II SA/Łd 1876/02

Dnia 3 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 roku sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...], Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy własne wcześniejsze postanowienie z dnia [...], Nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...], Nr [...]. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że Wójt Gminy T. decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt podziału działek Nr 1294/4 i 1148/4 położonych w miejscowości W., stanowiących własność A. i S. małżonków S.. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] wystąpiła A. S., T. K, J. S., M. S. i J. S. wskazując, iż nieruchomości, których dotyczyła decyzja, stanowiły własność m. in. S. S., który zmarł w [...]. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zawiesiło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na to, iż postępowanie spadkowe po zmarłym S. S. było w toku, a zatem jeszcze nie wiadomo kto był następcami prawnymi, którzy powinni brać udział w postępowaniu o stwierdzenie nieważności. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał na treść art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. S. wywodził, że organ nie miał podstaw do zawieszenia postępowania, zatem pozostawał w bezczynności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy własne wcześniejsze postanowienie z dnia [...]. W motywach organ, po ustosunkowaniu się do zarzutów odwołania wyjaśnił, że ustalenie kręgu spadkobierców było konieczne do określenia kto powinien być stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o podziale nieruchomości. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi J. S. wniósł o uchylenie postanowienia datowanego na dzień [...]. Zdaniem skarżącego, zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego z chwilą śmierci S. S. jest on spadkobiercą, a zatem poprzez zawieszenie postępowania, organ pozostawał w bezczynności. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż J. S. zaskarżył postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o podziale nieruchomości. Postępowanie zostało zawieszone do czasu ustalenia spadkobierców zmarłego S. S.. Tymczasem z akt administracyjnych dołączonych do sprawy oznaczonej sygnaturą II SA/Łd 8/07 wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] podjęło z urzędu zawieszone postępowanie. W toku tego postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...], Nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...]. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ decyzją z dnia [...], Nr [...] utrzymał w mocy własne wcześniejsze rozstrzygnięcie. Wynika z tego, że postępowanie z wniosku m. in. J. S. o stwierdzenie nieważności decyzji o podziale nieruchomości zostało już zakończone wydaniem ostatecznej decyzji administracyjnej, która obecnie została zaskarżona do sądu administracyjnego (sygn. akt: II SA/Łd 8/07). W piśmie z dnia [...] J. S. oświadczył, iż podtrzymuje skargę i wnosi o obciążenie kosztami postępowania organ oraz o zasądzenie odszkodowania w kwocie 2.000 złotych miesięcznie od wydania rozstrzygnięcia z dnia [...], jak i kwoty 20.000 złotych od Wójta Gminy w T. za wydanie decyzji o podziale działek stanowiących współwłasność osoby zmarłej. W odniesieniu do wniosku o zasądzenie odszkodowania należy wyjaśnić, iż stosownie do treści art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności. Wobec tak określonej kognicji, Sąd nie miał uprawnień do przyznania wnioskowanego odszkodowania dla skarżącego. Konkludując, w ocenie Sądu bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe w przedmiocie badania legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania, które zostało już podjęte i zakończone wydaniem ostatecznej decyzji. Na tej podstawie Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.