm.) określenie "obudowa tarasu na istniejącym garażu" zakwalifikowano jako nadbudowę, która to nadbudowa poprzez połączenie komunikacyjne z kamienicą nr [...] przy ul. [...] stanowić ma poszerzenie znajdującego się w niej mieszkania. Wobec tego to zgodzić należy się z ustaleniami organu odwoławczego, że projekt nazwany obudową tarasu, faktycznie dotyczy nadbudowy garażu o jedną kondygnację nadziemną. Wynika to wprost tak z części opisowej jak i rysunkowej projektu (zaprojektowana nadbudowa posiada ściany zewnętrzne, stropodach ocieplony styropianem oraz dach pokryty blachodachówką) oraz dotychczasowego procedowania organów. Zatem dla zgodności, o jakiej mowa w art.35 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego koniecznym było stwierdzenie, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy nadbudowy garażu. Tymczasem E. Ż. do wniosku o pozwolenie na budowę załączyła decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].06.1999r. [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na zamiar inwestycyjny – obudowa tarasu na istniejącym garażu na działce nr 589/4 obr.207 w R. Prawo budowlane nie zna pojęcia "obudowa", a w każdym bądź razie w "słowniczku" nie podaje definicji tego pojęcia. Wobec tego do organów należało wyjaśnienie, dla jakiego zamierzenia inwestycyjnego warunki zabudowy zostały ustalane. Poza decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...].06.1999r. [...], odpowiedź na tak postawione pytanie znajduje się w aktach tej sprawy. Stąd też Sąd na rozprawie w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej - P.p.s.a.), dopuścił dowód z akt Prezydenta Miasta [...] z wniosku E. Ż. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt tych, w tym wniosku z dnia [...] grudnia 1997r. wynika, że wnioskodawczyni domagała się ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą "obudowa tarasu na istniejącym garażu", gdzie w charakterystyce zabudowy wskazano na przewidywaną ilość kondygnacji – 1. Opiniujący projekt decyzji Wojewódzki Konserwator Zabytków dwukrotnie pozytywnie pod względem konserwatorskim zaopiniował projekt koncepcji architektonicznej dot. nadbudowy istniejącego budynku garażu (postanowienia z dnia [...].05.1999r. oraz z dnia [...].06.1999r – K.6 i 8 akt adm.). Pominięcie przez organ odwoławczy powyższych akt i brak oceny tego dowodu stanowi naruszenie art. 7, art.77 i art.80 kpa, a skutkiem powyższego doszło również do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynika sprawy oraz z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, dlatego decyzja ta podlega uchyleniu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. Orzeczenia o kosztach znajduje oparcie w art. 200 P.p.s.a.